راه‌هایی است که می‌تواند در بهبود روابط ما با فرزندمان بسیار موثر باشد.

تعطیلات عید یک فرصت و یک تهدید برای تربیت فرزندانمان می‌باشد.

فرصت است چون معمولا زمان بیشتری با فرزندمان هستیم، می‌توانیم بیشتر با آنان صحبت کنیم،‌محبت کنیم و با رفتن به مکان‌های جدید تجربیات شیرین و
ارزشمندی برای آنان رقم بزنیم.

از طرفی تعطیلات طولانی ایام نوروز می‌تواند موجب تماشای طولانی فیلم‌های تلویزیون،‌گردش بی هدف در اینترنت،‌ سرزدن مدام به شبکه‌های اجتماعی،‌ هم‌کلام شدن با افرادی که ما ننمی‌پسندیم،‌ دعوا و مشاجره و…

تربیت فرزند در تعطیلات نوروز

عموم خانواده‌های ایرانی تعطیلات سال نو را در کنار هم سپری می‌کنند،‌ مهمانی‌ها،‌ مسافرت‌ها و تعطیلات طولانی این فرصت را ایجاد می‌کند.

اگر برای گذراندن این ایام برنامه درستی نداشته باشیم و برای تربیت فرزندمان از قبل برنامه ‌ریزی نکرده باشیم،‌ این دوران می‌تواند به عنوان تهدیدی برای اخلاق فرزندمان تلقی می‌شود!

در نوروز فرزندمان ( و خودمان)‌وقت آزاد زیاد داریم،‌ چگونه می‌خواهیم از این زمان استفاده کنیم؟

آیا برنامه‌ای برای وقت‌گذراندن بیشتر با فرزندمان داریم؟

پیشنهاد می‌کنم در خصوص وقت‌گذاشتن اختصاصی با فرزندتان مقاله راهکارهای وقت‌گذاری خصوصی با فرزندمان را مطالعه نمایید.

علاوه بر آن  تعطیلات نوروز وقت مناسبی است تا اعضاء خانواده بیشتر در کنار هم باشند.

به  عنوان مثال هنگام مسافرت معمولا زمان طولانی در خودرو هستیم،‌و تمام اعضاء‌خانواده مجبور هستند ساعاتی در کنار هم باشند!

این شرایط یکی از زمان‌های بسیار مناسب برای صحبت بین فرزندان و والدین است، به شرط اینکه موبایل‌ها و دیگر وسایل دیجیتال اجازه بدهند!

برای همین در مقاله روش‌های کاهش مضرات موبایل گفته‌ایم که زمان مسافرت را بدون موبایل طی کنیم.

تا بتوانیم بیشتر و بهتر با هم باشیم!

شیطنت و بداخلاقی فرزندان در مهمانی

نوروز فصل مهمانی رفتن است.

کودکان می‌دانند که در مهمانی‌ها می‌توانند بیشتر شیطنت کنند،‌و پدر و مادر به خاطر مهمان هم که شده آن‌ها را دعوا نمی‌کند!

از طرفی در مهمانی‌ها زمان استراحت و تغذیه‌ی کودکان به هم می‌خورد، و همین باعث بداخلاقی و کج خلقی فرزندان می‌شود.

اگر از قبل به این مشکلات فکر شده باشد، می‌توان راحت‌تر ان‌ها را مدیریت نمود.

برنامه‌ی خواب فرزندمان را طوری تنظیم کنیم که در مهمانی سرحال باشد. برای این موضوع پیشنهاد می‌کنم مقاله راهکار عملی مدیریت خواب کودکان را مطالعه نمایید.

برای خوراک فرزندمان هم،‌ برنامه ای بریزیم تا گرسنگی موجب بروز رفتارهای ناصحیح در او نشود!

مهمانی‌ها و عوارض ناخواسته‌ی آن در نوجوانان

نوجوانان هم در مهمانی‌ها معمولا دور هم جمع می‌شوند.

نوجوان ما در تعطیلات عید با افرادی هم سخن می‌شود که در طول سال کمتر با آنان مراوده دارد!

بسیاری از بدآموزی‌ها می‌تواند در همین مهمانی‌ها شکل بگیرد. (مثلا نوع رفتار و لحن صحبت آنان با والدینشان  یا سیگار کشیدن پسر صاحب‌خانه)

از طرفی نمی‌توان دید و بازدید سالی یکبار را هم ترک نمود.

پیشنهاد می‌کنم از همین ایام عید استفاده کنیم و با افرادی که فرزندمان آنان را قبول دارد،‌ (مثلا برادرمان)‌ هماهنگ کنیم تا او به طور غیر مستقیم با فرزندمان صحبت کند و ان بدآموزی را به نوعی رفع نماید!

شب‌نشینی با مهمان‌ها یا پای تلویزیون

مهمانی‌های نوروز در کنار فراغت و تعطیلی عید، موجب می‌شود تا فرزندان ما بیشتر با ما باشند، خیلی وقتها همین بیشتر با هم بودن زمینه بروز دعوا و ناراحتی ها میشود.

مشکل ۲: کودک در مهمانی‌های عید، شیطنت می‌کند و دستورات شما را اجرا نمی‌کند.

ایام تعطیل فرصت مناسبی برای کنارهم بودن و گفت‌ و‌ گو کردن است،
پیشنهاد می کنم فرصتی را برای با هم بودن و با هم صحبت کردن ایجاد نماییم.

هدف‌گذاری را فراموش نکنید

تعطیلات عید فرصت خوبی برای هدفگذاری در زندگی است.

قسمتی از این اهداف را به هدف‌های ارتباطی و تربیتی اختصاص دهیم.

با همسرمان جلسه‌ای بگذاریم و در مورد تغییراتی که باید در برخورد با فرزندانمان داشته‌باشیم صحبت کنیم.

 آموختن مهارت‌های ارتباطی

خوشبختانه امروزه مطالب رایگان و پولی  متفاوتی در اینترنت وجود دارد،

در زمینه رفع تعارض، مدیریت خشم، و بسیاری از موضوعاتی که آموختن آنها مستقیم و غیر مستقیم در تربیت فرزندانمان موثر است.

به عنوان مثال میتوانید از مطالب مفید سایت بیشتر از یک استفاده نمایید.

پیشنهاد می‌کنم در این ایام عید فرضتی برای آموختن و بهبود روابطمان در نظر بگیریم.

نوشته تربیت فرزند در تعطیلات نوروز اولین بار در تربیت فرزند. پدیدار شد.

در این نوشتار با بررسی زندگی یکی از اصحاب سیدالشهدا علیه السلام به دنبال راهکاری هستیم که خودمان و فرزندانمان را به سعادت برسانیم.

قبل از معرفی این یار باوفای امام حسین علیه السلام گوشه ای از نقش هایی که در صحنه کربلا داشته است را مرور می کنیم:

۱- در روز تاسوعا امام حسین علیه السلام حضرت عباس علیه السلام را برای یک شب مهلت گرفتن از دشمنان می فرستند.

ایشان و حبیب بن مظاهر,  حضرت عباس علیه السلام را در این ماموریت همراهی می نمایند.

۲- در شب عاشورا وقتی امام حسین علیه السلام بیعت را از اصحاب بر می دارد و می فرماید هر کس می خواهد برود, برود:

ایشان دومین فردی است که اعلام وفاداری می نماید:

او می گوید: ای پسر رسول خدا, دوست داشتم  صدبار کشته می شدم, دوباره زنده می شدم و هر بار خداوند توسط من از شما دشمنان را دفع می نمود.

۳- در روز عاشورا امام علیه السلام سپاه را آرایش داد و ایشان را فرمانده سمت راست سپاه قرار داد, حبیب بن مظاهر را فرمانده سمت چپ لشکر.

همه ما با خواندن این فرازها دوست داریم در جایگاه او قرار داشتیم,

فردی که جانش را در راه مولایش تقدیم می نماید و

آنچنان مورد اعتماد حجت خداوند است که او را در کنار حضرت عباس علیه السلام به مذاکره با دشمن می فرستد و میمنه سپاهش را به او می سپارد.

مطالعه کنید:

زندگیمان را با محبت امام زمان علیه السلام بهبود ببخشیم.

چه کنیم تا ما هم به چنین مقام و موقعیتی دست یابیم؟ چطور فرزندانمان را تربیت کنیم تا آنان نیز به چنین عظمتی دست یابند؟

شاید برای شما هم این سوال پیش آمده باشد که او کیست؟

او زهیر بن قین است, یکی از افراد تاثیر گزار و مهم در داستان کربلا!

زهیر قبل از برخورد با امام حسین علیه السلام یک فرد عادی بود, نه یک فرد عادی بلکه فردی عثمانی:

یعنی معتقد بود که عثمان به ناحق کشته شده است و حضرت امیرالمومنین علیه السلام را نیز در این امر مقصر می دانست.

زیارت رفتن یک روش تربیت شیعی: چگونه در فرزندمان تغییرات اساسی ایجاد کنیم؟

خیلی وقت ها ما با نگاه به سابقه زندگی خودمان یا اشتباهاتی که در تربیت فرزندانمان مرتکب شده ایم

فکر می کنیم کار از کار گذشته است و نمی توانیم جبران اشتباهات قبلی را نماییم.

مثلا در مورد این فرزندم رعایت های خاص دوران بارداری را ننموده ایم و یا کامش را با آدابی که در اسلام گفته شده است برنداشته ایم

و یا در دوران کودکی فرزندمان,  مراعات های لازم را نکرده ایم, آیا حالا که شخصیت فرزندمان شکل گرفته است راه نجاتی هست؟

چگونه فرزندانمان را با محبت امام زمان علیه السلام تربیت کنیم؟

از طرف دیگر این سوال برای خودمان هم وجود دارد,

والدین من که این رعایت ها را نکرده اند و  اشتباهات زیاد خودم در طول زندگی راه نجاتی برای من هست؟

آیا ممکن است من از بزرگان و یاران نزدیک امام زمانم بشوم؟

زیارت امام حسین علیه السلام و اثر آن در تربیت فرزند

چطور سعادتمند شد؟

زندگی زهیر بن قین به ما می آموزد که هادی هر دوران می تواند انسان ها را هدایت و راهنمایی کند,

هر چند مثل زهیر در گرداب تربیت نادرست در حال غرق باشد!

زهیر چگونه از یک عثمانی معمولی به سرداری سپاهی رسید که همه ما حسرت بودن در آن سپاه را می خوریم؟

اجازه دهید داستان تحول زهیر را بخوانیم:

شیخ مفید در کتاب ارشاد از یکی از همراهان زهیر نقل می کند که ما همراه زهیر داشتیم از مکه بر می گشتیم و

مسیرمان با حضرت امام حسین علیه السلام یکی بود ولی دوست نداشتیم که با ایشان در یک محل اطراق کنیم,

تا اینکه در یک منزل مجبور شدیم در جایی که کاروان ان حضرت  منزل نموده بود ما هم منزل کنیم,

در حین غذا خوردن بودیم که فرستاده حضرت امام حسین علیه السلام آمد و رو به زهیر  گفت که اباعبداله من را فرستاده تا تو را خدمت ایشان ببرم. همه ما خشکمان زد,

انگار بر سر ما پرنده ای نشسته بود. در همان حین همسر زهیر گفت

سبحان اله پسر رسول خدا کسی دنبالت فرستاده و تو نمی روی؟ برو سخنانش را بشنو و بیا!

زهیر رفت, و چیزی نگذشت که شاد و خندان برگشت و دستور داد خیمه و اثاثش را جمع و در کنار خیمه های حضرت حسین علیه السلام برپا نمود و به اطرافیانش گفت که هر کس می خواهد همراه من بماند و هر کس می خواهد برود

و از آن پس از همراهان امام حسین علیه السلام شد.

شاید بگویید زهیر با امام حسین علیه السلام صحبت کرد و آن حضرت از او دستگیری نمود, و او را سعادتمند کرد,

می گویم اکنون هم فرزند امام حسین علیه السلام با تمام ویژگی ها و کمالات امام حسین منتظر یاور است,

کافی است به در خیمه آن حضرت برویم و بگوییم آمده ایم برای یاری شما!

محبت ائمه علیهم السلام چه اثری بر زندگی ما دارد؟

خود آن امام مهربان در پاسخ سوال یکی از دوستانشان فرموده اند که

إِنِ اسْتَرْشَدْتَ أُرْشِدْتَ وَ إِنْ‏ طَلَبْتَ‏ وَجَدْت‏

اگر هدایت خواهی هدایتت می کنیم و اگر طلب کنی می یابی!

بیاییم هم برای سعادت خودمان و هم سعادت فرزندانمان به در خانه امام زمانمان برویم و بگوییم:

آقا جان نمی دانیم جد بزرگوارتان امام حسین به زهیر چه گفت, و چگونه زهیر را تغییر داد, ولی

من هم رو به سوی شما آورده ام و تقاضا دارم من را هم مانند زهیر سعادتمند کنید.

مطمئن باشیم که وظیفه آن آقا هدایت است و سعادتمند نمودن هر کس که به سوی ایشان قدمی بردارد!

این مقاله برگرفته از فصل سوم  کتاب “تربیت به روش سلطان‌بانو” می‌باشد.  جهت تهیه این کتاب روی عکس کتاب کلیک نمایید.

نوشته چطور می توانیم سعادتمند شویم؟ درسی از یاران امام حسین علیه السلام در کربلا اولین بار در تربیت فرزند. پدیدار شد.

خوردن به موجب تقویت عقل،‌شجاعت،‌سخاوت،‌زیبایی چهره و … می‌شود.

به قول قدیمی‌ها به بخور تا به شوی!

در این نوشتار سعی می‌کنیم هر یک از موارد فوق را توضیح دهیم.

بخواندید: تقویت حافظه با خوراکی‌های مفید! (بادمجان – باقلا)

بخوانید: غذاهای مفید برای تقویت هوش، مغز و حافظه : برای افزایش قدرت مغزی و حافظه‌ی فرزندانمان چه کنیم؟

عقل خود را زیاد کنیم: سخاوت،‌شجاعت،‌مروت و… با خوردن به

با خوردن به

عقل انسان سپاهیانی دارد که شجاعت ،‌ مروت ،‌سخاوت و بسیاری از کمالات را شامل می‌شود.

وقتی عقل زیاد شود،‌ این کمالات هم در انسان تقویت می‌شود و بالعکس وقتی این کمالات در کسی رشد کرد،‌ عقل او هم قوی‌تر می‌شود.

میوه “به” یکی از خوراکی‌هایی است که موجب تقویت عقل و سایر کمالات می‌شود.

در روایات آمده است که خوردن به افراد ترسو را شجاع،‌و افراد بخیل را سخاوتمند می‌کند.

یعنی اگر می‌خواهیم فرزندمان ترسو نباشد، نظر تنگ نباشد و … از این میوه‌ی لذیذ بیشتر استفاده کنیم.

همچنین با خوردن به عاوه بر اینکه باعث می‌شود  عقل خود را زیاد کنیم ، مروت و مردانگی نیز افزایش می‌یابد.

در روایتی است که هر کس از به بخورد خداوند چهل روز حکمت را بر زبانش جاری می‌کند.

أَنْطَقَ اللَّهُ الْحِکْمَهَ عَلَى لِسَانِهِ أَرْبَعِینَ صَبَاحاً

پس به جاست که از این میوه‌ی ارزشمند به صورت‌های مختلف (مربا،‌خورشت،‌ مصرف خام و ….)‌بیشتر استفاده کنیم.

به بخورید تا قلبتان تقویت شود

به بخورید تا قلبتان تقویت شود

اگر می‌خواهید قلبتان قوی شود به بخورید!

خوردن به موجب تقویت قلب است.

با خوردن این میوه قلبمان تقویت می‌شود.

تقویت قلب ممکن است ناظر به تقویت قلب صنوبری درون سینه باشد. (همچنانکه طب سنتی نیز استفاده از به را در درمان گرفتگی رگ‌های قلب موثر می‌داند)
و یا منظور تقویت قوای قلبی و روحی انسان باشد.

أَکْلُ السَّفَرْجَلِ قُوَّهٌ لِلْقَلْبِ

چه بخوریم تا فرزندی زیبا داشته باشیم ؟

خیلی از مادرها دنبال خوراکی‌هایی هستند که فرزندشان را زیبا کند.

به عم موجب زیبایی روی ما می‌شود و هم فرزندمان را زیبا می‌کند.

کُلْ فَإِنَّهُ یُصَفِّی اللَّوْنَ وَ یُحَسِّنُ الْوَلَدَ.

در روایتی امده است که امام صادق علیه السلام به پسر زیبایی نگاه کردند،‌و فرمودند حتما پدر این بچه به خورده است!

عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ: نَظَرَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع إِلَى غُلَامٍ جَمِیلٍ فَقَالَ یَنْبَغِی أَنْ یَکُونَ أَبُو هَذَا الْغُلَامِ أَکَلَ السَّفَرْجَلَ

لذا با خوردن به هم عقل خود را زیاد کنیم و هم فرزندانی زیبا داشته باشیم!

از بین رفتن ناراحتی‌ها با خوردن به

خیلی وقت‌ها ما و یا فرزندانمان ناراحت می‌شویم: افسرده و پریشان هستیم،‌

خوردن برخی مواد غذایی ناراحتی را کاهش می‌دهد. (برخی مواد شیمیایی که در داروهای افسردگی و اعصاب استفاده می‌شود از این قبیل است)

در روایات ما آمده است همچنان که با دست عرق پیشانی  را پا ک می‌کنیم،‌ خوردن به موجب می‌شود هم و غم افراد ناراحت از بین برود.،‌

السَّفَرْجَلُ یَذْهَبُ بِهَمِّ الْحَزِینِ کَمَا تَذْهَبُ الْیَدُ بِعَرَقِ الْجَبِینِ.

لذا خوردن به می‌تواند نقش موثری در کاهش افسردگی و ناراحتی‌های روانی را داشته باشد.

عطر پیامبران را ببویید!

خیلی وقت‌ها رایحه‌ی یک عطر انسان را به یاد یک دوست می‌اندازد!

پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله و سلم فرموده‌اند بوی پیامبران بوی به است،‌ بوی حورالعین بوی آس است و بوی فرشتگان بوی گل
و بوی دخترم فاطمه زهرا بوی به و اس و گل است.

خداوند هیچ پیامبری را مبعوث نکرد مگر اینکه از او بوی به می آمد.

پس از این میوه بخورید و ان را به زنان باردار بدهید تا فرزندانتان نیکو شوند!

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: رَائِحَهُ الْأَنْبِیَاءِ رَائِحَهُ السَّفَرْجَلِ وَ رَائِحَهُ الْحُورِ الْعِینِ رَائِحَهُ الْآسِ وَ رَائِحَهُ الْمَلَائِکَهِ رَائِحَهُ الْوَرْدِ وَ رَائِحَهُ ابْنَتِی فَاطِمَهَ الزَّهْرَاءِ رَائِحَهُ السَّفَرْجَلِ وَ الْآسِ وَ الْوَرْدِ وَ لَا بَعَثَ اللَّهُ نَبِیّاً وَ لَا وَصِیّاً إِلَّا وُجِدَ مِنْهُ رَائِحَهُ السَّفَرْجَلِ فَکُلُوهَا وَ أَطْعِمُوهَا حَبَالاکُمْ یُحَسِّنُ أَوْلَادَکُمْ.

لذا با خوردن به هم عقل خود را زیاد کنیم و هم بوی پیامبران استشمام کنیم!

مفید برای معده

خوردن به شیرین همراه با دانه‌اش موجب تقویت افراد ضعیف و پاکی و پاکیزگی معده است.

سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنِ الْحِجَامَهِ یَوْمَ السَّبْتِ قَالَ تُضَعِّفُ قُلْتُ إِنَّمَا عِلَّتِی مِنْ ضَعْفِی وَ قِلَّهِ قُوَّتِی قَالَ فَعَلَیْکَ بِأَکْلِ السَّفَرْجَلِ الْحُلْوِ مَعَ حَبِّهِ فَإِنَّهُ یُقَوِّی الضَّعِیفَ وَ یُطَیِّبُ الْمَعِدَهَ وَ یُزَکِّی الْمَعِدَهَ.

در روایتی دیگر خوردن به را باعث دباغی معده معرفی نموده‌اند.

