چطور می توانیم سعادتمند شویم؟ درسی از یاران امام حسین علیه السلام در کربلا

همه ما وقتی به یاد یاران سیدالشهداء علیهم السلام می افتیم می گوییم “ای کاش با شما بودیم و همچون شما سعادتمند می شدیم.

در این نوشتار با بررسی زندگی یکی از اصحاب سیدالشهدا علیه السلام به دنبال راهکاری هستیم که خودمان و فرزندانمان را به سعادت برسانیم.

قبل از معرفی این یار باوفای امام حسین علیه السلام گوشه ای از نقش هایی که در صحنه کربلا داشته است را مرور می کنیم:

۱- در روز تاسوعا امام حسین علیه السلام حضرت عباس علیه السلام را برای یک شب مهلت گرفتن از دشمنان می فرستند.

ایشان و حبیب بن مظاهر,  حضرت عباس علیه السلام را در این ماموریت همراهی می نمایند.

۲- در شب عاشورا وقتی امام حسین علیه السلام بیعت را از اصحاب بر می دارد و می فرماید هر کس می خواهد برود, برود:

ایشان دومین فردی است که اعلام وفاداری می نماید:

او می گوید: ای پسر رسول خدا, دوست داشتم  صدبار کشته می شدم, دوباره زنده می شدم و هر بار خداوند توسط من از شما دشمنان را دفع می نمود.

۳- در روز عاشورا امام علیه السلام سپاه را آرایش داد و ایشان را فرمانده سمت راست سپاه قرار داد, حبیب بن مظاهر را فرمانده سمت چپ لشکر.

همه ما با خواندن این فرازها دوست داریم در جایگاه او قرار داشتیم,

فردی که جانش را در راه مولایش تقدیم می نماید و

آنچنان مورد اعتماد حجت خداوند است که او را در کنار حضرت عباس علیه السلام به مذاکره با دشمن می فرستد و میمنه سپاهش را به او می سپارد.

چه کنیم تا ما هم به چنین مقام و موقعیتی دست یابیم؟ چطور فرزندانمان را تربیت کنیم تا آنان نیز به چنین عظمتی دست یابند؟

شاید برای شما هم این سوال پیش آمده باشد که او کیست؟

او زهیر بن قین است, یکی از افراد تاثیر گزار و مهم در داستان کربلا!

زهیر قبل از برخورد با امام حسین علیه السلام یک فرد عادی بود, نه یک فرد عادی بلکه فردی عثمانی:

یعنی معتقد بود که عثمان به ناحق کشته شده است و حضرت امیرالمومنین علیه السلام را نیز در این امر مقصر می دانست.

زیارت رفتن یک روش تربیت شیعی: چگونه در فرزندمان تغییرات اساسی ایجاد کنیم؟

خیلی وقت ها ما با نگاه به سابقه زندگی خودمان یا اشتباهاتی که در تربیت فرزندانمان مرتکب شده ایم

فکر می کنیم کار از کار گذشته است و نمی توانیم جبران اشتباهات قبلی را نماییم.

مثلا در مورد این فرزندم رعایت های خاص دوران بارداری را ننموده ایم و یا کامش را با آدابی که در اسلام گفته شده است برنداشته ایم

و یا در دوران کودکی فرزندمان,  مراعات های لازم را نکرده ایم, آیا حالا که شخصیت فرزندمان شکل گرفته است راه نجاتی هست؟

چگونه فرزندانمان را با محبت امام زمان علیه السلام تربیت کنیم؟

دریافت رایگان فصل سوم کتاب

لطفا جهت دریافت رایگان فصل سوم کتاب تربیت به روش سلطان‌بانو ایمیلتان را وارد نمایید.

ایمیل شما نزد ما امانت است.

لطفا منتظر باشید

باتشکر از حسن انتخابتان.
فایل فصل سوم به زودی به ایمیل شما ارسال می‌شود.

از طرف دیگر این سوال برای خودمان هم وجود دارد,

والدین من که این رعایت ها را نکرده اند و  اشتباهات زیاد خودم در طول زندگی راه نجاتی برای من هست؟

آیا ممکن است من از بزرگان و یاران نزدیک امام زمانم بشوم؟

سعادتمندی فرزند

زیارت امام حسین علیه السلام و اثر آن در تربیت فرزند

چطور سعادتمند شد؟

زندگی زهیر بن قین به ما می آموزد که هادی هر دوران می تواند انسان ها را هدایت و راهنمایی کند,

هر چند مثل زهیر در گرداب تربیت نادرست در حال غرق باشد!