السَّفَرْجَلُ یَدْبُغُ الْمَعِدَهَ

تربیت غیر مستقیم : به فرزندانمان صبح‌گاهان به بدهیم!

فرموده‌اند هر کس سه روز صبح ناشتا به بخورد،‌ ذهنش صفا می‌یابد،‌درونش پر از علم و بردباری می‌شود و از حیله‌های شیطان و سپاهیانش در امان می‌ماند.

مَنْ أَکَلَ السَّفَرْجَلَ ثَلَاثَهَ أَیَّامٍ عَلَى الرِّیقِ صَفَا ذِهْنُهُ وَ امْتَلَأَ جَوْفُهُ حِلْماً وَ عِلْماً وَ وُقِیَ مِنْ کَیْدِ إِبْلِیسَ وَ جُنُودِهِ.

لذا اگر فرزندانمان صبح‌ها به بخورند و این اتفاق‌های خوب برایشان بیافتد،‌ کار ما در  تربیت فرزندمان خیلی راحت‌تر و بهتر پیش می‌رود.

فرزندی که از شر شیطان در امان باشد،‌ بردبار و دانا باشد و ذهنی به دور از آلودگی‌ها داشته باشد،‌ تقریبا تربیت شده است!

در روایت دیگر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرموده است

به زنان باردار به بدهید،‌تا اخلاق فرزندانتان بهبود یابد!

أَطْعِمُوا حَبَالاکُمُ السَّفَرْجَلَ فَإِنَّهُ یُحَسِّنُ أَخْلَاقَ أَوْلَادِکُمْ.

هدیه بدهید

هدیه دادن یکی از روش‌های ابراز محبت است.

یکی از هدیه‌های خوب بردن به برای هم است.

کُلُوا السَّفَرْجَلَ وَ تَهَادُوهُ بَیْنَکُمْ فَإِنَّهُ یَجْلُو الْبَصَرَ وَ یُثَبِّتُ الْمَوَدَّهَ فِی الْقَلْبِ

به مایه رشد محبت در قلب افراد است.

نور چشم

با خوردن به عقل خود را زیاد کنیم

خوردن به موجب نور چشم می‌شود. تاریکی دیده می‌رود و…

أَکْلُ السَّفَرْجَلِ یُذْهِبُ ظُلْمَهَ الْبَصَرِ.

در سال‌های چای به نیز به بازار آمده است و  در زمان‌هایی که به میوه‌ی تازه به دسترسی نداریم می‌توانیم از چای آن استفاده کنیم!

جمع‌بندی!

به میوه عجیبی است:

افراد ترسو را شجاع می‌کند،

انسان‌های بخیل را با سخاوت می‌کند،

موجب می‌شود گفتار حکیمانه بر زبانمان جاری شود،

ناراحتی را از ما دور می‌کند،

موجب روشنی چشم ماست،

برای معده مفید است،

موجب اخلاق خوب فرزندانمان می‌شود،

نوشته چگونه عقل خود را زیاد کنیم ؟ “به ” میوه‌ی بهشتی،‌ موجب زیبایی،‌ آرامش،‌ شجاعت اولین بار در تربیت فرزند. پدیدار شد.

چگونه رفتار کنیم تا فرزندمان بداند دوستش داریم؟
یکی از مهمترن و موثرترین راه برای ابراز محبت به فرزندمان، وقت‌گذاری موثر با اوست!

در مورد وقت‌گذاری عمومی به این مقاله مراجعه کنید:چگونه با فرزندمان دوست باشیم؟ وقت­ بگذاریم!

منظورمان از وقت‌گذاری خصوصی زمان‌هایی است که با فرزندمان تنها هستیم. ممکن است با پسر۱۵سالیتان به استخر بروید،‌ یا با دخترتان به خرید، یا با فرزندتان به پارک بروید. یا در منزل در یک اتاق با فرزندتان تنها باشید و با هم حرف بزنید.
این روش ابراز محبت بسیار زمان‌بر است، ولی به فرزند ما این حس را منتقل می‌کند که برای ما ارزشمند است: “اولویت زندگی من تویی” رسیدن این پیام به فرزندمان می‌تواند در زندگی او بسیار مهم باشد.

چگونه با فرزندم دوست باشم : برنامه‌هایی برای با هم بودن داشته باشیم!

خوب درزمان‌هایی که با فرزندمان هستیم،  چه‌کارهایی را باید انجام دهیم؟

من دریک دسته‌بندی یک سری از کارهایی را که می‌توانیم با فرزندمان به صورت مشترک انجام دهیم را در این دسته‌ها آورده‌ام.

البته ممکن است شما بنابر موقعیت خودتان مواردی را حذف یا اضافه نمایید:

چگونه با فرزندم دوست باشم : شرکت در یک فعالیت اجتماعی:

مثلا در یک مجلس مذهبی شرکت کنیم.

چگونه با فرزندم دوست باشم : زمان معین روزانه داشته باشیم!

مثلا برای کودکانمان می‌توانیم شب‌ها هنگام خواب داستان بگوییم (قصه گفتن یکی از روش‌های خیلی خوب برای آموختن مطالب ومهارت‌ها به فرزندانمان است)

چگونه با فرزندم دوست باشم : هم‌فکری با فرزندمان:

مثلا دیدن عکس‌هایی که او گرفته است، پرسیدن نظر فرزندمان در مورد مسافرت یا مهمانی رفتن

هم‌فکری باید در زمینه‌هایی باشد که فرزندمان به آن علاقه دارد.

پس در درجه اول علائق فرزندتان را بشناسید و در مرحله بعد در مورد آن‌ها صحبت کنید!

چگونه با فرزندم دوست باشم : با فرزندمان بازی کنیم:

یعنی هم‌بازی فرزندانمان شویم.

وقت گذاری اختصاصی با فرزند

مطمئنم که شما والدین فرهیخته برای بازی با فرزندتان طرح‌هایی دارید: کتاب‌های زیادی هم در خصوص یاددادن بازی به والدین وجود دارد.

با یک جستجو در اینترنت به راحتی می‌توانید انواع و اقسام بازی‌ها را بیابید. از بازی‌های بی‌صدا مثل پانتومیم (یک کلمه را نفر اول مخفیانه به نفر دوم می‌گوید و او باید با پانتومیم فوق را به نفر سوم منتقل کند!)

تا کمک گرفتن از فرزند در کارهای خانه (مثلا امروز زهرا خانم آشپز شده است و کارهای آماده کردن پیتزا را انجام داده است)

و بازی‌های حرکتی (مثلا چهار دست و پا رفتن و فرزند را روی کمر سوار کردن: برای فرزندان کوچک‌تر) و… بازی‌ها و بازی‌کردن دنیای خودش را دارد و بررسی و دسته‌بندی و آموزش آن خارج از موضوع ماست.

فقط این نکته را می‌گوییم که آینده‌ی آموزش در جهان آموزش با بازی‌کردن است.
لطفا همین الان یک بازی که بتوانیم با فرزندمان در فضای منزل انجام دهیم را طراحی کنید!

آموزش:

البته باید دقت کنیم که آموزش با موعظه تفاوت دارد. برای اینکه آموزش ما به موعظه تبدیل نشود موارد زیر را رعایت نمایید:

1.  دلیل ارائه دهیم: “افرادی که مطالعه بیشتری دارند جایگاه اجتماعی بالاتری در جامعه دارند.”
2. احساسات خودمان را بگوییم. “من احساس می‌کنم مطالعه کردن انسان را برای گرفتن تصمیمات صحیح کمک می‌کند.”
3. با تعصب همراه نباشد: “کسی که کتاب نخواند بی‌شعور است.”
4. برای فرزندمان تعیین تکلیف نکنیم. “تو باید هر روز صد صفحه کتاب بخوانی!”
5. بیان تشویق‌آمیز
   می‌توانیم (البته با صداقت کامل) جزء به جزء یک رفتار صحیحی را که از فرزندمان دیده‌ایم را بازگو کنیم.

چگونه با فرزندم دوست باشم

اجازه دهید یک مثال بزنم: فرض کنید دختر کوچک شما یک نقاشی کشیده است. عکس العمل شما وقتی این نقاشی را به شما نشان می‌دهد چیست؟
می‌توانید بگویید چه نقاشی زیبایی!
می‌توانید تک تک المان‌های آن نقاشی را بررسی کنید! چه خورشید قشنگی!  این آقاهه کی هست؟ فکر کنم این دختره تو هستی که داری می‌خندی! جالبه که همه توی این عکس دارند می‌خندند! می‌شه یه درخت هم کنار این خانواده خوشحال بکشی؟….

یک‌بار دیگر این بخش را مرور کنید و بگویید . در هفت روز گذشته چند دقیقه وقت‌گذاری خصوصی با فرزندتان داشته‌اید؟

گفتگوی باکیفیت:

صحبت کردن با فرزندانمان موجب بهبود ارتباط بهتر ما با آنان است.
با رعایت اصول زیر در گفتگوی با فرزندمان کیفیت گفتگو را بالا ببریم:

1.  رعایت زبان بدن و نگاه کردن به چشمان فرزندمان
2. هنگام گفتگو همه‌ی کارهای دیگر را کنار بگذاریم. تلویزیون و موبایل و … خاموش!
3. در گفتگو به دنبال درک احساسات فرزندمان باشیم.
4. به زبان بدن فرزندمان دقت کنیم.
5. حرف او را قطع نکنیم.
6. با پرسیدن سوال مطمئن شویم که منظورش را درست متوجه شده‌ایم.
7. به فرزندمان نشان دهیم که درکش می‌کنیم.
8. اگر می‌خواهیم پیشنهاد دهیم اول از او اجازه بگیریم: می‌‌خواهی نظر من را هم بدانی؟

در این مقاله به وقت‌گذاری اختصاصی با فرزندمان پرداختیم،‌ راهکارهای ارائه شده در این نوشتار به بهبود کیفیت روابط شما با فرزندتان کمک می‌کند.

این مقاله برگرفته از فصل سوم  کتاب “تربیت به روش سلطان‌بانو” می‌باشد.  جهت تهیه این کتاب روی عکس کتاب کلیک نمایید.

نوشته چگونه با فرزندم دوست باشم ؟ چطور وقت‌هایی که با فرزندانمان هستیم، موثر باشد! اولین بار در تربیت فرزند. پدیدار شد.

اگر یک کاغذ برداریم و فهرستی از کارهایی که برای فرزندمان انجام می‌دهیم را بنویسیم تازه متوجه ابعاد گسترده‌ی خدماتی که به فرزندمان ارائه می‌دهیم می‌شویم.

پدر و مادر بودن یعنی انجام خدمت: از زمانی که فرزند به دنیا می‌آید (و حتی قبل از تولد) تا زمانی که ما یا فرزندمان از دنیا می‌رویم.

(واقعیت این است که خیلی وقت‌ها پدر یا مادر از دنیا رفته به خواب دیگران می‌آید که فرزندم مشکل دارد و شما کمک کنید.

همین چند وقت پیش دایی من که بیش از ۳۰ سال بود از دنیا رفته بود به خواب مادرم آمد و درخواست نموده بود که مادرم به کمک دختر داییم برود.)

• وقتی در بستن بند کفش فرزندمان به او کمک می‌کنیم،‌
• وقتی مایحتاجی را که لازم دارد برایش تهیه می‌کنیم,
• وقتی لباسش را اتو می‌کنیم و …

در حال خدمت به فرزندمان هستیم.

حدیث مفصلی از حضرت امیرمومنان علیه السلام نقل شده است که قسمتی از آن را در اینجا می‌‌آوریم. «روزى فاطمه علیها السلام نزدیک اجاق نشسته بود و من عدس پاک مى‏کردم. در این حال پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله نزد ما آمد و فرمود:
اى ابوالحسن! پاسخ دادم: لبیک! اى رسول خدا صلى الله علیه و آله!
پیامبر صلى الله علیه و آله فرمود: اى على علیه السلام! هرکس در خانه- با خوشرویى- در خدمت اهل خانه‌اش باشد، خداوند تعالى نامش را در دیوان شهیدان ثبت می‌‏کند و در برابر هر شب و روز پاداش هزار شهید براى وى می‌‏نویسد.. »

بخوانید:هدیه دادن راهی برای ابراز محبت به فرزندمان

چگونه مادر نمونه باشیم :خدمت به فرزندم اینگونه نباشد!

برای اینکه فرزندمان ما را مادر نمونه بداند،‌باید نگرش و نوع خدماتی که انجام می‌دهیم متفاوت باشد.

درادامه برخی از شرایطی که خدمات ما را از بین می‌برد با هم مرور می‌کنیم:

خدمت، بردگی نیست!

من قبل از بیان این مثال از همه پدر و مادران فداکار عذرخواهی می‌کنم ولی بابت روشن شدن بحث، این مقایسه را بیان نموده‌ام.

‌تفاوت مادری که خودش را وقف فرزندش می‌نماید با یک برده که مجبور است شبانه روز در خدمت اربابش باشد چیست؟

آن برده مجبور به انجام کار است ولی مادر با عشق کار می‌کند. واقعیت این است که اگر عشق و علاقه‌ی مادر به فرزندش نباشد تفاوت مهمی در بین این دو رفتار وجود ندارد!
علاقه‌ی مادر باعث می‌شود که انجام این همه خدمت برای فرزندان, ارزش و جایگاه مادر را بالاتر شود.

فداکاری کریمانه و بزرگ‌منشانه مادر را همه می‌ستایند، انجام کارهای ریز و درشت

مادر برای فرزندش (از شستن پای نوزادش تا هم‌بازی شدن با کودک نوپایش تا دلسوزی در آموزش فرزند دبستانی تا کنار آمدن با نوجوان بدقلق تا….) باعث بالارفتن جایگاه او در چشم دیگران است.

در مقابل: یک برده کارهایش را براساس محبت انجام نمی‌دهد، او مجبور به خدمت است,

لذا انجام هر کاری برایش تحقیر است و کوچکی.‍!
دقت کنیم تا یادمان نرود خدمات ما برای فرزندانمان به اختیار و علاقه خودمان صورت می‌گیرد و لذا باید با عشق (و نه تلخ‌کامی) همراه باشد.

اگر این چنین باشد فرزند ما هم ناخودآگاه ما را به بزرگی می‌شناسد.

هر چه بیشتر به او خدمت کنیم، در چشم او جایگاه بالاتری می‌یابیم.

اما

اگر انجام کار برای فرزندمان همراه با غر و ناله و اکراه باشد،‌ هیچ‌یک از اثرات فوق را ندارد و اصلا ابراز محبت نیست.

خدمت معامله نیست!

اگر به فرزندمان بگوییم این‌کار را بکن تا من هم آن کار را انجام دهم:

اگر می‌خواهی مانتویت را اتو کنم باید شامت را کامل بخوری یا اتاقت را مرتب کن تا من به تو دیکته بگویم یا… با فرزندمان داریم معامله می‌کنیم.

او کاری را انجام می‌دهد که ما می‌خواهیم، ‌در مقابل ما هم کاری را انجام می‌دهیم که او می‌خواهد.

پس برای ابراز محبت به فرزندمان باید خدمات بدون چشم‌داشت صورت گیرد, تا او کرامت را ببیند!

محبت را نمی‌‌توان خرید و فروش کرد, وقتی محبت ارزشمند و سازنده است که فرزندمان آن را بدون هیچ پیش شرطی به طور مطلق دریافت کند.

فرزندم تو را دوست دارم چه نمره ات ۲۰ باشد چه ده! تو را دوست دارم چون پاره تن من هستی!

مطالعه کنید: چکار کنم پسرم درس بخواند؟

مواظب باشیم شخصیت فرزندمان کودک نماند.

چندسال پیش مستاجری داشتیم که بعد از چند ماه کارشان به جدایی کشید.

یکی از مشکلات اصلی این جا بود که عروس خانم قادر به انجام کارهای ساده‌ی منزل هم نبود. کارهایی از قبیل گوشت شستن و غذا پختن و جارو کردن!

متاسفانه زندگی این تازه داماد و عروس به دلیل حمایت‌ها ‌و عدم توانمند شدن عروس خانم از هم پاشید.

اگر دختران ما کارهای منزل را از همان کودکی آموخته باشند, در زندگی مستقل خود کمتر دچار مشکل خواهند شد. (البته این مسئله به نوعی دیگر برای آقا پسرها هم مطرح است.)
در اولین روزهای تولد والدین مسئولیت انجام تمام کارهای نوزاد را دارند.

از تغذیه، تعویض پوشاک، حمام بردن،‌ حفظ نوزاد از گرما و سرما و…

هر چه می‌گذرد فرزندمان در انجام امور خودش تواناتر می‌شود. لذا باید بار بیشتری از کارهای خودش را به عهده او بگذاریم. کارهایی که او توانایی انجامش را دارد.
از طرفی با رشد فرزندمان دایره‌ی نیازهایش نیز رشد می‌کند.

نیازهای یک نوزاد در حد خوردن و عوض کردن پوشاک است و تامین لباس مناسب برای او, ولی نوجوان ۱۵ساله‌ی ما نیازهایی بسیار فراتر از این را دارد.

لذا باید سطح خدمات ما به تدریج رشد نماید.

به عبارت دیگر

باید فضا را برای ابراز توانایی‌های فرزندمان باز کنیم.

به عنوان مثال به مرور زمان مسئولیت پهن و جمع سفره را به عهده فرزندمان بگذاریم, یواش یواش شستشوی ظرف‌ها ‌را به او بیاموزیم, و بعد از یک سن کار با اجاق گاز و آشپزی را. خود این آموختن هم یک خدمت به فرزندمان هست.
این گونه فرزندمان می‌‌آموزد که چطور مسئولیت‌های ‌آینده‌ی خود را انجام دهد. فرزند ما (چه پسر و چه دختر) باید آماده زندگی مشترک در آینده‌ای ‌نزدیک باشد.

بخوانید: چگونه با فرزندمان دوست باشیم؟ وقت­ بگذاریم!

چگونه مادر نمونه باشیم : با یاددادن خدمت به دیگران

فرزند ما از ما یاد می‌گیرد که به دیگران خدمت نماید. اگر ما با عشق و علاقه به او خدمت کنیم،‌او هم می‌آموزد که به دیگران (درخانواده و در اجتماع) محبت کند.

اینچنین او بیشتر قدردان محبت‌های ما می‌شود.(چون خودش هم دارد از این طریق محبتش را به دیگران ابراز می‌کند)

برای تمرین دادن فرزندمان می‌توانیم فهرستی از کارهایی که او می‌تواند انجام دهد را آماده نماییم و او از میان آن‌ها انتخاب نماید که الان کدام کار را می‌خواهد انجام دهد! مثلا

• شستن ظرف
• آماده کردن ظرف¬های شام و پهن کردن سفره
• آماده کردن مواد غذایی برای پختن غذا (مثلا پوست گرفتن یا تکه کردن سیب¬زمینی)
• جمع کردن وسایل و مرتب کردن خانه
• جارو زدن
• مرتب کردن کمد خودش
• خالی کردن ماشین لباس¬شویی و پهن کردن لباس¬ها
• رسیدگی و آب دادن به گلدان¬ها
• با توجه به توانایی¬ها و سن و سال فرزندمان فهرستی از کارهایی که می¬تواند انجام دهد را بنویسیم.

بخوانیم: راه‌های دیگر ابراز محبت به فرزند

خصوصیات یک مادر خوب: نمونه‌ای ‌از خدماتی که می‌‌توانیم به فرزندانمان ارائه کنیم:

ما به عنوان مادر نمونه باید چه خدماتی را به فرزندمان ارائه دهیم؟

خدماتی که فرزندمان قادر به انجام آن نباشد.

فرزند ما بعد از یک سالگی مقداری از کارهای خودش را باید خودش انجام دهد, سعی کنیم انجام آن کارها را به او واگذاریم.

مثلا فرزند شش ساله ما می‌تواند لباسش را کامل بپوشد, این کار را به خودش می‌سپاریم, ولی ممکن است دکمه‌ی سرآستینش را نتواند ببندد در اینجا ما کمکش می‌کنیم.

قانون خدمت به فرزند این است: کارهایی را برای فرزندمان انجام دهیم که خارج از توان او باشد. مثلا موارد زیر توصیه می¬شود:
• کمک به فرزندمان در انجام تکالیف سخت مدرسه
• درست کردن غذای مورد علاقه‌ی فرزندمان در روزهای خاص (مثلا روزهایی که امتحان سختی را داشته است)
• کمک کردن و پرستاری از فرزندمان هنگام بیماری
• راهنمایی به دخترتان در انتخاب لباس مناسب برای مهمانی
• تعمیر اسباب بازی‌های ‌فرزندتان

راهکارهایی برای مادر نمونه بودن و انجام خدمت ارزشمند به فرزندان در این نوشته ارائه شد.
امیدوارم با انجام این راهکارها فرزندتان شما را مادر نمونه بداند و قدردان زحمات و خدماتی که برایش می‌کشید باشد.

نوشته چگونه مادر نمونه باشیم ؟ فرزندم دوستم داشته باشد و بداند من هم دوستش دارم! اولین بار در تربیت فرزند. پدیدار شد.

قبلا هم در این خصوص مطالبی را نوشته بودم:

بخوانید:هدیه دادن راهی برای ابراز محبت به فرزندمان  

بخوانید:سریع‌ترین راه ابراز محبت: محبت فیزیکی

این نوشتار هم راهکارهای دیگری برای ابراز محبت به فرزند را ارائه می‌دهد تا بیشتر با فرزندمان دوست باشیم

بهتر از اعتکاف در مسجدالنبی!

جالب است که طبق احادیث خداوند دوست دارد ما در کنار خانواده­ی خودمان بنشینیم تا در مسجد النبی اعتکاف کنیم.

جُلُوسُ الْمَرْءِ عِنْدَ عِیَالِهِ‏ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى مِنِ اعْتِکَافٍ فِی مَسْجِدِی هَذَا(مجموعه ورام، ج‏۲، ص: ۱۲۲)

خیلی مهم است که ما  زمانی را برای حضور در خانه و در جمع فرزندان و همسر داشته باشیم.

متاسفانه در این زمانه اگر همه اعضاء خانه در منزل هم باشند, خیلی کم پیش می­آید که دور هم بنشینند و با هم هم کلام شوند.

فرزندمان باید سر تکالیف مدرسه بنشیند,

مادر باید دنبال غذا پختن و کارهای خانه  باشد و پدر هم اگر موبایلش اجازه دهد, به اخبار تلویزیون گوش بدهد.

اگر هم دور هم جمع شویم,

باید تلویزیون روشن باشد و سریال مورد علاقه­ی خانواده پخش شود!

پس کی می­خواهیم با فرزندمان دوست باشیم ، همدیگر را ببینیم و با هم حرف بزنیم؟

اگر می‌خواهیم با فرزندمان دوست باشیم باید برای این‌کار وقت مفید اختصاص دهیم.

در طول روز زمان‌هایی را برای بودن در کنار فرزندانمان (بدون وسایل دیجیتال )‌صرف کنیم.

برای مطالعه در مورد روش‌های کاهش اثرات وسایل دیجیتال این مقاله را مطالعه کنید.

با فرزندمان دوست باشیم: حداقل نگاهش کنیم!

به فرزندمان نگاه کنیم!

آنقدر این دستور ساده و بدیهی است که نمی‌دانم باید در موردش بنویسم یا نه!

نگاه کردن ساده‌ترین کاری است که می‌توانیم بکنیم.

یک لحظه چشم از موبایل و تبلت و تلویزیون و…بر داریم و به فرزندمان چشم بدوزیم.

با محبت به او لبخند بزنیم.

فکر کنید امروز او به دنیا آمده است.

نه ­تنها چشم به فرزندمان بدوزیم بلکه‌ با احساسمان هم به او رو کنیم،‌

یعنی قسمتی از وقتمان را به او اختصاص دهیم.

توجه یعنی رو کردن! به فرزندمان توجه کنیم یعنی صورتمان را به طرف فرزندمان بگردانیم،‌

هم سرمان را و هم روی فکرمان را!

کافی نیست به فرزندمان نگاه کنیم ولی دل و فکرمان دنبال موضوع دیگری باشد.

هر نگاه ما به فرزندمان (نگاهی محبت آمیزی که موجب خوشحالی او شود) معادل آزاد کردن برده در راه خداوند ارزش دارد.

إذا نظر الوالد إلى ولده فسرّه کان للوالد عتق نسمه (مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج‏۱۵، ص: ۱۶۹)

یعنی یک نگاه محبت آمیز مانند آزاد کردن یک برده ارزش دارد!

نگاه ما می­تواند فرزندمان را تغییر دهد!

نگاه ما می­تواند بهترین مشوق فرزندانمان باشد.

حس دیده شدن آن­قدر قوی است که خیلی وقت­ها فرزند ما ترجیح می­دهد با انجام کار اشتباه هم توجه ما را به خود جلب کند, ولو با دعوا کردنش!

یعنی کار اشتباه می‌کند، با خواهرش دعوا می‌کند،بهانه‌می‌گیرد، غذا نمی‌خورد و… تا ما نگاهش کنیم!

بیاییم این نیاز را با محبت کردن و نگاه محبت ­آمیز داشتن پاسخ گوییم.

امروز یک ربع همه­ رسانه‌­ها (تلویزیون, موبایل, شبکه­‌های اجتماعی, کامپیوتر, …) را خاموش کنید,

دور هم جمع شویم و به همدیگر توجه کنیم!

وقت گذاری عمومی

در هفته گذشته چند ساعت با خانواده بوده‌اید؟

لطفا زمان­‌هایی که سرمان توی موبایل یا نوت بوک و تبلت است را به حساب نیاوریم,

زمانی که فرزندمان در اتاق خودش است و ما در حال پای تلویزیون نشسته­‌ایم را هم حساب نکنید!

مادرها معمولا زمان بیشتری برای بودن با فرزندان دارند،‌

ولی فرزندان هم به محبت پدر و هم به محبت مادر نیاز دارند! برای بودن باهم باید برنامه‌ریزی کنیم،

مثلا زمان صرف غذا از بهترین زمان‌هایی است که می‌توان در جمع خانواده با هم بود.

اگر ممکن است یک وعده­ غذایی را در نظر بگیرید (مثلا شام)‌ که تمامی اعضاء‌خانواده دور هم جمع شوند.

در زمان صرف غذا قانون‌های زیر را اجرا کنید:

• رسانه‌ها تعطیل: تلویزیون خاموش، ‌موبایل‌ها خاموش یا بی‌صدا و دور از دسترس، تبلت‌ها و نوت‌بوک‌ها هم مزاحم نباشند!
• در زمان صرف‌غذا هیچ‌کس حق عیب‌جویی ندارد! نباید هیچ حرفی که دیگر اعضاء خانواده را ناراحت می‌کند به زبان بیاوریم!
• هر کس یکی دو اتفاقی که در طول روز برایش رخ‌داده است را تعریف می‌کند!

“امروز صبح که داشتم می‌رفتم مدرسه سر راه یک گربه‌ برای گرفتن کبوتر کمین ‌کرده بود من پریدم و کبوتر را فراری‌اش دادم.”

از این فضا استفاده کنیم برای گفتن سخنان محبت آمیز به فرزندان!

در همین زمان ظرف محبت فرزندانمان را لبریز از مهر خودمان بکنیم.

در این نوشتار راهکارهایی برای دور هم بودن و توجه به فرزندمان ارائه دادیم:

از ارزش بودن با فرزندامان گفتیم و روش‌هایی که برای این کار می‌توانیم به کار ببندیم.
در مقاله‌ای جداگانه در مورد وقت گذاری مخصوص یک فرزند صحبت می‌کنیم.

این مقاله برگرفته از فصل چهارم کتاب “تربیت به روش سلطان‌بانو” می‌باشد. درصورت تمایل به داشتن اطلاعات بیشتر  مطالعه این کتاب به شما توصیه می‌شود.

لطفا روی  عکس کتاب کلیک نمایید:

نوشته چگونه با فرزندمان دوست باشیم؟ وقت­ بگذاریم! اولین بار در تربیت فرزند. پدیدار شد.

با اطلاع از عملکرد مغز می‌توانیم بهتر،‌راحت‌تر و موثر‌تر فرزندمان را تربیت کنیم.

یک مثال

تربیت فرزند با توجه به کارکرد مغز

فرض کنید با دخترتان که چهار سال دارد،‌ به یک مزرعه رفته‌اید. در آنجا تصمیم می‌گیرید که دخترتان را با حیوانات مزرعه آشنا کنید،‌

دستش را می‌گیرید و او را نزدیک محل نگهداری گاوها می‌برید.
از گاوها برایش می‌گویید،‌گاوها علف می‌خورند، گاوها شیر می‌دهند ، بچه‌ی گاوها را ببین،‌این هم مادرشان هست و…
مقداری علف دست فرزندتان می‌دهید تا به گاوها بدهد، وقت دخترتان نزدیک گاوها شد،‌

یکی از آنها سرش را به سمت دخترتان می‌آورد و زبان بلندش را از دهان بیرون می‌آورد و ….
دخترتان جیغ می‌کشد و به سمتتان می‌آید.

در چنین شرایطی با دخترمان چه صحبتی باید بکنیم؟

چطور دخترمان را تربیت کنیم که این واقعه ذهنیت بدی را در مورد گاو ها در ذهنش ایجاد نکند؟

برای پاسخ‌گویی به این سوال اجازه دهید ابتدا به کارکرد مغز نگاهی بیاندازیم.

عملکرد مغز: احساسات – استدلال

دو عملکرد مغز: احساسات و استدلال

پردازش‌های مغز را می‌توانیم به طور کلی به دو دسته تقسیم کنیم: پردازش‌های احساسی- هیجانی و پردازش‌های منطقی و فکری.
برای راحت‌تر بودن فکر کنید مغزمان از دو قسمت مجزا تشکیل شده است که هر کدام یکی از این وظایف را به عهده دارند:

مغز راست کارهای احساسی و هیجانی و عاطفی و مغز چپ کارهای منطقی،‌فکری،‌استدلالی

خوب برگردیم به مثال:
وقتی گاو به سوی دختر ما می‌آید قسمت راست مغزش درگیر می‌شود،‌ترس،‌هیجان و… موجب می‌شود که قسمت چپ مغز موقتا تعطیل شود!

هیجان زیاد قدرت استدلال و تفکر را می‌گیرد!
عملکرد ما چطور است؟
ما به طور معمول در این شرایط به دخترمان می‌گوییم:

“دخترم گاوها علف می‌خورند ”

“گردن گاوه بسته است و نمی‌تواند بیشتر از این به تو نزدیک شود”

و….جملاتی که کاملا منطقی است!
در حقیقت ما سعی می‌کنیم با قسمت چپ مغز دخترمان ارتباط برقرار کنیم،‌در حالی‌که فعلا قسمت راست فعال است!

با این توضیح رفتار صحیح چیست؟

تربیت فرزند با توجه به کارکرد مغز

رفتار صحیح

اگر بخواهیم تربیت فرزند ما  با توجه به کارکرد مغز صورت گیرد،‌

راهکار صحیح در این مواقع ساخت پلی بین دو قسمت مغز است،‌ مثلا از دخترمان بخواهیم تا ماجرا را برایمان تعریف کند،‌

موقع تعریف یک ماجرا باید مغز چپ چینش صحیح را تعیین کند.
اول به سمت طویله‌ی گاوها حرکت کردیم
بعدا علف را برداشتیم
علف را نزدیک گاوها بردیم
گاو سرش را نزدیک شما آورد
بعدا هم زبانش را بیرون آورد

….

تربیت فرزند با توجه به کارکرد مغز

همین گفتن توالی موجب می‌شود مغز متفکر به کار بیافتد: هیجان با تفکر بیان شود،‌بستر مناسب برای بیان مطالب استدلالی و منطقی فراهم شود.
چند بار که دخترمان این داستان را تعریف کرد ترسش از گاو ریخته می‌شود،‌ مخصوصا با تذکر ما که گاوها برای گرفتن علف از زبانشان استفاده می‌کنند و…

داستان گویی راهی برای برقراری ارتباط بین دو بخش مغز است.  این راهکار نه تنها در کودکان بلکه در نوجوانان و بزرگسالان هم کاربرد دارد.

بعد از یک تصادف،‌یک صحنه‌ی زورگیری،‌یا … تعریف و بازسازی آن صحنه کمک می‌کند که فرد راحت‌تر با آن کنار بیاید و آثار مخرب روحی و روانی آن را کاهش می‌دهد.

نوشته تربیت فرزند با توجه به کارکرد مغز راست و مغز چپ! اولین بار در تربیت فرزند. پدیدار شد.

چگونه نوجوانان را به درس خواندن تشویق کنیم ؟

راه های علاقه مند شدن به درس در این نوشتار تاحدودی بررسی می‌شود.

در این مقاله به ۲۴ راه‌کار برای علاقه‌مند کردن فرزندان به درس‌خواندن پرداخته‌ایم.

با رعایت این موارد فرزندمان بیشتر به درس‌خواندن علاقه پیدا می‌کند و نمرات بهتری را می‌گیرد.
علاقه‌اش به درس‌خواندن بیشتر شده و رابطه‌ی بهتری با ما خواهد داشت.

چکار کنم پسرم درس بخواند ؟ راهکارهای عمومی:

1. به فرزندمان تا آنجا که می‌توانیم محبت کنیم.

   ابراز محبت والدین به فرزند عامل مهمی در آموزش بهتر اوست. اگر می‌خواهید فرزندی درس خوان،‌با ادب،‌ خوش رفتار و با عزت نفس داشته باشید،
   نیازهای عاطفی او را برآورده سازید.
   برای آشنایی با روش‌های ابراز محبت به فرزندان به مقالات دیگری که در این خصوص در سایت قرار دارد، مراجعه کنید.

   در تحقیقات مختلفی که صورت گرفته،‌ فرزندانی که از سوی والدینشان بیشتر محبت دریافت نموده‌اند،‌وضعیت تحصیلی بهتری نیز داشته‌اند.

   ابراز محبت ما به فرزندمان می‌تواند به صورت: فیزیکی (مثلا در آغش گرفتن،‌بوسیدن،‌ کشتی گرفتن،‌ …)، وقت‌گذاری عمومی ،‌ وقت‌گذاری خصوصی ، انجام کاری برای فرزندمان ، هدیه دادن  باشد.
   هر کدام از این روش‌ها ریزه‌کاری‌ها و دقت‌های زیادی دارد که پیشنهاد می‌کنم با کلیک روی هر عنوان مطالب کاربردی و مفیدی را مطالعه نماییدمثلا اکثر پسران در سنین نوجوانی دوست ندارند توسط والدینشان در آغوش گرفته شوند (مخصوصا در مقابل دوستانشان)‌ آنان این عمل را منافی استقلال شخصیتشان می‌دانند،‌در این شرایط باید از روش‌های دیگر ابراز محبت فیزیکی استفاده نمود..

از محبت به فرزندمان غافل نشویم، نکند درس نخواندن او باعث لطمه خوردن به رابطه بین ما شود!

همچنین پیشنهاد می‌کنم با تهیه کتاب “تربیت به روش سلطان‌بانو” و مطالعه فصل چهارم آن،‌ با صورت کامل با راهکارهای ابراز محبت آشنا شوید.

1. پسرم درس نمی‌خواند : چه کنیم تا فرزندمان تکالیفش را فراموش نکنیم؟

   به فرزندمان یاد بدهیم فهرست تمام تکالیفش را بنویسد
   و هر کدام را انجام داد خط بزند! (یا درکنارش تیک بزند)
   با تیک کردن هر تکلیف, او روحیه بهتری می گیرد.
   مخصوصا اگر حجم تکالیف زیاد باشد!

   علاوه بر این او  تکالیفش را فراموش نمی کند.
   همچنین از این فهرست برای برنامه ریزی و اولویت بندی تکالیف می تواند استفاده نماید.

2. هر شب باید فرزندمان لوازم فردا را در کیفش قرار دهد و در کیفش را ببندد.

خیلی وقت‌ها بردن تکالیف انجام شده فراموش می‌شود.
نبردن تکالیف موجب شرمنده شدن فرزندمان در مدرسه می شود. ممکن است فرزندمان نسبت به انجام تکالیف بی انگیزه شود.

چکار کنم پسرم درس بخواند

چکار کنم پسرم درس بخواند ؟ مطالعه بهتر و بیشتر

1. مکان مطالعه روبروی تلویزیون نباشد. تلویزیون عامل حواس پرتی فرزندمان می‌شود.

   درس‌خواندن با تماشای تلویزیون ممکن نیست.
   اگر قرار است فرزندمان فیلم مورد علاقه اش را ببیند, باز بودن کتاب و دفتر به او کمکی نمی کند,  و اگر قرار است فرزندمان مشغول درسخواندن باشد, روشن بودن تلویزیون برایش مفید نیست.

   پیشنهاد می‌کنم دو مقاله زیر را در این خصوص مطالعه نمایید.
    روش‌های کاهش مضرات اینترنت برای کودکان
   و تبلت و کودکان

2. برای درس خواندن و انجام تکالیف فرزندمان یک مکان ثابت تعیین کنیم

   این‌چنین او شرطی می‌شود و در آن مکان به راحتی به درس‌خواندن می‌پردازد.

   زمان و مکان یکسان برای مطالعه و انجام تکالیف به تمرکز بالاتر فرزندمان کمک می کند

3. مکان مطالعه با نور کافی و بدون صدای مزاحم باشد.

   برای راحت‌تر کردن کار فرزندمان در خواندن درس‌هایش فضای مناسب را به او پیشنهاد کنید.
   نور مناسب باعث می شود چشم فرزندمان دیرتر خسته شود, و او بتواند ساعات بیشتری به مطالعه مشغول باشد.
   اگر در محل مطالعه ن سر و صدای زیاد باشد, موجب کاهش تمرکز فرزندمان می شود و بهره وری او کاهش می یابد.

4. در مکان مطالعه تمام لوازم مورد نیاز برای مطالعه‌ی فرزندمان را آماده کنید:

   لوازم التحریر،‌دفترها،‌کتاب‌ها و هر چیزی که هنگام درس خواندن به آن نیاز دارد.

   خیلی وقتها نبودن وسایل مورد نیاز در کنار فرزندمان موجب بلند شدن او از سر درس می شود, بلند شدنی که موجب از دست رفتن تمرکز او می شود.
   میدانیم که برای رسیدن به تمرکز نیاز به صرف انرژی و زمان داریم, بلند شدن از سر مطالعه باعث می شود تمرکز ما به هم بخورد و لازم باشد دوباره انرژی صرف کنیم!

5. مکان مطالعه تمیز و مرتب و خالی از لوازم اضافه باشد.

   وسایل اضافی موجب حواس پرتی و اتلاف وقت است!
   بررسیها نشان می دهد میز خلوت تر موجب بالا رفتن بهره وری و تمرکز است.
   اگر قرار است فرزندمان یک ساعت مشغول مطالعه باشد, در آن یک ساعت نباید موبایل یا هر “وسیله حواس پرت کن ” در کنار او باشد!

6. بهترین زمان مطالعه برای فرزندمان را بیابید:

   برخی انسان‌ها صبح اول وقت هوشیاری بالاتر دارند و برخی عصر‌ها یا ….
   معمولا صبح باانرژی هستیم, احساس مثبتی داریم و کارایی بالاتر
   عصرها یک فرود داریم, خوابمان می گیرد و کاراییو تمرکز پایین تری داریم
   دراوایل شب دوباره با انرژی می شویم, حوصله و تمرکز و دقتمان بالا میرود.
   اگر بتوانیم مدل شخصی فرزندمان را بیابیم, می توانیم به او کمک کنیم تا در زمان هایی که راندمانش بالا است کارهای سختتر را انجام دهد و در زمان های دیگر استراحت یا تکالیف راحتتر را. با یافتن بهترین زمان، فرزندتان را تشویق کنید در آن زمان‌ها درس بخواند.
   در کتاب When: The Scientific Secrets of Perfect Timing انسان ها به سه دسته تقسیم شده اند:
   “چکاوک”: انسان هایی که سحرخیزند و در سر صبح احساس شادابی و سرزندگی می کنند
   “جغد”: آدم هایی که تا دم عصر انرژی خوبی ندارند ولی در عصرها و شب ها توانشان زیاد است.
   “پرنده سوم”: آنان که در دو گروه بال اجا نمی گیرند و زمان پرانرژی بودنشان متغییر است.
   حالا اگر برای چند روز میزان انرژی و سرحالی فرزندمان را یادداشت کنیم بهتر می یابیم که الگوی میزان انرژی او چگونه است. با این اطلاعات برنامه ریزی نمودن برای فرزندمان آسانتر می شود.