زهیر چگونه از یک عثمانی معمولی به سرداری سپاهی رسید که همه ما حسرت بودن در آن سپاه را می خوریم؟

اجازه دهید داستان تحول زهیر را بخوانیم:

شیخ مفید در کتاب ارشاد از یکی از همراهان زهیر نقل می کند که ما همراه زهیر داشتیم از مکه بر می گشتیم و

مسیرمان با حضرت امام حسین علیه السلام یکی بود ولی دوست نداشتیم که با ایشان در یک محل اطراق کنیم,

تا اینکه در یک منزل مجبور شدیم در جایی که کاروان ان حضرت  منزل نموده بود ما هم منزل کنیم,

در حین غذا خوردن بودیم که فرستاده حضرت امام حسین علیه السلام آمد و رو به زهیر  گفت که اباعبداله من را فرستاده تا تو را خدمت ایشان ببرم. همه ما خشکمان زد,

انگار بر سر ما پرنده ای نشسته بود. در همان حین همسر زهیر گفت

سبحان اله پسر رسول خدا کسی دنبالت فرستاده و تو نمی روی؟ برو سخنانش را بشنو و بیا!

 

زهیر رفت, و چیزی نگذشت که شاد و خندان برگشت و دستور داد خیمه و اثاثش را جمع و در کنار خیمه های حضرت حسین علیه السلام برپا نمود و به اطرافیانش گفت که هر کس می خواهد همراه من بماند و هر کس می خواهد برود

و از آن پس از همراهان امام حسین علیه السلام شد.

شاید بگویید زهیر با امام حسین علیه السلام صحبت کرد و آن حضرت از او دستگیری نمود, و او را سعادتمند کرد,

می گویم اکنون هم فرزند امام حسین علیه السلام با تمام ویژگی ها و کمالات امام حسین منتظر یاور است,

کافی است به در خیمه آن حضرت برویم و بگوییم آمده ایم برای یاری شما!

محبت ائمه علیهم السلام چه اثری بر زندگی ما دارد؟

خود آن امام مهربان در پاسخ سوال یکی از دوستانشان فرموده اند که

إِنِ اسْتَرْشَدْتَ أُرْشِدْتَ وَ إِنْ‏ طَلَبْتَ‏ وَجَدْت‏

اگر هدایت خواهی هدایتت می کنیم و اگر طلب کنی می یابی!

بیاییم هم برای سعادت خودمان و هم سعادت فرزندانمان به در خانه امام زمانمان برویم و بگوییم:

آقا جان نمی دانیم جد بزرگوارتان امام حسین به زهیر چه گفت, و چگونه زهیر را تغییر داد, ولی

من هم رو به سوی شما آورده ام و تقاضا دارم من را هم مانند زهیر سعادتمند کنید.

مطمئن باشیم که وظیفه آن آقا هدایت است و سعادتمند نمودن هر کس که به سوی ایشان قدمی بردارد!

دانلود رایگان کتابچه “پیوند با خوبان”  چگونه فرزندمان را با محبت اهل بیت علیهم السلام تربیت کنیم؟

دریافت رایگان فصل سوم کتاب

لطفا جهت دریافت رایگان فصل سوم کتاب تربیت به روش سلطان‌بانو ایمیلتان را وارد نمایید.

ایمیل شما نزد ما امانت است.

لطفا منتظر باشید

باتشکر از حسن انتخابتان.
فایل فصل سوم به زودی به ایمیل شما ارسال می‌شود.

به بخورید تا قلبتان تقویت شود

چگونه عقل خود را زیاد کنیم ؟ “به ” میوه‌ی بهشتی،‌ موجب زیبایی،‌ آرامش،‌ شجاعت

چگونه عقل خود را زیاد کنیم ؟
خوراکی‌ها نقش مهمی در سلامت روحی و جسمی ما دارند.
یکی از راه‌های افزایش قوای فکری و عقلی ما استفاده از خوراکی‌های مناسب است.

خوردن به موجب تقویت عقل،‌شجاعت،‌سخاوت،‌زیبایی چهره و … می‌شود.