7. توصیه کنید در ابتدا که انرژی بیشتری دارد: با سخت‌ترین درس یا تکلیف مطالعه را آغاز نماید.

8. هر وقت خسته شد و خواست از سر درس بلند شود به خودش بگوید فقط ۵ دقیقه بیشتر مطالعه می‌کنم.
   این کار باعث می‌شود هم توانایی  و تسلط بر خودش بیشتر شود و هم بیشتر درس بخواند!

9. بعد از هر ۴۵ دقیقه (یا ۳۰دقیقه: برای کودکان ابتدایی) ده دقیقه استراحت کند.

   زمان مطالعه کمتر از نیم ساعت خیلی مفید نیست.زمان استراحت و مطالعه را با یک تایمر (مثلا تایمر آشپزخانه)‌ اندازه بگیرید!
   تحقیقات نشان داده است یک دوره زمانی مطالعه مستمر و بعد یک استراحت کمک بسیاری به یادگیری بهتر می‌نماید.  در این خصوص مطالعه نمایید : مقابله با تنبلی فرزند مان

10. اگر فرزندمان کوچک است (سال‌های اول دبستان) ممکن است دوست داشته باشد در کنارش باشید.

    به خواستش احترام بگذاریم و هنگام درس‌خواندن و انجام تکلیف مدرسه پیش او بمانیم،‌
    ولی در کارش دخالت نکنید: شما هم بنشینیم و کتاب بخوانید!

11. روش یادگرفتن را به فرزندمان بیاموزیم!

مثلا یادداشت برداری : با کلمات کوتاه- تمیز و با استفاده از علائم اختصاری. یادداشت برداری فرزندمان را به درس‌خواندن علاقه‌مند می‌کند.
خلاصه برداری: بداند چه نکاتی را باید در خلاصه برداری بیاورد و کدام ها را نیاورد!
نقشه ذهنی: پیشنهاد می‌کنم ترسیم و استفاده از نقشه ذهنی را از همین حالا به فرزندتان بیاموزید.

چکار کنم پسرم درس بخواند

چکار کنم پسرم درس بخواند؟ راز شاگرد اول شدن : امتحان دادن بهتر

برای گذراندن بهتر امتحانات:

1. در روزهای قبل از امتحان از فرزندمان بخواهیم نمونه سوال‌های مهم را دربیاورد.

2. به فرزندمان بیاموزیم که در جلسات پایانی کلاس ارتباطش را با معلم حفظ کند
   و قبل از امتحان از معلم راهنمایی بخواهد.

3. سعی کنیم در صورت امکان فرزندمان در آزمون‌های آزمایشی شرکت کند.

4. خودمان در فضای خانه اضطراب ایجاد نکنیم.

   در زمینه ایجاد آرامش در منزل این دو مقاله را بخوانید و به کار ببندید.
   هوای تازه! قسمت اول  و هوای تازه! قسمت دوم

5. شب قبل از امتحان از غذاهای مناسب استفاده کنیم: کم حجم و مفید برای حافظه.

   برای خوراکی‌های مفید برای مغز لطفا این مقالات را حتما مطالعه کنید:
   غذاهای مفید برای تقویت هوش  و تقویت حافظه با خوراکی‌های مفید! و چگونه عقل خود را زیاد کنیم ؟

   

   با خوردن به عقل خود را زیاد کنیم

6. فرزندمان در روز امتحان لباس مناسب بپوشد.

   احساس گرما یا سرما روی بازده فرزندمان هنگام امتحان اثر دارد.
   همچنین لباس هایی که گردش خون را مختل می کند(مانند لباس های تنگ و چسبان) باعث کاهش اختلال در رسیدن اکسیژن به بدن و نتیجتا کاهش تمرکز و هوشیاری است.

7. در روز امتحان کمی مواد غذایی کم‌حجم و مفید (مثل کشمش و مویز)‌در جیب فرزندمان بگذاریم.

   خوردن این مواد هم باعث بالا رفتن قند خون می‌شود و علاوه‌برآن باعث رفع خستگی و تغییر ذائقه فرزندمان هم می‌گردد.
   البته باید دقت داشت که استفاده از قندهای صنعتی موجب بالا رفتن یکباره قند خون و به تبع آن آزاد شدن انسولین و کاهش شدید قند خون است. لذا باید از موادی که دارای قند طبیعی و با زمان  آزادشدن طولانی است استفاده نمود. برای این کار باید به گلایسمسک ایندکس یا شاخص گلوکز توجه نماییم و موادی با شاخص گلوکز پایین را انتخاب کنیم.

   طرز برخورد با بچه درس نخوان : برخورد با نوجوانی که درس نمی خواند

1. فرزندمان را با هر نمره و هر سطح تحصیلی قبول کنیم. نمره‌ی پایین دلیلی برای نامهربان بودن با او نیست.
   درعوض او را تشویق کنیم و به تلاش فرزندمان برای آموختن بها دهیم نه نمره و معدل و کارنامه.
   اینچنین فرزندمان نه برای خوشنودی ما بلکه برای آموختن درس می‌خواند.
   پیشنهاد می‌کنم مقاله تشویق را مطالعه کنید که به این موضوع پرداخته است. تشویق

2.  در مورد درس خواندن فرزندتان حساس نباشید!
   کاری نکنید که فرزندتان فکر کند درس خواندن او برایتان خیلی مهم است,

   واقعا هم درس خواندن خیلی مهم نیست, مهمتر از درسخواندن یا درس نخواندن فرزندتان, رابطه شما و اوست! بدانیم که اگر فرزندتان عزت نفس بالایی داشته باشد بهتر از نمره بالا در آینده او موثر است. امروز هوش هیجانی ، روابط ، بیان خوب، و بسیاری از آیتم های دیگر مهمتر از معدل و سطح علمی فرزندان است!

3.  سعی کنید یک فرد دیگری (عمو – دایی – مشاور مدرسه و…) با فرزندتان در مورد اهمیت درس خواندن صحبت کند!
   این فرد باید مورد قبول فرزندتان باشد! او به طور غیر مستقیم در مورد اهمیت درس خواندن صحبت کند و نه اینکه به فرزندتان توصیه کند درس بخواند!

4. تلاش مثبت فرزندتان را ستایش کنید!
   اگر امروز فرزندتان درس خواند، در مقابل دیگران (مثلا پدر یا مادر بزرگش) بگویید پسرم خیلی تلاش می کند. (یادتان نرود تلاش را ستایش کنید و نه نتیجه را)

5. در یک جلسه خانوادگی فهرستی از مزایای درس خواندن را با کمک فرزندتان تهیه کنید!

چکار کنم پسرم درس بخواند؟

در این مقاله گفتیم که ” چگونه کودکان را به درس خواندن علاقه مند کنیم” و راه های علاقه مند شدن به درس را بررسی نمودیم.

ضمن تشکر از شما بخاطر مطالعه کامل این مقاله،‌ از شما دعوت می‌کنم برای آگاهی از راهکارهای اساسی تربیت فرزند در عصر شبکه‌های اجتماعی،‌ کتاب ” تربیت به روش سلطان بانو ” را  مطالعه و به راهکارهای ارائه شده در آن عمل نمایید.
اگر می‌خواهید از راهکارهای اساسی تربیت فرزند که توسط سلطان بانو به کار گرفته شده است اطلاع یابید: لطفا روی عکس کتاب کلیک کنید.

نوشته چکار کنم پسرم درس بخواند؟ ۲۴ راه تا بچه ها بهتر درس بخوانند + طرز برخورد با بچه درس نخوان اولین بار در تربیت فرزند. پدیدار شد.

چند سال قبل داشتم با اتوبوس از کاشان به تهران می‌‌آمدم,

حدودا دو هفته‌­ای تا اربعین فاصله بود,

یکی از مسافران از راننده تقاضا نمود که او را کنار جاده­‌ی فرودگاه پیاده کند,

می­گفت می­خواهد با هواپیما به کربلا برود

و هم­سفرهایش آنجا می­آیند دنبالش و….  بغل دستی من که این صحبت را شنید شروع به تعریف داستان خودش کرد,

پسر جوانی بود حدود ۲۵-۲۶ ساله به نظر می‌­رسید,

می­‌گفت چند سال قبل که صدام رفته بود و بدون پاسپورت و ویزا می­‌شد رفت عراق, به زیارت امام حسین علیه السلام مشرف شده است,

و از آن به بعد مشروبات الکلی را کنار گذاشته است.

شبیه این داستان را خیلی از زائرین کربلا دارند.

رفتن به کربلا, در رفتار و نگرششان تغییرات زیادی داده است!

این مطلب در روایات هم آمده است:

“کسی که به زیارت امام حسین علیه السلام برود, اگر از نگون­بختان باشد, سعادتمند می­شود. “

عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قُلْتُ لَهُ مَا لِمَنْ أَتَى قَبْرَ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍّ ع زَائِراً عَارِفاً بِحَقِّهِ غَیْرَ مُسْتَنْکِفٍ وَ لَا مُسْتَکْبِرٍ قَالَ یُکْتَبُ لَهُ أَلْفُ حِجَّهٍ مَقْبُولَهٍ وَ أَلْفُ عُمْرَهٍ مَبْرُورَهٍ وَ إِنْ کَانَ شَقِیّاً کُتِبَ سَعِیداً وَ لَمْ یَزَلْ یَخُوضُ فِی رَحْمَهِ اللَّهِ. (کامل الزیارات ؛ ؛ ص۱۴۵)

زیارت امام حسین علیه السلام و اثر آن در تربیت فرزند

سعادتمندان چه خصوصیاتی دارند؟

در این زمانه چطور از اینترنت و شبکه های مجازی استفاده می­‌کنند؟

آیا نمی­‌خواهیم فرزند ما سعادتمند باشد:

در شغلش, در زندگی خانوادگی, در روابطش با دوستانش, و …

سعادتمندان در همه­ عرصه­‌های زندگی موفقند!

اگر در شبکه­های اجتماعی هم بروند استفاده­ای به جا و مناسب و مفید از آن وسایل می­‌کنند!

البته این ویژگی تنها مختص به حضرت سیدالشهداء علیه السلام نیست,

زیارت هر یک از امامان معصوم علیهم السلام  در روح و جان انسان اثر مثبت و مفید می­گذارد.

بگوییم کجا می­‌رویم!

ما خیلی وقت­‌ها به زیارت ائمه معصوم علیهم السلام می‌‌رویم,

کمتر خانواده­‌ی ایرانی است که تا کنون به پابوسی امام هشتم علیه السلام نرفته باشد.

زیارت رفتن و به زیارت بردن فرزندانمان راهی است برای ایجاد و تقویت محبت خاندان پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم در جان فرزندانمان.

خود حضور در کنار مراقد مطهر ائمه معصومین علیهم السلام موجب تغییر در زائر می­شود.

البته خوب است ما از این فضا استفاده کنیم و فرزندانمان را با مقامات امامان آشنا کنیم.

به این منظور هنگام برنامه­‌ریزی برای سفرهای زیارتی, قبل از سفر زمانی را برای آشنا نمودن فرزندانمان با امامان معصوم علیهم السلام (خصوصا امامی که به زیارتش می­رویم) اختصاص دهیم.

برای مثال موارد زیر را برحسب سن و فهم فرزندمان به او بگوییم:

1. بهترین فرد در بین همه­‌ی انسان­ها پیامبر اکرم صلی­‌الله علیه و آله و سلم است, خداوند متعال برای راهنمایی انسان­ها ایشان را به پیغام­آوری خود انتخاب کرده است. و ما باید از ایشان قدردانی و تشکر کنیم.
2. بعد از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم ایشان دوازده جانشین برای خود تعیین نمودند. آن بزرگواران نسبت به ما بسیار با محبت و مهربان هستند.
3. هر چیز خوبی که به ما می­‌رسد, به خاطر وجود ایشان است.
4. امامان ما علیه السلام صدای زیارت­‌کنندگان را می­‌شنود و سلامشان را جواب می­‌دهد, پس ما باید وقت زیارت خیلی دقت کنیم, با احترام با امام صحبت کنیم و بدانیم که مورد توجه و نظر ایشان هستیم.
5. امامان ما به کسانی که به زیارتشان می­‌روند محبت ویژه دارند,
6. خوب است وقتی به زیارت امامان می‌­رویم در کنار حرم آن بزرگواران برای آینده­ی خودمان دعا کنیم.
7. از امامی که به زیارتش رفته­ایم بخواهیم که آینده­ی زندگی ما خوب و مورد رضایت ایشان باشد.
8. امامان ما از این­که ما کار اشتباه انجام دهیم, ناراحت می­‌شوند, ما باید برای تمام اشتباهاتمان ازامام عذرخواهی کنیم, و قول دهیم که دیگر موجب ناراحتی ایشان نشویم.
9. قسمت­‌هایی از زیارت­‌های آن بزرگواران را برای فرزندانمان توضیح دهیم.

نقش زیارت ائمه اطهار علیهم السلام در تربیت فرزند

ادب حضور : آداب زیارت را به فرزندمان یاد دهیم.

هنگام زیارت هم خودمان آداب زیارت را رعایت کنیم, و هم فرزندانمان را (در حد توانشان) به رعایت آداب زیارت توصیه کنیم. (مجموعه‌ای از این آداب در کتاب مفاتیح الجنان آمده است) مثلا:

1. غسل زیارت:

   قبل از حرکت از منزل و نیز قبل از رفتن به زیارت امام, خوب است غسل کنیم.

   غسل زیارت بهانه­‌ای است که فرزندمان با مفهوم غسل کردن و احکام غسل کردن آشنا شود.

۲-لباس نو و تمیز:

بگوییم که برای زیارت رفتن این لباس نو را کنار گذاشته‌­ایم,

و یا چون می­‌خواهی زیارت بروی باید لباست تمیز باشد.

۳-وضو گرفتن:

قبل از زیارت وضو بگیریم و فرزندمان را هم توصیه کنیم وضو بگیرد.

۴-صلوات و ذکر در طول مسیر:

در طول مسیر رفتن به حرم, معنای صلوات و اذکار را به فرزندمان بگوییم,

و او را به گفتن آن تشویق کنیم.

۵-اذن دخول طلبیدن:

بگوییم که حرم­ها مانند خانه­ امام است و باید برای ورود به آن­ها از صاحب خانه اجازه بگیریم.

اذن دخول همان اجازه گرفتن است.

خوب است که معنای زیبای عبارات اذن دخول را برای فرزندانمان بگوییم.

۶-بوسیدن آستان مقدس:

وقتی به آستان امام علیه السلام رسیدیم,

عتبه­‌ی مقدس را ببوسیم. فرزندمان نیز از ما خواهد آموخت.

۷-خواندن نماز زیارت:

بعد از زیارت با توجه به حوصله‌­ی فرزندمان نماز زیارت را بخوانیم.

شاید بهتر باشد اگر فرزندمان همراه ماست و حوصله­‌اش سر رفته است,نماز زیارت را مختصرتر بخوانیم.

۸-توبه:

به فرزندمان بگوییم که حرم مطهر ائمه علیهم السلام محلی برای تغییر در رفتار است.

اگر به زیارت رفتیم باید کارهای ناشایستمان را ترک کنیم.

از امام بخواهیم کمکمان کند که بتوانیم کار اشتباهمان را کنار بگذاریم.

۹-صحبت کردن با امام:

چند دقیقه‌­ای هم خودمان با مولایمان صحبت کنیم و هم از فرزندمان بخواهیم که در دل نجوایی داشته باشد.

بدانیم که در محضر امام هستیم,

و تمام صحبت­‌هایمان مورد توجه­‌ی امام می­باشد

و ایشان با اجازه­‌ی خداوند می­‌تواند خواسته‌­های ما را برآورده نمایند.

۱۰-موقع برگشت, با احترام از کنار ضریح بیرون بیاییم و پشتمان را به ضریح نکنیم.

این دستور را به فرزندمان هم یاد بدهیم.

۱۱-فرزند ما باید حالت خضوع و خشوع ما را در کنار آن مکان­‌های آسمانی ببیند.

خلاصه

اگر می‌خواهیم فرزندمان را در این دوران خوب تربیت کنیم،‌

راهی به جز ایجاد محبت اهل بیت علیهم السلام در جان و قلب او نداریم،

یک راه ایجاد محبت این خاندان بردن او به زیارت ائمه اطهار علیهم السلام است،‌

با رعایت راه‌کارهای گفته شده در بالا می‌توانیم اثربخشی این زیارت‌ها را بیشتر کنیم.
دیگر راه‌کارهای ایجاد محبت اهل بیت علیهم السلام در فرزندمان را در مقالات زیر پیگیری نمایید.

نوشته فرزندمان را سعادتمند کنیم! زیارت رفتن یک روش تربیت شیعی اولین بار در تربیت فرزند. پدیدار شد.

راهنما ی فرزند ما امام زمان علیه السلام است.

خداوند در قرآن کریم فرموده‌است که

لِکُلِّ قَوْمٍ هاد برای هر قومی هدایت‌گری است

(سوره رعد آیه‌ی ۷).

هر امامی برای کسانی که هم عصر او هستند هدایت­گر است

(عَنِ الْفُضَیْلِ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَاعَبْدِاللَّهِ ع عَن قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ- وَلِکُلِّ قَوْمٍ هادٍ فَقَالَ کُلُّ إِمَامٍ هَادٍ لِلْقَرْنِ الَّذِی هُوَ فِیهِمْ.  (الکافی (ط – الإسلامیه) ؛ج‏۱ ؛ ۱۹۱)).

آیا خود ما به این مطلب باور داریم؟

آیا سر دوراهی­ های زندگی به آن آقای بزرگوار مراجعه می­کنیم؟

یا در هر مشکل به هر کس و ناکسی رو می­زنیم,  به هر چنار و مناری متوسل می­شویم,

در خانه­ هر صاحب مقام و بی­ مقامی می­رویم به جز مراجعه به حضرت صاحب الزمان علیه السلام!

بیاییم از ان بزرگوار کمک بگیریم, به ایشان مراجعه کنیم, با ایشان درد و دل کنیم.

نگوییم که ایشان در غیبت هستند,

امامان و پیامبران دیگر هم در غیبت بوده ­اند،‌

(کتاب کمال الدین شیخ صدوق مجموعه‌ی داستان‌های غیبت پیامبران قبل است) 

امام چه غایب و چه حاضر حجت خداوند بر روی زمین است و به امر خداوند مسئول هدایت و راهنمایی ماست.

امام صادق علیه السلام که در مدینه بودند برای شیعیان ایران هم امام بودند و هدایت گر!

چه بسا یک فرد شیعه در ایران به دنیا می­آمد, زندگی می­کرد و از دنیا می­رفت و امام صادق علیه السلام را نمی­دید,

ولی حضرت صادق علیه­السلام امامش بود, راهنمایش بود…

امروز هدایت­گر ما حضرت امام زمان, حجت بن الحسن, علیه السلام است.

طبق فرموده قرآن امروز هدایت را باید از ایشان خواست.

در درجه اول برای تربیت خودمان و سپس تربیت فرزندانمان باید به آن بزرگ مراجعه کنیم و از ایشان هدایت بجوییم.

اگر امام زمان را به امامت قبول داریم, از ایشان راهنمایی بگیریم,

اگر قبولش نداریم…

پدر و مادر عزیز! بیایید اگر هم امام زمان را قبول نداریم,

(حتی اگر مسلمان و شیعه نیستیم)  امتحان کنیم,

رو به سوی قبله کنیم و از ته دل بگوییم که آقا در سایتی خوانده­‌ام که شما هستید,

اگر هستید و کاری از دستتان برمی­آید, من را به سوی خودتان راهنمایی کنید.

بیایید این راه را هم امتحان کنید

در مشکلاتتان به این آقای مهربانی که خداوند برای دست­گیری و کمک به ما قرارش داده است, مراجعه کنیم و از او مدد بگیریم.

چطور با ایشان صحبت کنیم؟

بررسی تفضیلی راه‌های مراجعه به امام زمان علیه ‌السلام به مجالی دیگر نیازمند است،

ولی آسان­ترین راه برای ارتباط ایشان, صحبت خودمانی هر روزه با امام زمان علیه السلام است.

هیچ مقدماتی نمی­خواهد, خیلی راحت رو به قبله بایستیم یا بنشینیم,

به امام زمانمان سلام عرض کنیم و به زبان فارسی با ایشان صحبت کنیم.

مشکلاتمان را بگوییم، از ایشان کمک بخواهیم, راهنمایی بخواهیم, خداوند متعال امام زمان علیه السلام را هدایت­گر ما قرار دارد

و با لطفش ایشان را از گفتار ما باخبر می­کند.

مطمئن باشیم سلام ما به محضر ایشان می‌رسد، و به اذن خداوند متعال از گفتار ما با خبر می‌شوند.

این راه هموارترین , بدون مقدمه­ترین و سریع­ترین راه ممکن است.

برای این صحبت خودمانی برنامه­ریزی کنیم, یک زمانی در ۲۴ ساعت را به این کار اختصاص دهیم.

مثلا بعد از نماز مغرب یا قبل از خواب یا …پنج دقیقه با آقایمان حرف بزنیم و درد و دل کنیم!

همین الان رو به قبله کنید و سلامی به آقا بدهید و برای تربیت فرزندمان از ایشان کمک بگیریم.

البته سلام ­های متعدد و زیارت نامه­ های مختلفی برای این­ کار نقل شده است,

ولی روح ارتباط با آن حضرت مهم­تر از این آداب ظاهری است. اگر از همین گفتگوهای بی­ مقدمه و خودمانی نتیجه گرفتیم,

و خواستیم بهتر و مودبانه­تر با آن بزرگ صحبت کنیم, خواندن زیارت آل­ یس و زیارت سلام الله الکامل (هر دو در کتاب مفاتیح الجنان نقل شده است) توصیه می­‌شود.

نوشته راهنمای من تویی! اولین بار در تربیت فرزند. پدیدار شد.

استغفار برای فرزند مان موجب می‌شود رفتارهای بهتری داشته باشد.

آیا می‌‌دانستید که وقتی لباس ما به چیزی آلوده شود

(مثلا خودکارمان جوهر پس دهد و پیرهن ما لک شود)

هر چقدر هم که با قوی­ترین لکه­بر­ها و شوینده­ها آن را بشوییم, اثرات لکه زیر میکروسکوپ قابل تشخیص است؟

یعنی ما به هیچ­وجه نمی­توانیم اثرات یک آلودگی را از روی لباسمان به طور کامل پاک کنیم.

با هر شستشو, مقداری از آلودگی رفع می­شود,

ولی بالاخره چند ملکولی از مواد آلوده در بین تار و پود لباسمان خواهند ماند.

این مثالی بود برای آلودگی روح ما!

وقتی ما گناهی را مرتکب می­شویم, روحمان آلوده می­شود. چطور می­توانیم اثرات این آلودگی را از بین ببریم؟

خداوند متعال وعده داده است که

اگر ما گناهی را انجام دادیم, و از او طلب بخشش کردیم, او کاری می­کند که اثرات آن گناه از جان و روح ما پاک شود!

به گونه­ای که هیچ اثری از گناه (و لو به اندازه­ی یک ملکول) باقی نماند.

عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ سَمِعْتُهُ یَقُولُ التَّائِبُ مِنَ الذَّنْبِ کَمَنْ لَاذَنْبَ لَه‏ (الکافی (ط – الإسلامیه)،ج‏۲،ص: ۴۳۵).

وقتی ما برای خودمان یا دیگری استغفار می‌کنیم،

از خداوند می‌خواهیم که کار اشتباه ما را از بین ببرد. اگر کارهای بد من از بین برود من، آن‌وقت من یک فرد دیگر می‌شوم

بدون هیچ پرونده‌ی سیاه.

یکی از استادهای من که تحصیل‌کرده‌ی آمریکاست و البته فرد بسیار معتقدی است،

می‌فرمود که در ادارات دولتی وقتی می‌بینم کارمندی که کارم زیر دست اوست، ‌الکی دارد بهانه می‌آورد و کارم را می‌پیچاند،‌

می‌روم و در گوشه‌ای می‌نشینم و برایش استغفار می‌کنم. همین کار من باعث می‌شود که چند دقیقه‌ی بعد رفتار او تفاوت کند!

خودش می‌آید و کارم را راه می‌اندازد.

۱-چرخه­‌ی سقوط

اشتباهات ما،‌ بسیاری اوقات به خاطر گناهان قبلی ماست.

هر گناه یک نقطه­ی سیاه روی قلب انسان می‌اندازد و ما را مجدد به کارهای ناشایست می‌کشاند.

فرض کنید که برای مسافرت به یک شهری برویم که هیچ جا سطل زباله وجود ندارد,

زباله­ها همه جا پخش است. در چنین شهری ما هم نسبت به نریختن زباله کم اهمیت تر می­شویم,

به عکس اگر به جایی وارد شویم که بسیار تمیز و مرتب است, حتی اگر سطل زباله­ای هم نیابیم,

سعی می­کنیم تا حد ممکن نظافت را رعایت کنیم.

وقتی روی قلبمان با گناه کردن تاریک شود,

احتمال انجام کارهای اشتباه بعدی نیز بیشتر می‌شود.

تیرگی بیشتر, گناه بیشتر, و یک چرخه­ی گناه – تیرگی شکل می­گیرد. این چرخه با استغفار می‌شکند.

بعضی وقت‌ها که آدم زیارت می‌رود یا نماز می‌خواند احساس سبکی می‌کند،

از اشتباهات قبلی­اش پشیمان می­شود, دلش می‌خواهد کمتر گناه کند

و روش بهتری برای زندگی بیابد! چرا؟

چون بار گناهان از دوشش برداشته شده است!

۲-خدایا ببخشش! برای فرزندمان استغفار کنیم

بیایید برای فرزندمان استغفار کنیم!

با این کار خداوند پرده‌ی گناهان را از روی قلب فرزندمان کنار می‌زند،

و او به انجام کارهای خوب ترغیب می‌شود.

گفته شده است که اگر پدر و مادری برای فرزندشان از خداوند متعال طلب بخشش کنند، خداوند او را می‌بخشد.

با بخشوده شدن گناهان فرزندمان, قلبش پاک و صاف می­شود و آن نقطه­ی سیاه از قلبش برداشته می­شود,

و به کارهای خوب رو می­کند.

لذا ممکن است یک استغفار من برای فرزندم, زندگی او را تغییر دهد و آنچنان جایگاه بلندی به او داده شود که خودش هم باورش نمی‌شود.

طبق روایات ما استغفار باعث می‌شود که رگ قلب شیطان پاره شود.

اگر این اتفاق برای ما بیافتد،‌ کم‌تر دنبال خطا می‌رویم.

حالا ما برای فرزندمان استغفار می‌کنیم،

‌این‌چنین فرزندمان را از افتادن در دام شیطان محفوظ می‌داریم.

۳-مشکلاتزندگی­ اش را کم کنیم!

یادمان باشد هر مشکلی که برای ما بوجود می‌آید، به خاطر گناهان ماست.

هر سردرد،‌ هر بیماری، هر زمین خوردن به خاطر گناهانی است که از ما سرمی‌زند.

البته بسیاری از گناهان را هم خداوند می‌آمرزد.

عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ: مَا مِنْ نَکْبَهٍ تُصِیبُ الْعَبْدَ إِلَّا بِذَنْبٍ وَ مَا یَعْفُو اللَّهُ عَنْهُ أَکْثَرُ. (الکافی (ط-الإسلامیه)؛ج‏۲؛ص۲۶۹)

وقتی ما از خداوند متعال می‌‌خواهیم فرزندمان را بیامرزد, روح و قلب فرزندمان پاک می­شود,

آنچنان که انگار هیچ گناهی نکرده است, لذا هم رفتارش بهتر می‌‌شود و هم مشکلات دنیایی کم­تری برای آنان رخ می­دهد.

معمولا ما از این نیروی خدادادی و قوی استفاده­ی مناسب نمی­کنیم.

بیاییم از امروز بعد از هر نماز, چند ثانیه برای فرزندانمان استغفار کنیم.

حتی اگر فرزندانمان کوچک هم باشند, این استغفار موجب بالارفتن مقام آن­ها و صفای ذهن و بینش بهتر آنان می­شود.

آیا در هفت روز گذشته برای فرزندمان استغفار نموده‌ایم؟.

یک برنامه‌ای هفتگی ‌برای استغفار فرزندانمان طراحی کنیم. (مثلا هر پنج‌شنبه قبل از خواب )

نوشته آلودگی‌ها را از بین ببریم! اولین بار در تربیت فرزند. پدیدار شد.

“حدود ۱۰ نفر بودیم که برای صرف شام به رستوران رفتیم.

همه ما گرم صحبت شدیم، یکدفعه متوجه شدم که دخترم نیست،

با شوهرم داشتیم دنبالش می‌‌گشتیم که دخترم از پشت سالن بیرون آمد.

زن جوان ادامه داد، متوجه شدم لباس‌های ‌دخترم خونی است و به شدت می‌‌لرزد.

وقتی وی را در آغوش گرفتم و کمی آرامش کردم به من گفت از سوی کارگر رستوران مورد آزار قرار گرفته است.”

این‌ها صحبت یک مادر است که درروزنامه‌های سال ۱۳۹۰ و فضای مجازی آن زمان خیلی سر و صدا کرد!

فکر نکنید این اتفاق در کشور‌های غربی افتاده است،‌در همین تهران خودمان و اتفاقا در مرکز شهر و در یک رستوران شیک!

متاسفانه اخباری مشابه این ( خبر از تجاوز به دخترکان کم سن و سال است) در جامعه‌ی ما کم نیست.

اخباری که شنیدنش هم لرزه به تن هر پدر و مادری می‌اندازد.

این‌که مقصر کیست؟ و چه شده است که این وضعیت اسفناک در جامعه‌ی ما حکم‌فرما شده است خارج از بحث ماست.

ما به عنوان پدر و مادر وظیفه‌ای سنگین در قبال نگه‌داری و حراست از دخترانمان داریم.

از قدیم گفتند مادر باید دختر را مثل گربه بچه‌اش را به دندان بگیرد!

هر چند این کار سخت است ولی باید پدر با اقتدار و جذبه و مادر با مهر و محبت محافظ دخترشان باشند.

هر چه سن دخترمان بالاتر رود،‌ نگه‌داری و صاینت از او شکل متفاوت‌تری به خود می‌گیرد.

شاید لازم باشد دختر پنج ساله‌مان را حتی به اندازه چند دقیقه در یک رستوران تنها نگذاریم،‌

ولی صیانت از دختر ۱۴ ساله به این است که از حال و روز دوستانش مطلع باشیم.

با مادر و پدر دوستانش سلام و علیک داشته باشیم،‌نسبت به پوشش او حساس باشیم و…

۱- در تربیت دختر ت اقتدار داشته باش!

پدر در خانه مظهر اقتدار است.

پدری در نزد دخترش ارزشمندتر است که با اقتدار بیشتر باشد.

ما باید در خانه‌ی خودمان خط قرمزهای معینی داشته باشیم،‌

دخترمان باید بداند برای بیرون رفتن از خانه چه نکاتی را رعایت کند،‌ حد و مرز آزادی‌اش تا کجاست؟

دختر ما باید بداند مرز کجاست و ما هیچ‌گاه تخطی از آن مرز را نمی‌پذیریم.

(در این مورد پدر و مادر باید با هم همراه باشند.)

منظور از بیرون رفتن از خانه هم به صورت فیزیکی است و هم به صورت مجازی!

فرزند ما هنگام حضور در یک شبکه‌ی مجازی هم مانند زمانی که از خانه بیرون می‌رود در خطر است.

همین‌طور که در فضای فیزیکی باید حریم خودش را در مقابل بیگانگان حفظ کند،

در فضای مجازی هم نباید اجازه دهد هر کس به حریم خصوصی او وارد شود.

ممکن است در یک خانواده، پدر چادر را برای دخترش ساله‌اش الزامی نداند،‌

و در خانواده‌ای پدر به دختر شش‌ساله‌اش بگوید که بدون چادر حق نداری از خانه بیرون بروی.

این به فرهنگ خانواده و اعتقادات افراد برمی‌گردد و خارج از بحث ماست.

آقا بهروز مرد سخت‌گیری بود،‌در دوران نوجوانی وقتی به خانواده‌ی او نگاه می‌کردم،‌می‌گفتم در آینده فرزندانش به مشکل برمی‌خورند،‌

در خانه‌ی آن‌ها قوانین محکمی وجود داشت،‌

حساب و کتاب مالی دقیق،‌ قوانین معین و… امروز فرزندان آقا بهروز در بین فامیلشان بهترین زندگی‌ها را دارند.

البته یادمان باشد که این اقتدار در کنار آن محبت معنا می یابد,

دخترمان بداند که خیلی دوستش داریم, و به خاطر همین هم حاضر نیستیم از خط قرمزهایمان عبور کنیم!

۳-آموزش دهیم!

چند وقت پیش با دخترم که آن وقت ۵ سالش بود نانوایی رفته بودم.

نانوایی شلوغ بود و چیدمان کیسه‌های آرد موجب شده بود که فضای تنگی ایجاد شود،‌

دخترم دم در نانوایی ایستاده بود و من برای خرید یک نان داخل مغازه شدم.

یکی دو دقیقه‌ای دخترم بیرون مغازه منتظر من بود. البته مدام نگاهش می‌کردم.

وقتی نان را گرفتم و بیرون آمدم ازش پرسیدم اگر وقتی من داخل نانوایی بودم یک آقای مهربان می‌آمد و یک شکلات به تو تعارف می‌کرد و می‌گفت بیا بریم با دخترم که تو ماشینه دوست بشو!”

چی کار می‌کردی؟ می‌رفتی یا نه؟ جوابش من رو متعجب کرد. گفت می‌‌رفتم!

آنجا بود که دیدم با این‌که خودم خیلی نگران دخترم هستم و در مورد تربیت دختر م دقت دارم،‌

ولی در مورد خطراتی که در جامعه‌ برای دخترم وجود دارد خیلی با او صحبت نکرده‌ام!

ما موظفیم علاوه بر اینکه از دخترمان محافظت کنیم، ‌به او آموزش‌های لازم برای محافظت از خودش را بدهیم. این آموزش‌ها قسمتی از تربیت دختر مان را شامل می‌شود.

دخترانمان در هر سن با توجه به ادبیات خاص خودشان،‌ آن‌ها را با واقعیات جامعه آشنا کنیم.

دخترها معمولا با مادرشان راحت‌تر هستند تا با پدر. مادر باید آن‌ها را با مرز‌ها و حریم شخصی‌آن‌ها آگاه بکند.

مثلا در سنین ۴-۶ سال دخترمان باید بداند که کسی حق ندارد به قسمت‌هایی از بدن آن‌ها دست بزند،‌

و نیز بداند که در صورت بروز چنین اتفاقی چه باید بکند!

۴- بد آموزی‌ها را کنار بزنیم!

تا به حال به تبلیغات تلویزیون دقت نموده‌اید؟

“شامپوی … را بزنید تا موهای زیبا داشته باشید. ” “خمیردندان … دندان‌های شما را زیباتر می‌کند” 

در کنار این عبارات می‌بینیم که مردم جذب  کسی که از آن شامپو یا خمیردندان استفاده نموده‌اند می‌شوند.

با دیدن این تبلیغات‌ها ناخودآگاه این تصور برای ما ایجاد می‌شود که:

• جذاب بودن یک ارزش است.
• اگر ظاهری زیبا داشته باشیم جذابیم!

خوب با این اوصاف باید هر کاری که می‌توانیم بکنیم تا زیباتر شویم:

رژیم غذایی (رژیم گرفتن­های شدید دختران در غرب به یک بحران وحشتناک و فراگیر تبدیل شده است, علائمی از ورود آن به کشور هم دیده می­شود.) بگیریم،‌

در لباس پوشیدن وسواس داشته باشیم،‌

از لوازم آرایش استفاده کنیم و…

در این بین ارزش‌های اخلاقی مثل مهمان‌نوازی،‌ تواضع،‌ راست‌گویی، فداکاری و… چه جایگاهی دارد؟

من باید تمام تلاشم را بکنم تا زیباتر و جذاب‌تر باشم،‌

اگر خودم را مهم‌تر یا با ارزش‌تر از دیگران بدانم ایرادی ندارد!

متاسفانه برخی دیگر از فیلم‌ها و داستانها و… هم جذاب بودن را ارزش (بلکه تنها ارزش) برای یک دختر می­دانند.

ما باید با تکیه بر ارزش­ها و کرامت انسانی فرزندمان را از افتادن در این وادی نجات دهیم. 

 ۵- با دخترتان مهربان باشید!

محبت به دخترمان یکی از اصلهای تربیت است، در مورد روشهای ابراز محبت به فرزندان مقالات متعدی در سایت گذاشته ایم.

محبت فیزیکی

محبت با هدیه دادن

محبت با خدمت کردن

پیشنهاد می کنم جهت مطالعه کاملتر در این زمینه روی تصویر زیر کلیک نموده و  کتاب ارزشمند تربیت به روش سلطان بانو را مطالعه نمایید.

و یا لااقل سه فصل اول این کتاب را به رایگان مطالعه کنید.

فصل۳ تربیت به روش سلطان بانو

نوشته تربیت دختر ان: ۵ راه برای اینکه از دخترمان حمایت کنیم! اولین بار در تربیت فرزند. پدیدار شد.

سه راکار اصلی و مهم را در این مورد با هم بررسی می‌کنیم. قطعا مطالعه این مقاله بدون عمل به این راهکارها موثر نخواهد بود!

۱- از خدا کمک بخواهیم.

هوای تازه
راهکارهایی برای ارتباط بهتر با همسرمان 

آمار طلاق‌های رسمی و عاطفی در جامعه‌ی ما نشان از وضعیت خارج از کنترل این مشکل دارد.

چند دقیقه در روز (مثلا بعد از نماز صبح)‌رو به قبله با خداوند متعال با زبان فارسی خودمان صحبت کنیم. بگوییم:”می‌خواهیم فضای مناسبی را در خانه ایجاد کنیم تا فرزندانمان رشد بهتری بیابند و سالم‌تر زندگی کنند،‌ و در این راه به کمک تو نیاز داریم.”

بدون هیچ تکلفی نیاز خودمان را به آستان الهی ابراز کنیم و در این راه از توسل به ساحت حجت‌های الهی نیز کوتاهی نکنیم.

بدانیم ارتباط والدین با یکدیگر یکی از مهمترین عوامل تربیت فرزندان می‌باشد،‌و این ارتباط با استمداد از  درگاه الهی درست شدنی است!

در هر بیست و چهار ساعت،‌۵دقیقه را برای صحبت با خداوند اختصاص دهیم:  مثلا هر شب قبل از خواب،‌ هر روز بعد از نماز …. یا هر وقت دیگر

برای این صحبت برنامه‌ریزی بکنیم و بدانیم که از درگاه الوهیت چه باید بخواهیم!

۲- حسابمان با همسرمان را تسویه کنیم.

اگر کدورتی با همسرمان داریم، قبل از اینکه کهنه‌تر شود،‌ با او در میان بگذاریم.

بهترین وقت برای بیان احساسمان همان زمان رخداد مشکل است. با زبانی پرمحبت و بدون جبهه‌گیری و قضاوت احساسمان را بگوییم:

“من از اینکه این وسیله‌ را خریدی ناراحت شدم،‌ احساس می‌کنم این خرید برای ما مناسب نیست.”

” در شب‌هایی که شما بعد از ساعت نه به منزل می‌آیی من احساس تنهایی می‌کنم”

از این به بعد هر زمان از دست همسرتان ناراحت شدید، احساستان را بیان کنید،‌ و از او برای یافتن راه‌حل کمک بخواهید.

و در مقابل کاری که می‌دانیم موجب ناراحتی همسرمان می‌شود انجام ندهیم.

فضایی را بین خودمان برای بهبود شرایط منزل و بهبود روابط ایجاد کنیم.

کمی فکر کنیم فهرستی از کارهایی که موجب ناراحتی همسرمان می‌شود تهیه کنیم!