به قول قدیمی‌ها به بخور تا به شوی!

در این نوشتار سعی می‌کنیم هر یک از موارد فوق را توضیح دهیم.

بخواندید: تقویت حافظه با خوراکی‌های مفید! (بادمجان – باقلا)

بخوانید: غذاهای مفید برای تقویت هوش، مغز و حافظه : برای افزایش قدرت مغزی و حافظه‌ی فرزندانمان چه کنیم؟

عقل خود را زیاد کنیم: سخاوت،‌شجاعت،‌مروت و… با خوردن به

عقل خود را زیاد کنیم

با خوردن به

عقل انسان سپاهیانی دارد که شجاعت ،‌ مروت ،‌سخاوت و بسیاری از کمالات را شامل می‌شود.

وقتی عقل زیاد شود،‌ این کمالات هم در انسان تقویت می‌شود و بالعکس وقتی این کمالات در کسی رشد کرد،‌ عقل او هم قوی‌تر می‌شود.

میوه “به” یکی از خوراکی‌هایی است که موجب تقویت عقل و سایر کمالات می‌شود.

در روایات آمده است که خوردن به افراد ترسو را شجاع،‌و افراد بخیل را سخاوتمند می‌کند.

یعنی اگر می‌خواهیم فرزندمان ترسو نباشد، نظر تنگ نباشد و … از این میوه‌ی لذیذ بیشتر استفاده کنیم.

همچنین با خوردن به عاوه بر اینکه باعث می‌شود  عقل خود را زیاد کنیم ، مروت و مردانگی نیز افزایش می‌یابد.

در روایتی است که هر کس از به بخورد خداوند چهل روز حکمت را بر زبانش جاری می‌کند.

أَنْطَقَ اللَّهُ الْحِکْمَهَ عَلَى لِسَانِهِ أَرْبَعِینَ صَبَاحاً

پس به جاست که از این میوه‌ی ارزشمند به صورت‌های مختلف (مربا،‌خورشت،‌ مصرف خام و ….)‌بیشتر استفاده کنیم.

 

به بخورید تا قلبتان تقویت شود

به بخورید تا قلبتان تقویت شود

به بخورید تا قلبتان تقویت شود

اگر می‌خواهید قلبتان قوی شود به بخورید!

خوردن به موجب تقویت قلب است.

با خوردن این میوه قلبمان تقویت می‌شود.

تقویت قلب ممکن است ناظر به تقویت قلب صنوبری درون سینه باشد. (همچنانکه طب سنتی نیز استفاده از به را در درمان گرفتگی رگ‌های قلب موثر می‌داند)
و یا منظور تقویت قوای قلبی و روحی انسان باشد.

أَکْلُ السَّفَرْجَلِ قُوَّهٌ لِلْقَلْبِ

 

 

 

اگر می‌خواهید فرزندتان خوشگل شود…

خیلی از مادرها دنبال خوراکی‌هایی هستند که فرزندشان را زیبا کند.

به عم موجب زیبایی روی ما می‌شود و هم فرزندمان را زیبا می‌کند.

کُلْ فَإِنَّهُ یُصَفِّی اللَّوْنَ وَ یُحَسِّنُ الْوَلَدَ.

در روایتی امده است که امام صادق علیه السلام به پسر زیبایی نگاه کردند،‌و فرمودند حتما پدر این بچه به خورده است!

عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ: نَظَرَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع إِلَى غُلَامٍ جَمِیلٍ فَقَالَ یَنْبَغِی أَنْ یَکُونَ أَبُو هَذَا الْغُلَامِ أَکَلَ السَّفَرْجَلَ

لذا با خوردن به هم عقل خود را زیاد کنیم و هم فرزندانی زیبا داشته باشیم!

از بین رفتن ناراحتی‌ها با خوردن بهاگر می‌خواهید فرزندتان خوشگل شود به بخورید

خیلی وقت‌ها ما و یا فرزندانمان ناراحت می‌شویم: افسرده و پریشان هستیم،‌

خوردن برخی مواد غذایی ناراحتی را کاهش می‌دهد. (برخی مواد شیمیایی که در داروهای افسردگی و اعصاب استفاده می‌شود از این قبیل است)

در روایات ما آمده است همچنان که با دست عرق پیشانی  را پا ک می‌کنیم،‌ خوردن به موجب می‌شود هم و غم افراد ناراحت از بین برود.،‌

السَّفَرْجَلُ یَذْهَبُ بِهَمِّ الْحَزِینِ کَمَا تَذْهَبُ الْیَدُ بِعَرَقِ الْجَبِینِ.