پرسیدن این سوال از همسرتان مفید است: در ماه گذشته از چه رفتارهای من ناراحتی شدی؟

چه تغییری در رفتار و گفتارم باعث می‌شود که زندگی‌ما شیرین شود؟

سعی کنید این رفتارها در هفته آینده تکرار نشود!

۳- همسرمان را بزرگ بداریم!

سال‌ها قبل با والدین فراگیران یکی از کلاس‌هایم جلسه داشتم.

پدر یکی از فراگیرهای بسیار مودب و با ادب،‌ در بین صحبت گفت که من مرتب جایگاه و ارزش و حرمت مادر را برای فرزندانم با عمل و با گفتار یادآوری می‌شوم و همسرم نیز همین‌ روش را نسبت به من دارد.

اگر ما به همسرمان احترام بگذاریم فرزندمان بهتر تربیت می‌شود.

اکثر انسان‌ها دوست دارند که در چشم دیگران مهم باشند. چه کسی مهم‌تر از همسر من؟

ما باید حرمت همسرمان را خصوصا در مقابل فرزندمان حفظ کنیم. فرزند ما از خود ما می‌آموزد که چگونه رفتار کند.

اگر مادر به پدر احترام نمی‌گذارد، اگر پدر به مادر احترام نمی‌گذارد، چرا من باید به آن‌ها احترام بگذارم؟

نوشته هوای تازه قسمت دوم: سه گام برای داشتن زندگی بهتر اولین بار در تربیت فرزند. پدیدار شد.

اگر در این کار زیاده‌روی کنیم و یا ظرافت‌های ان را درنظر نگیریم ممکن است تشویق‌های ما موجب شود فرزندمان متوجه ارزش کار خوبش نشود.

وقتی ما کار خوبی را از فرزندمان می‌‌بینیم، ‌و دوست داریم تکرار کند،

‌شروع به تشویق او می­کنیم، ‌

مثلا وقتی فرزندمان شاگرد اول کلاسش می­شود می­گوییم آفرین تو خیلی باهوش هستی!

یا به خاطر اینکه شاگرد اول شدی برایت دوچرخه خریده ام.

معمولا ما برای اینکه فرزندانمان را به انجام کارهایی که می‌‌خواهیم وادار کنیم، ‌برایشان انواع و اقسام جایزه‌ها ‌را می‌‌خریم.

مطالعه نمایید: چطور فرزندمان کارهایی را انجام دهند که ما می‌خواهیم؟

آیا جایزه گرفتن ارزنده‌ است یا درس‌خواندن؟

اگر بستنی‌ات را بخوری به تو ترب می­دهم!

تاحالا به فرزندتان جمله­‌ی بالا را گفته­‌اید؟ این یکی چی؟ “اگر شکلاتت را بخوری، ‌اجازه می‌‌دهم کلم بخوری!”

مسلما نه! چرا؟

چون لذت خوردن شکلات و بستنی به مراتب بیش از خوردن کلم و ترب است!

لطفا به این سوال از دید خودتان جواب دهید:

آیا لذت دانستن بیش از لذت دوچرخه سواری است یا کم­تر؟

اگر واقع بین باشیم،  لذت آموختن با هیچ لذتی قابل مقایسه نیست،

وقتی دختر ما، پسر ما، کلاس اول است،

در پایان سال می‌بیند که همه‌ی نوشته‌ها برایش معنی پیدا کرده، تابلوها را می‌تواند بخواند و … چقدر ذوق می‌کند.

در سال‌های بعد هم قرار است همینطور باشد،‌
ما باید کمکش کنیم ارزش آموختن را در زندگی ببیند!

درس خواندن فرایند لذت‌بخشی است،‌
اگر فرزند ما چیزی را یاد بگیرد و خودش را تواناتر بیابد،‌

متاسفانه برخی رفتارهای نامناسب ما (والدین) و برخورد بد برخی معلمان باعث می‌شود،

فرزندمان این لذت را متوجه نشود!

وظیفه‌ی ما این است که لذت انجام کار خوب را به فرزندانمان بچشانیم.

این بالاترین و دائمی‌ترین تشویق است.

مطالعه کنید: چکار کنم پسرم درس بخواند؟

بالاترین تشویق: یافتن لذت مخالفت با خواسته‌ها

وقتی در تابستان روزه می‌گیریم،‌ با اینکه آب هم هست،‌ ساعت‌ها تشنگی را تحمل می‌کنیم،‌

لذتی از این مخالفت با خواسته‌هایمان می‌بریم که بالاتر از لذت نوشیدن آب است!

ما باید این لذت را به فرزندانمان هم منتقل کنیم.

اگر پسر نوجوان من بیابد که می‌تواند وقتی یک زن نامحرم با پوشش نامناسب در مقابل اوست،

چشمش را ببندد و پا روی خواسته‌هایش بگذارد،‌ لذت مخالفت با خواسته‌هایش را بچشد

این بالاترین تشویق برای اوست.  

برای این کار ما باید ارزشمندی کارهای خوب را به فرزندمان نشان دهیم.

باید فرزندمان ببیند فداکاری ارزشمند است، و ارزشمندی فداکاری به تقدیر و توجه و تشویق دیگران ربطی ندارد،

اگر همه بگویند خوب است یا بد،‌ من می‌یابم که فداکاری خوب است!

سخاوت پسندیده است،‌ دروغ بد است!

برای این‌کار ما باید ارزش دستورات عقل را برای فرزندمان روشن کنیم. بگوییم که هنگام تصمیم‌گیری به خودت مراجعه کن،

با انجام این کار یا انجام ندادنش چه احساسی داری؟

دیگران چه احساسی دارند؟

این کار درست است یا نه؟

بیان احساسات آری!

جایزه دادن و تشویق کردن با بیان احساسات تفاوت دارد.

موقعیت ‌های زیر را در نظر بگیرید:

• دختر ما در کلاس اول دیکته‌ای بدون غلط نوشته است!
• معدل فرزندمان در کلاس هفتم بالاتر از نوزده شده است!
• پسرمان در کنکور رتبه سه رقمی آورده است!

خوب در هر یک از این شرایط ما به عنوان والدین او خوشحال می‌شویم!

حق داریم احساس خودمان را با فرزندمان مطرح کنیم:

“من از اینکه تو تمام لغت‌های دیکته‌ات را بدون غلط نوشته‌ای خوشحالم”

در اینجا ما فقط احساس خودمان را گفته‌ایم،‌ قضاوت یا مقایسه‌ای صورت نداده‌ایم!
جایزه‌ای به فرزندمان نداده‌ایم فقط یک واقعیت را ( خوشحالی خودمان)‌ بیان نموده‌ایم.

مقایسه کردن ممنون !

فرض کنیم تمام شاگردهای کلاسشان املای خوبی ندارند یا بالعکس املایشان خیلی خوب است.

مهم این است که فرزندم من باسواد شده است و توانایی خواندن و نوشتن پیدا نموده است.

در مسائل اخلاقی و رفتاری هم همین‌طور است.

اگر برای دخترمان چادر سر کردن و با حجاب بودن را یک کمال می‌دانیم باید این کمال را بتوانیم به صورت عقلی بیان کنیم،‌

نه اینکه بگوییم چادر سر بکن چون بقیه هم‌کلاسی‌هایت هم چادر دارند!

اگر دختر ما به خاطر اینکه بقیه چادر سر می‌کنند چادر سرکند،‌ در جای دیگری هم که دیگران بی‌حجابند،‌بی‌حجاب خواهد شد!

مطالعه نمایید: چطور به تقویت قدرت عقل فرزندمان کمک کنیم؟

این مقاله برگرفته از فصل پنجم کتاب “تربیت به روش سلطان‌بانو” می‌باشد.  جهت تهیه این کتاب روی عکس کتاب کلیک نمایید.

نوشته تشویق اولین بار در تربیت فرزند. پدیدار شد.

در یکی از روزهای زمستان ۱۳۶۶ در مدرسه  بودم,

معلم داشت درس می­داد که صدای انفجار موشک آمد،‌

البته قبل از آن هم هواپیماها تهران را بمب­باران می­کردند,

ولی از شب قبل موشک­ها مرتب به تهران می‌خوردند، آن روز صبح وضع متفاوت بود،

قبل از آن صدام با هواپیما تهران را بمباران می‌کرد،‌

معمولا چند دقیقه قبل از رسیدن هواپیما به آسمان تهران،‌رادیو وضعیت قرمز اعلام می‌کرد و مردم آماده می‌شدند،‌

ولی چون رادارها قادر به تشخیص موشک‌ها نبودند،‌  نمی‌شد قبل از برخورد موشک آمادگی لازم را کسب نمود.

موشک دوم که خورد،‌ ناظم مدرسه به کلاس آمد و گفت بچه‌ها به حیاط بروند،‌ ما را در پناهگاهی که در حیاط مدرسه بود بردند،

چند دقیقه, یک ربع, نیم ساعت ولی از بقیه­ موشک­ها خبری نبود.

بالاخره آن روز مدرسه­ را زودتر تعطیل کردند و بعد از آن هم تا ماه­ها مدرسه­ها تعطیل شد.

آن‌وقت‌ها می‌گفتند اگر درون این پناهگاه‌ها بروید،‌ حتی اگر موشک‌ یا بمب مستقیما روی پناهگاه بخورد، درون آن زنده می‌مانید.

مدرسه­ ی خوب امن هست؟

بهترین پناهگاه برای فرزندان ما در برابر فضاهای ناسالم واقعی و مجازی چیست؟

خیلی وقت‌ها ما والدین فکر می‌کنیم اگر فرزندمان را در یک مدرسه‌ی خیلی خوب ثبت نام کنیم فرزندمان از مشکلات اخلاقی در امان می‌باشد.

ولی مسئولین منصف این مدارس چیز دیگری می‌گویند.

چند سال قبل با مدیر یکی از برترین مدارس مذهبی تهران صحبت می‌کردم.

می‌گفت دانش‌آموزی را در یک مدرسه غیر انتفاعی و مذهبی خیلی خوب ثبت‌نام می‌کنند,

اتفاقا این فرد در کلاس پیش دانش‌آموز دیگری می‌نشیند که از لحاظ اخلاقی و خانواده‌گی مشکل دارد،

از طرفی برخی اوقات فرزند ما در یک مدرسه‌ی دولتی در کنار کسانی می­نشیند که خانواده‌دار و با اخلاق هستند

و در هر دو صورت از هم‌کلاسی‌هایش بیش از محیط مدرسه رنگ می‌گیرد!

لذا نمی‌توانیم چون فرزندمان را در یک مدرسه خوب ثبت‌نام کرده‌ایم بگوییم که حتما تربیت مناسبی پیدا می‌کند.

بهترین پناه­ فرزند مان

چه کنیم؟  کدام پناه­گاه هست که اگر داخل آن برویم مطمئن می­شویم که از خطرات در امان می­مانیم؟

آیا اگر از فرزندانمان موبایل‌های هوشمند را بگیریم آنان در امان هستند؟

یا اگر فرزندانمان را رها کنیم؟

این همان دوراهی بود که سلطان بانو داشت: فرزندم را بفرستم تهران از دست می‌رود یا اگر در روستا پیش خودم بماند، در امان است؟

برای اشنا شدن با داستان سلطان بانو خواندن کتاب “تربیت به روش سلطان بانو” توصیه می‌شود.

https://goo.gl/BxxEp5

واقعیت این است که من توانایی نگه‌داری خودم را هم ندارم چه رسد به فرزندم!

ما سعی می‌کنیم که فرزندمان در محیطی سالم رشد یابد،

ولی در حیطه‌ای که خارج از کنترل ماست چه کنیم؟

کدام پناه­گاه هست که اگر داخل آن برویم مطمئن می­شویم که از خطرات در امان مانده­ایم؟

راه نجاتی که بتوانیم بگوییم قطعا ما را از انحرافات نجات می­دهد چیست؟

خداوند متعال از سر لطف و عنایتش در هر زمان یک پناه‌گاهی برای ما  قرار داده است که

می‌توانیم با مراجعه‌ی به او خودمان را از خطرات در امان بداریم.

تا زمانی که ما درون این پناه‌گاه قرار داشته باشیم، از تمام آسیب‌ها مصون هستیم.

تنها و تنها در یک صورت است که این پناه‌گاه ما را نجات نمی‌دهد: وقتی از این پناهگاه خارج شویم!

اهل بیت پیامبر صلوات الله علیهم اجمعین این پناهگاه مستحکم هستند,

هر که به آنان متوسل شود و دست به دامن ایشان شود از تمام خطرات در امان می‌ماند.

بیاییم دست نیاز به دامان آن بزرگانی بزنیم که خداوند متعال آنان را پناهگاه ما قرار داده است,

خودمان و فرزندانمان به آن بزرگان پناه ببریم.

اول خودمان بچشیم!

تا بحال شده است بدانیم کاری اشتباه است ولی انجامش دهیم؟

می­دانیم و عقلمان به ما می‌‌گوید که نباید دروغ بگوییم,

ولی وقتی پای یک معامله­ بزرگ می­رسیم,

نمی­توانیم خودمان را کنترل کنیم و دروغ می­گوییم. خیلی ­جاها می­دانیم کاری درست است و می­خواهیم انجامش دهیم,

ولی توان انجامش را نداریم.

خداوند مهربان برای ما امامانی را قرار داده است که در این مواقع, اگر از آنان کمک بخواهیم دستمان را می­گیرند.

یک بار امتحان کنید,

در جایی که به دستور عقلمان کاری را باید ترک کنیم ولی دلمان همراهی نمی­کند از آن امام بزرگ کمک بگیریم!

باور کنیم که الان هم امام داریم, اگرچه غایب است,

ولی مسئولیت محافظت ازما با اوست, و او در همین زمان هم اگر ما به ایشان مراجعه کنیم,

دستمان را می­گیرد و نجاتمان می­دهد.

بگوییم یا صاحب الزمان شما امام من  و پناه من هستی,

من از شما کمک می­خواهم تا این کار اشتباه را انجام ندهم.

همیشه با کمک خواستن از امام زمان علیه السلام, ما موفق می­شویم کار اشتباه را ترک کنیم!

بیاییم این کار را انجام دهیم,

اگر خودمان دیدیم و تجربه کردیم و یافتیم که امام زمان علیه السلام کمک­ کار و یاور ماست, و در هر پرتگاه و لغزشگاهی دست­ما را می­گیرد,

آن­وقت می­توانیم همین مطلب را به فرزندمان هم انتقال دهیم

نوشته به پناه­گاه برویم! اولین بار در تربیت فرزند. پدیدار شد.

آبروی اهل دل از خاک پای مادر است.                  هرچه دارند این جماعت از دعای مادر است.

متن دعای خیر مادر برای فرزند

سلطان بانو (مادربزرگ من) همیشه پدرم را دعا می‌کرد. یکی از دعاهایش این بود که: ” الهی همیشه نونت گرم و آبت سرد باشه.”

این دعای مادر موجب شده است که تقریبا همیشه نان گرم در منزل پدرم باشد. (به ندرت از نان فریزری استفاده می‌کنند!) و همیشه نزدیک مغازه­‌یشان آب‌سرد کن وجود داشت!

هرچند نظر مادربزرگم از این دعا در آسایش و رفاه بودن پدرم بود! (که البته آن هم حاصل شده بود.)

شما چه دعاهایی را برای فرزندتان مرتب از خداوند می‌خواهید؟

در دنیای ارتباطات، ارتباط افراد با هم دست‌خوش تغییر بسیاری شده است ولی ارتباط ما با خدا تغییر نکرده است.

فرق نمی‌کند در کدام قرن زندگی می‌کنیم یا فرزندمان در چه شرایطی است،‌ همیشه خداوند متعال سخن ما را می‌شنود و درخواست ما را اجابت می‌کند.

خداوند قول داده کمکمان کند!

استادی داشتیم بسیار دقیق و مسلط و مهربان, از ما خواسته بود تا در مورد یک درس خاص طرح درس بنویسیم,

طرح درس نوشتن بر اساس آموزش­های او برای آن مبحث بسیار سخت بود.

در طول هفته هرچه فکر کردم, مطالعه کردم, از این و آن پرسیدم به نتیجه­ی مطلوب نرسیدم.

حتی با برخی از شاگردهای کلاس هم تماس گرفتم و از آن­ها هم مطالبی را پرسیدم, ولی نتوانستم طرح درس مناسبی را آماده کنم.

در کلاس استاد از من خواست طرح درسم را ارائه کنم, شرح کارهایی را که برای نوشتن طرح درس انجام داده بودم را گفتم. نکته‌­ای را برایم گفت که در گوشم مانده است:

“چرا برای راهنمایی به خود من مراجعه نکردی؟ من که به شما چنین تکلیفی می­دهم, آماده‌­ام راهنماییتان هم بکنم!”

در تربیت فرزند هم خداوند به ما پدر و مادرها دستور داده است که فرزندمان را حفاظت کنیم, خوب پرورش دهیم, خوب تربیت کنیم,

اگر نمی­توانیم (که واقعا هم نمی­توانیم) به درگاه الهی مراجعه کنیم و از خداوند متعال بخواهیم ما را کمک کند.

خبر خوب این­که هر چند درگاه خداوند همیشه و به روی همه گشوده است, و خداوند درخواست همه را اجابت می­کند و پاسخ می­دهد, ولی هنگام دعای پدر و مادر برای فرزندشان درهای آسمان گشوده می شود و این دعا تا عرش بالا می­رود و اجابت می­شود.

عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَلَیْهِ السَّلَامُ، قَالَ: «قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ: أَرْبَعَهٌ لَاتُرَدُّ لَهُمْ دَعْوَهٌ حَتّى‏ تُفَتَّحَ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ، وَ تَصِیرَ إِلَى الْعَرْشِ: الْوَالِدُ لِوَلَدِهِ‏،…

به عبارت دیگر خداوند درخواست‌هایی را که  پدر و مادر برای فرزندشان دارند را  به صورت ویژه جواب می‌دهد.

بیایید همین الان رو به سوی خداوند کنیم و از درگاه او بخواهیم که:

• یادمان بدهد که چگونه فرزندداری کنیم!
• کمکمان کند که دانسته­‌هایمان را به­ کار ببندیم!
• کاری کند که انجام این وظیفه برای ما لذت­بخش هم باشد.

دعای مادر برای پسر : متن دعای مادر برای فرزند در حال مرگ!

پسر خواهر حضرت صادق علیه السلام می‌گوید:

به شدت مریض شدم، مادرم که می‌دید فرزندش در حال از دست رفتن است کسی را دنبال دایی‌ام حضرت صادق علیه السلام فرستادند.

مادر هم قرار از دست داده بود و در کنار در خانه منتظر آمدن امام علیه السلام بود.

وقتی ایشان تشریف آوردند به مادرم فرمودند که لباست را دربرگیر و به بالای بام برو بعد روسریت را از سرت بردار و موهایت را در برابر آسمان آشکار کن و بگو:

خداوندا! تو این فرزند را به من عطا کردى و بخشیدى، خدایا! امروز بخشش خود را تجدید کن که تو قادرى»

رَبِّ أَنْتَ أَعْطَیْتَنِیهِ وَ أَنْتَ وَهَبْتَهُ لِی اللَّهُمَّ فَاجْعَلْ هِبَتَکَ الْیَوْمَ جَدِیدَهً إِنَّکَ قَادِرٌ مُقْتَدِرٌ

سپس به سجده برو. سرت را از سجده بر نمی‌داری مگر اینکه فرزندت بهبود یافته است.

مادرم هم همین کارها را نمود، من همان ساعت خوب شدم (به نحوی که توانستم) برای نماز با دایی‌ام به مسجد بروم .

اگر یک دعای مادر می‌تواند فرزند لب مرگ را به زندگی برگرداند،‌

دعای مادر برای بیماری‌های ایمانی، و اخلاقی بسیار کاربردی‌تر و موثرتر است.

پیشنهاد میکنم برای دریافت اطلاعات بیشتر در خصوص روشهای دعا برای فرزندان و نیز تربیت فرزندان با محبت اهل بیت علیهم السلام به رایگان سه فصل اول کتاب ارزشمند “تربیت به روش سلطان بانو” را دریافت نمایید. فقط کافی است ایمیل خودتان را در کادر زیر وارد نمایید.

فصل۳ تربیت به روش سلطان بانو

بیاییم برای درمان مریضی‌های اخلاقی و ایمانی، بلکه برای جلوگیری از انحرافات فرزندانمان و سلامتی و عاقبت بخیری آن‌ها دست نیاز به سوی بی‌نیاز برداریم،

بدانیم که رشته‌ی امور کلا به دست قدرت اوست،‌ و او می‌تواند فرزندانمان را در همین فضاهای غیر قابل کنترل هم نجات بخشد.

دعا برای سر به راه شدن فرزند

خداوند متعال برای پدر و مادر و دعای پدر و مادر برای فرزند حساب ویژه ای باز نموده است.

علاوه بر داستان بالا که بیانگر اهمیت دعای مادر است، نشانه‌های دیگری از این موضوع نیز در مکتب اهل بیت علیهم السلام وجود دارد.

دعای مادر و پدر برای فرزند آن‌قدر موثر است که بعد از مرگ نیز توصیه شده است, خواسته‌هایمان را در کنار قبر والدینمان از خدا بخواهیم.

یعنی فرزند من بعد از مرگ من هم باید بیاید پیش قبر من و دعا کند!

دعای من برای فرزندم، نه تنها در زمان حیاتمان، حتی بعد از مرگ هم موثر است!

 

قالَ مولانا امیرُ المُؤمنینَ علیٌّ علیه السّلام: «زُورُوا مَوْتَاکُمْ‏ فَإِنَّهُمْ یَفْرَحُونَ بِزِیَارَتِکُمْ وَ لْیَطْلُبِ الرَّجُلُ حَاجَتَهُ عِنْدَ قَبْرِ أَبِیهِ وَ أُمِّهِ بَعْدَ مَا یَدْعُو لَهُمَا».

مولا امیر المؤمنین علیه السّلام فرمودند: امواتتان را زیارت کنید، به درستی که ایشان به سبب زیارت شما خوشحال می شوند و باید که انسان حاجتش را نزد قبر پدر و مادرش بخواهد، بعد از آن که برایشان دعا کرد.

اگر پدر و مادری که در قید حیات نیستند, می­توانند برای فرزندشان دعا کنند و دعایشان پذیرفته است, چرا ما که زنده هستیم  برای فرزندمان دعا نکنیم؟

این موقعیتی که خداوند برای ما پدر مادرها قرار داده است را خوب استفاده کنیم!

این را خداوند متعال قرار داده است که دعای ما در حق اولادمان قبول درگاه الهی می‌شود. ما چقدر از این نعمت استفاده می‌کنیم؟

• امروز چند بار فرزندمان را دعا کرده‌ایم؟

• چه دعاهایی برای فرزندمان بکنیم؟ : متن دعای خیر مادر برای فرزند

شما چه دعاهایی برای فرزندتان می کنید؟ از درگاه خداوندی که قول داده است دعای شما را در حق فرزندتان برآورده کند، چه می خواهید؟

خیلی وقت ها موقع دعا یادمان می رود برای فرزندمان چه بخواهیم,

نیمه شب که نوزادمان ما را با صدای گریه اش از خواب بیدار می کند چه دعای مادرانه ای در حقش کنیم؟

برخی اوقات تمام آنچه می خواهیم ساکت شدن و خوابیدن فرزندمان در دل شب است!

خوب است مروری داشته باشیم بر دعای امام سجاد علیه السلام برای فرزندانش!

متن دعای پدر و مادر در صحیفه سجادیه برای فرزندان را با کلیک بر این عبارت می توانید ببینید.

دعای ببیست و پنجم صحیفه سجادیه در مورد فرزندان است، برخی از مواردی را که امام چهارم علیه السلام از خداوند برای فرزندانشان می خواهند به شرح زیر است:

1. عمر طولانی برای فرزندان
2. سلامتی جسم و بدن فرزندان
3. سلامتی دین و اعتقادات
4. دوستدار خوبان و پاکان
5. دوری از پلیدان و بدکاران 
6. یاری در تربیت فرزندان
7. محبت فرزندان به پدر و مادر
8. فرزندمان یارمان باشد نه باری بر دوشمان
9. …

پیشنهاد می کنم برای اطلاعات بیشتر در خصوص دعا برای فرزندان به رایگان سه فصل اول کتاب ارزشمند  “تربیت به روش سلطان بانو” را با وارد نمودن ایمیل خودتان دریافت نمایید.

فصل۳ تربیت به روش سلطان بانو

نوشته برای فرزندمان دعا کنیم! متن دعای مادر برای فرزند اولین بار در تربیت فرزند. پدیدار شد.

در تابستان, افراد زیادی مسیرشان از مزدآباد (روستایی که سلطان­ بانو در آن زندگی می­کرد) می­گذشت, با وسایل و شرایط آن روز (معمولا یک چهار پا که وسایلشان را حمل می­کرد) مسافرین مجبور بودند شب را در مزدآباد بگذرانند, آن­هایی که آشنایی داشتند, خانه­ی آشنایشان می رفتند و شب را به روز می­رساندند, از آنجا که روستای کوچک مزدآباد هتل و مسافرخانه­ای برای توقف مسافران نداشت, آن­هایی که غریب بودند, جایی نداشتند و مجبور بودند, در کنار مسجد شب را بگذرانند, “مش یدالله”

در تابستان, افراد زیادی مسیرشان از مزدآباد (روستایی که سلطان­بانو در آن زندگی می­کرد) می­گذشت, با وسایل و شرایط آن روز (معمولا یک چهار پا که وسایلشان را حمل می­کرد) مسافرین مجبور بودند شب را در مزدآباد بگذرانند, آن­هایی که آشنایی داشتند, خانه­ی آشنایشان می رفتند و شب را به روز می­رساندند, از آنجا که روستای کوچک مزدآباد هتل و مسافرخانه­ای برای توقف مسافران نداشت, آن­هایی که غریب بودند, جایی نداشتند و مجبور بودند, در کنار مسجد شب را بگذرانند, “مش یدالله” شوهر سلطان­بانو هر شب وقتی غریبی را می­دید, ازش دعوت می­کرد تا شب را مهمان خانه­ی آنان باشد. مهمان را به خانه می­آورد, یک لقمه شام را با هم می­خوردند, جای خواب مسافر را آماده می کرد, و صبح هم لقمه­ی نانی همراهشان می­نمود. هنوز هم با اینکه سالیان سال است از فوت مش یداله و سلطان­بانو گذشته است, خیلی­ها از پدرانشان مهمان­نوازی و محبت پدربزرگ ما را یاد می­کنند. کاری که به قول قدیمی­ها دیگر تخمش را ملخ خورده است.[۱]

شاید ما نتوانیم به این شکل محبت و مهمان­نوازی و سخاوتمان را ابراز کنیم, ولی فرزندی که از والدینش سخاوت و مهمان­نوازی  و انسان دوستی را ببیند, در روحیه­اش مهمان­نوازی, محبت و سخاوت شکل می­گیرد. بهترین روش برای این­که بخواهیم فرزندانمان سخاوت­مند و بلند نظر شونداین است که خودمان این­چنین باشیم. اگر ما به خاطر سبک زندگیمان نمی­توانیم هر غریبه­ای را در آپارتمانمان مهمان کنیم! ولی روش­های دیگری هم برای ابراز سخاوت و بلند منشی وجود دارد.

مثلا فامیلمان را به خانه دعوت کنیم, مهمانی­های فامیلی بدهیم, خیلی مهم نیست سفره­ی ما چقدر تشریفات دارد, آیا در سفره­ی ما صفا و محبت هست؟ به قول حافظ شیرازی ” در کلبه ما رونق اگر نیست صفا است                                                                    آنجا که صفا است در آن نور خدا است” ولی آیا صفا داریم؟ آیا اگر یک عدد نان داریم حاظریم با مهمانمان تقسیم کنیم؟  

می­توانیم به پیروی از امامان معصوم علیهم السلام, شب­ها غذا را در ظرف­های یک­بار مصرف بسته­بندی کنیم و به مستمندان و کارتن­خواب های شهر بدهیم.

می­توانیم در منزلمان روضه بگذاریم و خرج دهیم.

…

مهم شکل و روش کار نیست, مهم این است که خودمان سخاوتمند و نظر بلند باشیم و همین اینکه فرزندمان را نیز در انجام این کارها شریک کنیم تا او هم “دست و دل باز ” شود.

[۱][۱] البته در ایام اربعین در عراق این رسم مهمان­نوازی را می­توان دید. آن­چنان با جان و دل کمر به خدمت مهمانان بسته­اند, که آدم باورش نمی­شود. بهترین امکانات, گسترده­ترین سفره­ی غذا, و… . رفتن و دیدن این­همه فداکاری و مهمان­نوازی و احترام به زائران سیدالشهدا علیه السلام خودش دانشگاه اخلاق برای فرزندانمان می­باشد.

نوشته فرزندانمان را نظر بلند تربیت کنیم! اولین بار در تربیت فرزند. پدیدار شد.

البته مطالعه و استفاده از این راه‌کارها برای والدین پسرها نیز پیشنهاد می‌شود،‌

نماد محبت خانواده دختر است!

عموما دختران بیش از پسران نیاز به محبت دارند.

دختران کانون مهر و محبت و عاطفه هستند،‌به همین میزان هم نیازشان به مهر و محبت بیش‌تر است.،‌

لذا ما وقتی می‌خواهیم به خانواده‌یمان هم محبت کنیم بیش‌تر و پیش‌تر محبتمان را به دخترمان ابراز نماییم.

مثلا اگر گلی را خریده اید و می‌خواهید به همسرتان هدیه دهید،‌ می‌توانید آن را به دخترتان بدهید تا او به مادرش هدیه دهد!

این کار را می‌توانید در خریدهای دیگر هم انجام دهید. هر چه می‌خرید به دخترتان بدهید!

ابراز محبت در تربیت دختر بسیار موثر و مهم است.

بیشتر ببینش!

باید دخترمان را بیش‌تر ببینیم!

لباس‌هایش را،‌ مدل موهایش را،‌ تل و گل سر جدیدش‌ را !‌

دختران به دیده شدن و جذاب بودن اهمیت می‌دهند،‌ آن‌ها نسبت به پدر و مادرشان خیلی حساس هستند.

اگر مورد توجه آن‌ها قرار بگیرند خیلی خوشحال می‌شوند.

ما به عنوان پدر و مادر باید دخترمان را ببینیم،‌ از ظاهرش تعریف کنیم،

در عین حال رفتار ما با دخترمان باید به او معیارهای ارزشمندی را بیاموزد.

او باید بیابد که ادب، توانایی او در حل مسائل،‌ توان محافظت از خودش در برابر بیگانگان،‌و… بسیار مهم‌تر و ارزشمندتر از زیبایی ظاهری و جسمی است.

ما موظف هستیم که با گفتار و اعمالمان  به دخترمان کمک کنیم تا اولویت زندگی‌اش را بیابد.

باید به او بگوییم (خودمان هم باور داشته باشیم که) جلب توجه دیگران معیار ارزشمندی انسان‌ها نیست.

ارزش انسان‌ها به خرد و رعایت دستورات خرد است.

این گونه توقع فرزندمان از خودش را بالا ببریم.

توجه به ظاهر و مدیریت این توجه در تربیت دختر ان بیش از پسران به دقت نیاز دارد!

نسبت به دوستانش حساس باش!

سعی کنید با خانواده دوستانش آشنا شوید،

اگر پدر هستید با پدر دوستان دخترتان، و اگر مادر هستید با مادر دوستان دخترتان ارتباط برقرار کنید. تلفنشان را داشته باشید!

از وضعیتشان اطلاع داشته باشید. خصوصا اگر قرار است به خانه‌ی آنان برود لازم است از شرایط خانوادگی آنان مطلع باشید.

گاه‌گاهی با او به بیرون از خانه برویم!

سعی کنیم فضاهایی را برای با هم بودن ( خودمان و دخترمان) ایجاد کنیم.

مثلا به بهانه روز مادر (اگر پدر هستید ) یا به بهانه روز پدر (اگر مادر هستید) با دخترتان به بازار بروید و خرید کنید.

مهم خرید رفتن نیست مهم با هم بودن است. بسیاری از دخترها خرید رفتن را دوست دارند.

در این زمان‌ها که ما و دخترمان تنها هستیم،‌ رابطه‌های محبت‌آمیزی شکل می‌گیرد که در مواقع دیگر به راحتی نمی‌توان تجربه‌اش نمود.

با او صحبت کنیم

حداقل هر هفته چند دقیقه ‌ بسته به سن و سال دخترمان او را در بغل بگیرید، یا دستش را در دستتان بگیرید،‌یا در کنارش بنشینید و با هم صحبت کنید.

محبتتان را این‌گونه به او ابراز کنید.

برای آشنایی با روش‌های ابراز محبت این مقالات را ببینید.

با رعایت این اصل رابطه‌ی خودتان با دخترتان را تغییر دهید.

سعی کنید تماس چشمی شما و دخترتان زیاد باشد. علاوه بر این در طول روز برنامه‌ای برای دور هم بودن اعضای خانواده داشته باشید و در آن جلسات توجه‌ ویژه‌ای به دخترانتان داشته باشید.

نوشته مثل یک گل: راهکارهایی در تربیت دختران -قسمت اول اولین بار در تربیت فرزند. پدیدار شد.

هوای آلوده ضرر دارد!

برای ما که در تهران زندگی می‌کنیم،‌ این پیام آشناست: “امروز هوا آلوده است،‌ خردسالان،‌بیماران تنفسی و قلبی و… تا حد ممکن از منزل خارج نشوند.” تنفس هوای آلوده برای هیچ کس خوب نیست، ولی برخی اثرات این آلودگی‌ها بر روی نوزادان و خردسالان بیشتر و خطرناک‌تر است. تنفس در فضای آلوده برای فرزندان ما اصلا خوب نیست! همانطور که بدن فرزندانمان در مقابل هوای ناسالم مقاومت کم‌تری دارد،‌ روح و روان آن‌ها هم نباید در فضایی پر تنش و استرس رشد یابد.
این سایتدر مورد روابط همسران نیست، با این حال نمی‌توان از این نکته گذشت که فرزند ما در صورتی رشد مناسب می‌کند که روابط ما و همسرمان خوب باشد. اطرافتان را نگاه کنید, معمولا افراد موفق در خانواده ای پر از محبت و صمیمیت رشد نموده اند. ما به عنوان والدین وظیفه داریم که این فضا را برای فرزندمان ایجاد کنیم. رشد فرزند ما از خانه آغاز می‌شود،‌ اگر خانه‌ی ما پر از تنش و استرس باشد،‌ تربیت فرزند ما درخطر می‌افتد.
من (به عنوان یک مرد یا یک زن) موظفم همسرم را شاداب نگه دارم, به او ارزش دهم, و همسرم را بزرگ بدانم، ولی وقتی پای فرزند در میان باشد،‌ من در نقش یک پدر یا یک مادر دوچندان موظفم شرایط مناسبی را برای شادابی و ارزشمندی همسرم ایجاد کنم. شاید با همسرمان اختلاف نظر داریم, شاید از مسائل روزمره و مشغله¬ی کاری خسته شده¬ایم, شاید با خانواده¬ی همسرمان اختلاف داریم, ولی مجاز نیستیم این مشکلات را به فرزندمان منتقل کنیم، حق فرزندماست که در خانه¬ای شاداب و پرنشاط رشد کند. البته اگر من فرزند هم نداشتم باز هم موظف بودم مشکلاتم را با همسرم حل کنم و فضای خوبی را برای زندگی خودم و همسرم ایجاد کنم،‌ ولی همانطور که از لحاظ فیزیکی فرزند ما حساس‌تر و ضربه‌پذیرتر است،‌ از لحاظ روانی نیز آسیب‌پذیری بیشتری دارد.

منظور ما از هوای سالم چیست؟

همسران:
۱٫ رفتاری با محبت با هم داشته باشند.
۲٫ خودشان را نسبت به دیگری از لحاظ عاطفی بدهکار بداند.
۳٫ کاری که موجب آزار و اذیت دیگری است انجام ندهد.
۴٫ شرایط شادی و نشاط هم دیگر را فراهم نمایند.
۵٫ روابط زناشویی مناسبی داشته باشند.

مادر افسرده, پدر خسته نمی¬تواند فرزندانی بانشاط و سرزنده تربیت نمایند. وظیفه¬ی من به عنوان پدر یا مادر فرزندم این است که همسرم را تکریم کنم،‌ روابط خوبی با او داشته باشم،‌و فضای خانه را لبریز از عشق و محبت کنم. (و این جدای از وظایف من نسبت به همسرم است)
هر کدام از ما در موقعیت¬های مختلف یک وظیفه¬ای داریم. من نسبت به یک هم¬نوع یک سری وظایف دارم, نسبت به فامیل و قوم و خویش¬ها وظیفه¬ای سنگین¬تر, نسبت به پدر و مادر مسئولیتی بیشتر, نسبت به همسرم یک ¬سری وظایف دیگر و نسبت به فرزندانم وظایف متفاوت. این کتاب در مورد وظایف ما نسبت به فرزندمان می¬باشد. یکی از وظایف من نسبت به فرزندم این است که با همسرم رفتاری زیبا داشته باشم, کاری کنم که او با نشاط باشد!
این نشاط باعث می¬شود که من با همسرم هم¬آهنگ و هم¬راه باشم. اگر همسرم محبت من را حس نماید, تمایل و انرژی بیشتری برای رسیدگی و تربیت فرزند دارد. بانشاط بودن فضای منزل موجب می¬شود، فرزندانمان از لحاظ عاطفی اقناع باشند،‌ از لحاظ روانی در سلامت به سر برند و رفتار مناسب داشته باشند.
چطور هوا را سالم کنیم؟
– مرد حسابی چه خبره؟ من این مسیر هر روزمه، ‌کرایش هم هزار تومانه
– مسیر طولانی رو سوار شدی.! سه کورسه! می‌شه سه تومن،‌ من که گفتم دو تومن بده، کم گفتم! نمیدونم مردم همه جا پول خرج میکنن سر کرایه تاکسی گدا می‌شن!
– حرف دهنتو بفهم! من همیشه سوار می‌شم هزارتومن می‌دم. اصلا بیا این دوتمن هم بگیر! همه راننده‌ها این‌طورند. بگیر شرتو کم کن.
مرد در تاکسی را محکم می‌کوبد و با خودش می‌گوید: “زور می‌گفت ولی بالاخره از شرش خلاص شدم. ”
در ذهنش برخوردهای غیر منطقی ارباب رجوع در اداره را مرور می‌کند. خسته شده بود،‌کارهایش بر او فشار آورده بود. حتما باید تلافی‌اش را فردا دربیاورد و به اون‌ها سخت بگیرد. در همین فکرهاست که به در خانه می‌رسد. زنگ را که می‌زند یادش می‌آید که نان نخریده، همسرش چند تا قلم سفارش داده بود، پسرش هم گفته بود که خط‌کش لازم دارد. درهمین حین درب باز می‌شود و مرد وارد منزل می‌شود…در را که باز می‌کند بچه‌ها دم در بودند و توی بغل بابا پریده بودند.
-برید کنار بسه، با اخم تخم در حال مرور افکار روز و دعوای با راننده بود که همسرش جلو آمد.
-سلام
-سلام
-خسته نباشی!
– بزحمت گفت ممنون!
– کتت را بده من آویززان کنم،‌بچه‌ها کمک کنید همه جا رو مرتب کنیم بابا امشب خیلی خسته است. در فرصت مناسب شوهرش را در آغوش گرفت و با لبخند گفت: خوش آمدید. بعد هم بلافاصله آشپزخانه رفت و با یک استکان چای داغ برگشت.
– مرد خندید،‌آرام شد،‌دخترش را در بغل گرفت و بوسید.
فضای منزل عوض شد،‌ یک‌باره همه غم‌ها را فراموش کرد. در همین حین پسر جلو آمد: بابا برای من خط‌کش گرفتی؟ پدر مانده بود چی بگه که هادر خط‌کشی را پیدا کرد و گفت فعلا این رو بگیر تا فردا بابا یکی برات بخره!
مرد با خودش گفت: همسرم چه با هوش است،‌راحت پسرم را آروم کرد!
بعد رو به همسرش کرد و گفت: ممنونم،‌ امروز خیلی خسته‌کننده بود در راه هم با راننده تاکسی دعوام شد،‌کلا یادم رفت خریدها را انجام دهم.
– فردا هم روز خداست،خدا رو شکر سلامتی!
مرد فردا که سر کار می‌رفت شاداب و سرحال بود،‌ دیگر تصمیم نداشت کار ارباب رجوع را سخت بگیرد. با خودش می‌گفت: شاید حق با آن‌ها باشد ،‌شاید هم مثل من که دیروز بی‌خود و بی‌جهت با رانننده تاکسی دعوا کردم، آن‌ها هم از جای دیگری ناراحت بوده‌اند…راستی خوب بود اگر راننده‌ی دیشبی را پیدا می‌کردم و ازش عذر خواهی می‌کردم…