لذا خوردن به می‌تواند نقش موثری در کاهش افسردگی و ناراحتی‌های روانی را داشته باشد.

عطر پیامبران را ببویید!

خیلی وقت‌ها رایحه‌ی یک عطر انسان را به یاد یک دوست می‌اندازد!

پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله و سلم فرموده‌اند بوی پیامبران بوی به است،‌ بوی حورالعین بوی آس است و بوی فرشتگان بوی گل
و بوی دخترم فاطمه زهرا بوی به و اس و گل است.

خداوند هیچ پیامبری را مبعوث نکرد مگر اینکه از او بوی به می آمد.

پس از این میوه بخورید و ان را به زنان باردار بدهید تا فرزندانتان نیکو شوند!

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: رَائِحَهُ الْأَنْبِیَاءِ رَائِحَهُ السَّفَرْجَلِ وَ رَائِحَهُ الْحُورِ الْعِینِ رَائِحَهُ الْآسِ وَ رَائِحَهُ الْمَلَائِکَهِ رَائِحَهُ الْوَرْدِ وَ رَائِحَهُ ابْنَتِی فَاطِمَهَ الزَّهْرَاءِ رَائِحَهُ السَّفَرْجَلِ وَ الْآسِ وَ الْوَرْدِ وَ لَا بَعَثَ اللَّهُ نَبِیّاً وَ لَا وَصِیّاً إِلَّا وُجِدَ مِنْهُ رَائِحَهُ السَّفَرْجَلِ فَکُلُوهَا وَ أَطْعِمُوهَا حَبَالاکُمْ یُحَسِّنُ أَوْلَادَکُمْ.

لذا با خوردن به هم عقل خود را زیاد کنیم و هم بوی پیامبران استشمام کنیم!

مفید برای معده

خوردن به شیرین همراه با دانه‌اش موجب تقویت افراد ضعیف و پاکی و پاکیزگی معده است.

 

سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنِ الْحِجَامَهِ یَوْمَ السَّبْتِ قَالَ تُضَعِّفُ قُلْتُ إِنَّمَا عِلَّتِی مِنْ ضَعْفِی وَ قِلَّهِ قُوَّتِی قَالَ فَعَلَیْکَ بِأَکْلِ السَّفَرْجَلِ الْحُلْوِ مَعَ حَبِّهِ فَإِنَّهُ یُقَوِّی الضَّعِیفَ وَ یُطَیِّبُ الْمَعِدَهَ وَ یُزَکِّی الْمَعِدَهَ.

در روایتی دیگر خوردن به را باعث دباغی معده معرفی نموده‌اند.

السَّفَرْجَلُ یَدْبُغُ الْمَعِدَهَ

تربیت غیر مستقیم : به فرزندانمان صبح‌گاهان به بدهیم!

صبحگاهان به بخورید!

فرموده‌اند هر کس سه روز صبح ناشتا به بخورد،‌ ذهنش صفا می‌یابد،‌درونش پر از علم و بردباری می‌شود و از حیله‌های شیطان و سپاهیانش در امان می‌ماند.

مَنْ أَکَلَ السَّفَرْجَلَ ثَلَاثَهَ أَیَّامٍ عَلَى الرِّیقِ صَفَا ذِهْنُهُ وَ امْتَلَأَ جَوْفُهُ حِلْماً وَ عِلْماً وَ وُقِیَ مِنْ کَیْدِ إِبْلِیسَ وَ جُنُودِهِ.

لذا اگر فرزندانمان صبح‌ها به بخورند و این اتفاق‌های خوب برایشان بیافتد،‌ کار ما در  تربیت فرزندمان خیلی راحت‌تر و بهتر پیش می‌رود.

فرزندی که از شر شیطان در امان باشد،‌ بردبار و دانا باشد و ذهنی به دور از آلودگی‌ها داشته باشد،‌ تقریبا تربیت شده است!

در روایت دیگر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرموده است

به زنان باردار به بدهید،‌تا اخلاق فرزندانتان بهبود یابد!

أَطْعِمُوا حَبَالاکُمُ السَّفَرْجَلَ فَإِنَّهُ یُحَسِّنُ أَخْلَاقَ أَوْلَادِکُمْ.

هدیه بدهید

هدیه دادن یکی از روش‌های ابراز محبت است.

یکی از هدیه‌های خوب بردن به برای هم است.

کُلُوا السَّفَرْجَلَ وَ تَهَادُوهُ بَیْنَکُمْ فَإِنَّهُ یَجْلُو الْبَصَرَ وَ یُثَبِّتُ الْمَوَدَّهَ فِی الْقَلْبِ

به مایه رشد محبت در قلب افراد است.

 

نور چشم

عقل خود را زیاد کنیم

با خوردن به عقل خود را زیاد کنیم

خوردن به موجب نور چشم می‌شود. تاریکی دیده می‌رود و…

أَکْلُ السَّفَرْجَلِ یُذْهِبُ ظُلْمَهَ الْبَصَرِ.

در سال‌های چای به نیز به بازار آمده است و  در زمان‌هایی که به میوه‌ی تازه به دسترسی نداریم می‌توانیم از چای آن استفاده کنیم!

 

جمع‌بندی!

به میوه عجیبی است:

افراد ترسو را شجاع می‌کند،

انسان‌های بخیل را با سخاوت می‌کند،

موجب می‌شود گفتار حکیمانه بر زبانمان جاری شود،

ناراحتی را از ما دور می‌کند،

موجب روشنی چشم ماست،

برای معده مفید است،

موجب اخلاق خوب فرزندانمان می‌شود،

چگونه با فرزندم دوست باشم ؟ چطور وقت‌هایی که با فرزندانمان هستیم، موثر باشد!

چگونه با فرزندم دوست باشم ، احتمالا شما هم شنیده‌اید که بهترین راه تربیت فرزند ایجاد یک رابطه عاطفی و محبت آمیز است!

چگونه رفتار کنیم تا فرزندمان بداند دوستش داریم؟
یکی از مهمترن و موثرترین راه برای ابراز محبت به فرزندمان، وقت‌گذاری موثر با اوست!

در مورد وقت‌گذاری عمومی به این مقاله مراجعه کنید:چگونه با فرزندمان دوست باشیم؟ وقت­ بگذاریم!

منظورمان از وقت‌گذاری خصوصی زمان‌هایی است که با فرزندمان تنها هستیم. ممکن است با پسر۱۵سالیتان به استخر بروید،‌ یا با دخترتان به خرید، یا با فرزندتان به پارک بروید. یا در منزل در یک اتاق با فرزندتان تنها باشید و با هم حرف بزنید.
این روش ابراز محبت بسیار زمان‌بر است، ولی به فرزند ما این حس را منتقل می‌کند که برای ما ارزشمند است: “اولویت زندگی من تویی” رسیدن این پیام به فرزندمان می‌تواند در زندگی او بسیار مهم باشد.

چگونه با فرزندم دوست باشم : برنامه‌هایی برای با هم بودن داشته باشیم!

خوب درزمان‌هایی که با فرزندمان هستیم،  چه‌کارهایی را باید انجام دهیم؟

من دریک دسته‌بندی یک سری از کارهایی را که می‌توانیم با فرزندمان به صورت مشترک انجام دهیم را در این دسته‌ها آورده‌ام.

البته ممکن است شما بنابر موقعیت خودتان مواردی را حذف یا اضافه نمایید:

 

چگونه با فرزندم دوست باشم : شرکت در یک فعالیت اجتماعی:

مثلا در یک مجلس مذهبی شرکت کنیم.

چگونه با فرزندم دوست باشم : زمان معین روزانه داشته باشیم!

مثلا برای کودکانمان می‌توانیم شب‌ها هنگام خواب داستان بگوییم (قصه گفتن یکی از روش‌های خیلی خوب برای آموختن مطالب ومهارت‌ها به فرزندانمان است)

چگونه با فرزندم دوست باشم : هم‌فکری با فرزندمان:

مثلا دیدن عکس‌هایی که او گرفته است، پرسیدن نظر فرزندمان در مورد مسافرت یا مهمانی رفتن

هم‌فکری باید در زمینه‌هایی باشد که فرزندمان به آن علاقه دارد.

پس در درجه اول علائق فرزندتان را بشناسید و در مرحله بعد در مورد آن‌ها صحبت کنید!