این داستان برای شما آشنا نیست؟ آیا نشده با برخورد خوب همسر یا یکی دیگر از دوستان و خویشان حالمان بهتر شود؟ چه اتفاقی افتاد که مرد آرام شد؟
ما در کنار دوستان و آشنایان و بستگان آرامش می‌یابیم، مخصوصا در کنار همسر مهربانمان!
تصور کنید اگر خانم مزبور به جای درک موقعیت شوهر، خستگی‌های روزانه‌اش را پای شوهرش می‌ریخت و شروع به غر زدن و انتقاد از فراموش شدن سفارشاتش می‌شد، از عصبانیت مرد انتقاد می‌کرد و… چه می‌شد؟

همه‌ی ما دوست داریم فضای منزلمان پرنشاط و صمیمی باشد، چون خودمان هم در این فضا تنفس می‌کنیم، با این حال برخی اوقات تلاش‌هایمان به نتیجه‌ای نمی‌رسد! راه‌کارهای ارائه شده در این نوشتار به صورت مختصر به این مسئله می‌پردازد.
بهبود فضای خانه کاری است که درصورت همکاری همسرتان با سرعت بهتری پیش می‌رود. پیشنهاد می‌کنم همین امروز از همسرتان وقت بگیرید و یک صحبت ده دقیقه‌ای داشته باشید. می‌توانید این فصل را به ایشان نشان دهید،‌ با هم فکری راه‌هایی را برای بهبود فضای خانه بیابید.
راهکارهای زیر می‌تواند در یافتن راه‌های مخصوص شما یاری رسانتان باشد:

یک ربع مرخصی

راهکارهای زیر وظایف آقایان ‌برای داشتن فضایی مناسب در خانه است. قبل از ورود به خانه با یک نفس عمیق برای مدت یک ربع از خود مرخصی بگیریم. همه مشکلات و کارها و انتظارات خودمان را فراموش کنیم،‌ فقط به نیازهای عاطفی و روحی همسر و فرزندانمان فکر کنیم. خودمان را برای برآوردن و تامین این نیازها آماده کنیم. در این یک ربع این کارها را انجام دهیم:
۱- با ورود به خانه فرزندانمان را بغل کنیم و ببیوسیم*** همسرمان را هم مورد محبت عاطفی قرار دهیم و در فرصت مناسب او را عاشقانه از لحاظ جسمی و روحی تحویل بگیریم.
۲- برخورد خوبمان را با حسن‌جویی و تقدیر از نقاط مثبت آغاز کنیم: بوی خوش غذا، آراسته‌گی همسر و فرزندان،‌ فضای آرام خانه و…
۳- در این یک ربع به فکر پی‌گیری کار اعضاء خانه نباشیم. فرزندتان تکلیف مدرسه را انجام داده است؟ نماز خوانده است؟ و….
۴- اگر با صحنه‌ی خلافی مواجه شدید،‌ عکس العمل منفی نشان ندهید.
۵- گلایه‌ی فرزندانتان را نادیده بگیرید و از آن‌ها بخواهید گلایه‌هایشان را به فرصت دیگری موکول کنند.

یک ربع خدمات ویژه

خانم خانه برای بهره‌بردن از خانه‌ای پر از آرامش و محبت می‌تواند از روش‌های زیر استفاده نماید:
۱-قبل از ورود شوهر،‌منزل مرتب باشد،‌وضعیت لباس و ظاهر خود و فرزندان را بررسی کنیم.
۲- با لبخند به استقبال همسرمان برویم.
۳- برای رفع خستگی و تغییر ذائقه وی از نوشیدنی و خوردنی‌های مناسب استفاده کنیم.
۴- فرزندان را از شکایت کردن به پدرشان باز داریم.
۵- خودمان هم شکایت فرزندان را در این دقایق اولیه پیش پدرشان نبریم.
۶- هیچ‌گاه به فرزندمان نگوییم ” بگذار پدرت بیاد تا بهش بگم چه کار کردی!” اگر در کارهای خلاف فرزندان آنان را از شکایت کردن به پدر بترسانیم، فرزندان چهره‌ی نامناسبی از پدر در ذهن می‌سازند.
۷- خستگی کار روزانه را به رخ شوهرمان نکشیم.
۸- اگر همسرمان سفارشات ما را تهیه نموده بود سپاسگذاری کنیم و اگر از انجام ندادنش پوزش خواست با کرامت از کنارش بگذریم.

پیشنهاد

لطفا یک هفته این راه‌کارها را در منزلتان اجرا نمایید و اثرات خوبش را ببینید.

نوشته هوای تازه! اولین بار در تربیت فرزند. پدیدار شد.

نسل دهه ۸۰

چطور باید با نسل دهه ۸۰ ارتباط برقرار نمود و آنان را هدایت کرد؟

بین احساسات و رفتار ارتباط مستقیم برقرار است اگر ما می‌خواهیم فرزندمان رفتار صحیح داشته باشد باید احساسات او را بشناسیم و درک کنیم.

برای درک احساسات فرزندمان باید بتوانیم خودمان را جای او بگذاریم و از چشم او جهان را ببینیم.

این‌چنین می‌توانیم فرزندمان را با کمترین اصطکاک با خود همراه کنیم. با او مخالفت کنیم، او را هدایت کنید، ولی به استقلال او آسیب نزنیم

به نظر شما دنیای فرزندتان چه تفاوتی با دنیای شما (وقتی هم سن او بودید) دارد؟

درک فرزندان نسل دهه ۸۰

در روز ۱۸خرداد ۱۳۹۵ اتفاق عجیبی افتاد, چند هزار نفر از دختر و پسران دبیرستانی در پاساژ کوروش اجتماع کردند.

این واقعه آن قدر نا متعارف بود که پلیس به میدان آمد، پاساژ تعطیل شد و… و دست آخر هم معلوم شد فقط یک فراخوان در شبکه های اجتماعی باعث چنین اجتماعی شده است و هیچ انگیزه‌ی خراب کاری و سیاسی و… در پشت پرده نیست. ولی چرا اجتماع ما آن قدر با فرزندان خودش بیگانه است؟

واقعیت این است که وقتی سر و کارمان با متولیدن دهه‌ی ۸۰و ۹۰ هست باید بدانیم که آن‌ها چه تفاوت‌ها و شباهت‌هایی با متولدین دهه‌ی ۷۰و ۶۰ دارند.

شناخت بهتر موجب می شود که رفتارهای مناسب‌تری را از خود بروز دهیم و راحت تر بتوانیم آنان را با خودمان همراه کنیم.

1. رشد تکنولوژی

از حدود بیست سال پیش تاکنون تکنولوژی رشد چشم گیری نموده است.

سبک زندگی و تعاملات افراد نیز به همین دلیل بسیار تغییر نموده است.

در ادامه به مواردی از این تغییرات می‌پردازیم که بررابطه‌ی ما و فرزندانمان موثر است.

• رشد رایانه

رایانه‌ها جای یک دوست را برای فرزندان ما پر نموده اند. اگر در زمان‌ ما بچه‌ها توی کوچه فوتبال بازی می‌کردند و با توپ‌شان شیشه‌ی همسایه را می‌شکستند!!،

امروز توی کامپیوتر بازی می‌کنند.

این مسئله روی میزان تحرک،‌ یادگیری کار گروهی، یادگیری تعامل با دیگران و بسیاری دیگر از مسائل اثر می‌گذارد.

برای بررسی اثرات رایانه روی زندگی و نحوه‌ی رفع آن دو مقاله را مطالعه کنید!

• اینترنت

در زمان کودکی و نوجوانی من،‌تنها منابع دردسترس برای آموختن کتاب بود و معلم!

الان هر چه بخواهیم توی گوگل جستجو می‌کنیم.

دسترسی فزاینده‌ی فرزندانمان به اطلاعات باعث تغییر در رفتارشان می‌شود.

• فیلم و عکس های دیجیتال

تا همین ده سال پیش اگر می‌خواستی عکسی داشته باشی باید دوربین داشتی و فیلم می‌خریدی و عکس می‌گرفتی، تازه بعدش هم می‌بردی عکاسی تا برایت ظاهر کنند!

الان همه‌ی مبایل‌ها عکس می‌گیرند و فیلم بر می‌دارند و برای دیدن آن هم لازم نیست عکاسی بروی! این موجب می‌شود دسترسی فرزندانمان به عکس‌ها و تبادل عکس‌ها بین ‌آنها راحت‌تر صورت گیرد.

• موبایل

درسال ۱۳۸۰ منزل فردی رفته بودم. در منزلشان یک گوشی تلفن ثابت (نه بی‌سیم) در اطاق نشیمن بود و فرزندان خانه (سه دختر و یک پسر) برای صحبت کردن باید از همان خط تلفن استفاده می‌کردند.

این‌چنین نوع ارتباطات فرزندان با دیگران کنترل می‌شد. امروزه توی جیب و کیف بسیاری از دانش‌آموزان دبستانی هم موبایل وجود دارد. در واقع ما والدین، نمی‌توانیم کنترلی روی ارتباطات فرزندانمان داشته باشیم.

• شبکه های اجتماعی

بدتر از موبایل شبکه‌های اجتماعی است. خود ما والدین هم که سن و سالی داریم وقتی توی شبکه‌های اجتماعی می‌رویم آن‌چنان گرفتار می‌ ‌شویم که می‌بینیم چند ساعت است توی آن هستیم و بی‌خبر از دنیای واقعی اطرافمان.

در مهمانی‌ها،‌ جمع‌های خانوادگی و… افرادی را می‌بینیم که فیزیکشان کنار هم هست ولی فکرشان درگیر تلگرام و اینستگرام و… علاوه‌بر این فرزندانمان در شبکه‌های اجتماعی از کلماتی استفاده می‌کنند که در زندگی واقعی استفاده نمی کنند. در مجموع حریم‌ها در شبکه‌های اجتماعی رقیق‌تر از فضای واقعی است.

شاید پسر و دختری که در فضای واقعی صحبت کردن با هم را قبیح می‌دانند به راحتی در فضای مجازی چت کنند.

2. افزایش آگاهی از خشونت

یکی از اثرات مخرب رشد تکنولوژی که به دلیل اثرگذاری بالای آن جداگانه مطرح نمودیم افزایش آگاهی از خشونت است. الان هر فیلم و عکس خشنی به راحتی توسط CD و ایمیل و تلگرام و اینستگرام بین فرزندانمان دست به دست می‌شود یا با گشتن در اینترنت به دستشان می‌رسد! دیدن صحنه‌های خشونت‌آمیز روی روح و جسم و نوع عملکرد فرزندانمان اثر می‌گذارد.

3. افزایش آگاهی از مسائل جنسی

رشد تکنولوژی به همراه تغییرات فرهنگی در جامعه، سن آگاه شدن فرزندانمان از مسائل جنسی را به شدت کاهش داده است.

4. سستی خانواده‌ها و ارتباطات اجتماعی

در سال‌های اخیر بنیان خانواده ‌ها سست‌تر شده است. پدر که روزی مرد خانه بود، از موقعیت قبلی برخوردار نیست، آمارها چک شدن موبایل آقایان توسط همسرانشان درصد بسیار بالایی را نشان می‌دهد. میزان بالای طلاق و بسیاری از شاخص‌ها همگی نشان از کم‌رنگ شدن نقش خانواده‌ها می‌دهد. متاسفانه فرزندان ما نیز در همین فضا رشد می‌کنند!

ارتباطات با همسایه‌ها و فضای محله که زمانی عامل بازدارنده‌ی فرزندانمان از بسیاری از خطاها بود،‌ امروز وجود خارجی ندارد. حالا ما اسم هم‌آپارتمانی‌هایمان را هم نمی‌دانیم چه برسد به این‌که بخواهیم از همسایه‌ی چهار کوچه آن‌طرف‌تر خبر داشته باشیم. لذا محدودیت‌هایی که قبل از این برای فرزندانمان وجود داشت کم‌رنگ‌تر شده است.

5. کم اهمیتی به اخلاق و دین

متاسفانه فضای دینی جامعه‌ی ما آن‌قدر به هم ریخته است و فرزندانمان به قدری از دین مطالبی سطحی و قشری ولی گسترده شنیده‌اند که نسبت به دین و اخلاق بدبین و با فاصله شده‌اند. (البته ما پدر مادرها هم وضعیت چندان بهتری نداریم.) لذا دین هم که عاملی کنترل‌کننده در رفتار فرزندان ما بوده است در فضای کنونی کم‌اثرتر است.

۶٫کاهش زمان با فرزند بودن

شما چندساعت از روز را با فررزندانتان هستید؟ وقتی که با فرزندانتان هستید نه در کنار فرزندانتان دارید تلویزیون می‌بینید،‌یا تلگرام چک می‌کنید و یا… فرزندان ما نیاز دارند که ما با آن‌ها ارتباط داشته باشیم

با این وصف برای همراه نمودن فرزندانمان نیاز به تلاشی مضاعف داریم. نکته مثبت و امیدوار کننده این است که فرزندان ما هنوز ما را به عنوان پدر و مادر قبول دارند و ما می‌توانیم با راهکارهایی ساده رابطه‌ی بین خودتان و فرزندتان را بهبود دهید.

اولین قدم در همراه نمودن فرزندمان درک احساسات اوست. برای این کار باید سه مرحله‌ی شناخت احساسات،‌پذیرش احساسات و حمایت را انجام داد. در زیر این مراحل توضیح داده شده است.

قبول احساسات کلیدی‌ترین عامل برای ارتباط با نسل دهه ۸۰

1. شناخت احساسات نسل دهه ۸۰

برای شناخت و درک احساسات فرزندمان مسیر زیر را طی می‌کنیم:

            با دقت گوش می‌کنیم. شنیدن حرف دل فرزندمان خیلی مهم است.

             سوال نمی‌کنیم: می‌گذاریم فرزندمان حرف دلش را بزند. با سوالات کوتاه و باز با فرزندمان مواجه شویم. لازم نیست وارد جزئیات شویم!

             فقط برداشت خودمان از عواطف فرزندمان را بیان می‌کنیم. این‌طوری مطمئن می‌شویم که درست متوجه‌ی منظور او شده‌ایم!

با همین گام‌های ساده، فرزندمان حس می‌کند که فرد مهمی برای ماست، و ما برای احساسات و عواطف او ارزش قائلیم. این قدم در بهبود روابط بین ما و برزندمان خیلی موثر است.

2. پذیرش احساسات  نسل دهه ۸۰

شاید ما با برخی احساسات فرزندمان موافق نباشیم. مثلا او دوست دارد با هم‌کلاسی دانشگاهش ازدواج کند.

نظر ما در این خصوص کاملا با نظر فرزندمان مخالف است.

ولی ما می‌پذیریم که او چنین احساسی را دارد. با پذیرفتن احساس فرزندمان، او آرامش بیشتری می‌گیرد.

بعد از آن است که تازه می‌توان با فرزندمان صحبت کنیم.

فرزند ما باید بفهمد که ما احساساتش را می‌پذیریم. برای این‌کار از تکنیک‌های زیر استفاده می‌کنیم:

             گوش کردن فعال: به طوری که نشان دهیم با احساسات او نمی‌خواهیم مقابله کنیم.

             تایید کردن : بیان احساس فرزندمان با عبارات دیگر

             نام نهادن روی احساسات: الان عصبانی هستی! یا به این می‌گویند شرمگینی یا…

بازهم تاکید می‌کنم لازم نیست بگوییم این احساس تو صحیح است،‌ ولی قبول داریم که فرزندمان این احساس را دارد.

پذیرش احساسات موجب می‌شود که فرزندمان بیشتر سفره‌ی دلش را برای ما بگستراند و از ما مشورت بگیرد.

3. حمایت از نسل دهه ۸۰

اگر دو مرحله‌ی بالا را خوب انجام داده باشیم، به راحتی می‌توانیم نظرات خودمان را هم بیان کنیم. اگر فرزند ما متوجه شده باشد که ما احساس او را قبول کرده‌ایم احتمال همراهی او بالاتر می‌رود.

من به همراه خانواده‌ام از بیستم مهر تا ۲۳مهر ۹۵ به مسافرت رفته بودیم. فرزندانم در این سفر خیلی خسته شده بودند.

با اینکه حدود هشت و نیم شب به خانه آمده بودیم ولی فرزندم خیلی خسته بود و خوابش می‌آمد،‌ فردا باید مدرسه می‌رفت و نیاز داشت که آن شب حمام برود و شام هم بخورد.

ولی او روی تخته‌خوابش دراز کشیده بود و می‌خواست سریع‌تر بخوابد! پیشش رفتم شانه‌اش را مالیدم و گفتم که حتما در این مسافرت خیلی خسته شده، الان هم خیلی خوابش می‌آید، چه قدر خوب بود الان چشمش رو می‌بست و راحت می‌رفت توی عالم خواب و… به او گفتم الان یک ربع به نه است سریع برود حمام و تا ساعت نه هم می‌تواند بخوابد. با همین چند کلمه مقامتش شکسته شد و سریع همراهی نمود!

چطور استقلال شخصیت فرزندمان را بپذیریم؟

فرزندان ما نیازمند استقلال از ما و یافتن هویت منحصر‌به فرد خودشان هستند.

برحسب نوع شخصیت، جنسیت و فضای فرهنگی و اجتماعی این امر در بین سنین ده تا ۱۵سال رخ می‌دهد.

البته این امر با شدت بسیار کمتر در سنین بالای پنج سال هم دیده می‌شود.

با توجه به این‌که در برخی موارد والدین برای همراه کردن فرزندشان استقلال او را به چالش می‌کشند،‌این مقاله می‌تواند در شکل‌گیری عزت نفس فرزندانمان بسیار موثر باشد.

استقلال با مسئولیت همراه است.

نسل دهه ۸۰ باید متوجه شوند که داشتن استقلال همراه با مسئولیت است.

لذا لازم است قبل از بروز مشکل باید مرز‌ها را روشن کنیم، و عواقب شکستن مرز‌ها را برایش شرح دهیم. این کار (تعریف مرز – تشریح عواقب رد شدن از مرز‌ها)‌باید قبل از بروز مشکل صورت گیرد.

قبل از عید۹۵ برای فرزندانم  یک دوربین دیجیتال خریدم. وقتی می‌خواستم آن را به عنوان عیدی به آن‌ها بدهم گفتم استفاده از این وسیله قواعدی دارد،‌ اگر خواستید از کسی عکس بگیرید باید قبلش از او اجازه بگیرید. علاوه‌بر این اسم این دوربین دوربین مهربانی است،‌ اگر ببینم هر کدامتان این دوربین را می‌خواهد و دیگری به او نمی‌دهد، دوربین به مدت یک‌ساعت توقیف می‌شود!

همین قوانین ساده باعث شد که فرزندانم سر دوربین باهم دعوا نکنند!

فرزندانمان باید بدانند که اگر می‌خواهند مستقل باشد باید مسئولیت کارهایشان را هم قبول کنند.

اگر می‌خواهند دوربین مستقل داشته باشند باید با هم همراهی داشته باشند.

در این مقاله در مورد تفاوت‌های فرزندان نسل دهه ۸۰ با نسل‌های قبل صحبت شد و برای درک احساسات و مسئولیت‌دادن به فرزندان به عنوان دو روش صحیح ارتباط داشتن با نسل دهه ۸۰ راهکارهایی ارائه گردید.

نوشته نسل دهه ۸۰ را بشناسیم و با آنان ارتباط برقرار کنیم! اولین بار در تربیت فرزند. پدیدار شد.