چگونه با فرزندم دوست باشم : با فرزندمان بازی کنیم:

یعنی هم‌بازی فرزندانمان شویم.

چگونه با فرزندم دوست باشم

وقت گذاری اختصاصی با فرزند

مطمئنم که شما والدین فرهیخته برای بازی با فرزندتان طرح‌هایی دارید: کتاب‌های زیادی هم در خصوص یاددادن بازی به والدین وجود دارد.

با یک جستجو در اینترنت به راحتی می‌توانید انواع و اقسام بازی‌ها را بیابید. از بازی‌های بی‌صدا مثل پانتومیم (یک کلمه را نفر اول مخفیانه به نفر دوم می‌گوید و او باید با پانتومیم فوق را به نفر سوم منتقل کند!)

تا کمک گرفتن از فرزند در کارهای خانه (مثلا امروز زهرا خانم آشپز شده است و کارهای آماده کردن پیتزا را انجام داده است)

و بازی‌های حرکتی (مثلا چهار دست و پا رفتن و فرزند را روی کمر سوار کردن: برای فرزندان کوچک‌تر) و… بازی‌ها و بازی‌کردن دنیای خودش را دارد و بررسی و دسته‌بندی و آموزش آن خارج از موضوع ماست.

فقط این نکته را می‌گوییم که آینده‌ی آموزش در جهان آموزش با بازی‌کردن است.
لطفا همین الان یک بازی که بتوانیم با فرزندمان در فضای منزل انجام دهیم را طراحی کنید!

آموزش:

البته باید دقت کنیم که آموزش با موعظه تفاوت دارد. برای اینکه آموزش ما به موعظه تبدیل نشود موارد زیر را رعایت نمایید:

  1.  دلیل ارائه دهیم: “افرادی که مطالعه بیشتری دارند جایگاه اجتماعی بالاتری در جامعه دارند.”
  2. احساسات خودمان را بگوییم. “من احساس می‌کنم مطالعه کردن انسان را برای گرفتن تصمیمات صحیح کمک می‌کند.”
  3. با تعصب همراه نباشد: “کسی که کتاب نخواند بی‌شعور است.”
  4. برای فرزندمان تعیین تکلیف نکنیم. “تو باید هر روز صد صفحه کتاب بخوانی!”
  5. بیان تشویق‌آمیز
    می‌توانیم (البته با صداقت کامل) جزء به جزء یک رفتار صحیحی را که از فرزندمان دیده‌ایم را بازگو کنیم.
چگونه با فرزندم دوست باشم

چگونه با فرزندم دوست باشم

اجازه دهید یک مثال بزنم: فرض کنید دختر کوچک شما یک نقاشی کشیده است. عکس العمل شما وقتی این نقاشی را به شما نشان می‌دهد چیست؟
می‌توانید بگویید چه نقاشی زیبایی!
می‌توانید تک تک المان‌های آن نقاشی را بررسی کنید! چه خورشید قشنگی!  این آقاهه کی هست؟ فکر کنم این دختره تو هستی که داری می‌خندی! جالبه که همه توی این عکس دارند می‌خندند! می‌شه یه درخت هم کنار این خانواده خوشحال بکشی؟….

یک‌بار دیگر این بخش را مرور کنید و بگویید . در هفت روز گذشته چند دقیقه وقت‌گذاری خصوصی با فرزندتان داشته‌اید؟

گفتگوی باکیفیت:

صحبت کردن با فرزندانمان موجب بهبود ارتباط بهتر ما با آنان است.
با رعایت اصول زیر در گفتگوی با فرزندمان کیفیت گفتگو را بالا ببریم:

  1.  رعایت زبان بدن و نگاه کردن به چشمان فرزندمان
  2. هنگام گفتگو همه‌ی کارهای دیگر را کنار بگذاریم. تلویزیون و موبایل و … خاموش!
  3. در گفتگو به دنبال درک احساسات فرزندمان باشیم.
  4. به زبان بدن فرزندمان دقت کنیم.
  5. حرف او را قطع نکنیم.
  6. با پرسیدن سوال مطمئن شویم که منظورش را درست متوجه شده‌ایم.
  7. به فرزندمان نشان دهیم که درکش می‌کنیم.
  8. اگر می‌خواهیم پیشنهاد دهیم اول از او اجازه بگیریم: می‌‌خواهی نظر من را هم بدانی؟

در این مقاله به وقت‌گذاری اختصاصی با فرزندمان پرداختیم،‌ راهکارهای ارائه شده در این نوشتار به بهبود کیفیت روابط شما با فرزندتان کمک می‌کند.

چطور مادر نمونه باشیم؟

چگونه مادر نمونه باشیم ؟ فرزندم دوستم داشته باشد و بداند من هم دوستش دارم!

چگونه مادر نمونه باشیم ؟ خیلی از والدین گله دارند که فرزندشان قدر زحمت‌های آنها را نمی‌داند، در حالیکه والدین زمان و انرژی زیادی را برای آنان صرف می‌کنند.

اگر یک کاغذ برداریم و فهرستی از کارهایی که برای فرزندمان انجام می‌دهیم را بنویسیم تازه متوجه ابعاد گسترده‌ی خدماتی که به فرزندمان ارائه می‌دهیم می‌شویم.

پدر و مادر بودن یعنی انجام خدمت: از زمانی که فرزند به دنیا می‌آید تا زمانی که ما یا فرزندمان از دنیا می‌رویم.

(واقعیت این است که خیلی وقت‌ها پدر یا مادر از دنیا رفته به خواب دیگران می‌آید که فرزندم مشکل دارد و شما کمک کنید.

همین چند وقت پیش دایی من که بیش از ۳۰ سال بود از دنیا رفته بود به خواب مادرم آمد و درخواست نموده بود که مادرم به کمک دختر داییم برود.)

چگونه مادر مهربان و نمونه باشیم

  • وقتی در بستن بند کفش فرزندمان به او کمک می‌کنیم،‌
  • وقتی مایحتاجی را که لازم دارد برایش تهیه می‌کنیم,
  • وقتی لباسش را اتو می‌کنیم و …

در حال خدمت به فرزندمان هستیم.

حدیث مفصلی از حضرت امیرمومنان علیه السلام نقل شده است که قسمتی از آن را در اینجا می‌‌آوریم. «روزى فاطمه علیها السلام نزدیک اجاق نشسته بود و من عدس پاک مى‏کردم. در این حال پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله نزد ما آمد و فرمود:
اى ابوالحسن! پاسخ دادم: لبیک! اى رسول خدا صلى الله علیه و آله!
پیامبر صلى الله علیه و آله فرمود: اى على علیه السلام! هرکس در خانه- با خوشرویى- در خدمت اهل خانه‌اش باشد، خداوند تعالى نامش را در دیوان شهیدان ثبت می‌‏کند و در برابر هر شب و روز پاداش هزار شهید براى وى می‌‏نویسد.. »

بخوانید:هدیه دادن راهی برای ابراز محبت به فرزندمان

چگونه مادر نمونه باشیم :خدمت به فرزندم اینگونه نباشد!

برای اینکه فرزندمان ما را مادر نمونه بداند،‌باید نگرش و نوع خدماتی که انجام می‌دهیم متفاوت باشد.

درادامه برخی از شرایطی که خدمات ما را از بین می‌برد با هم مرور می‌کنیم:

خدمت، بردگی نیست!

من قبل از بیان این مثال از همه پدر و مادران فداکار عذرخواهی می‌کنم ولی بابت روشن شدن بحث، این مقایسه را بیان نموده‌ام.

‌تفاوت مادری که خودش را وقف فرزندش می‌نماید با یک برده که مجبور است شبانه روز در خدمت اربابش باشد چیست؟

آن برده مجبور به انجام کار است ولی مادر با عشق کار می‌کند. واقعیت این است که اگر عشق و علاقه‌ی مادر به فرزندش نباشد تفاوت مهمی در بین این دو رفتار وجود ندارد!
علاقه‌ی مادر باعث می‌شود که انجام این همه خدمت برای فرزندان, ارزش و جایگاه مادر را بالاتر شود.
فداکاری کریمانه و بزرگ‌منشانه مادر را همه می‌ستایند، انجام کارهای ریز و درشت

مادر برای فرزندش (از شستن پای نوزادش تا هم‌بازی شدن با کودک نوپایش تا دلسوزی در آموزش فرزند دبستانی تا کنار آمدن با نوجوان بدقلق تا….) باعث بالارفتن جایگاه او در چشم دیگران است.

در مقابل: یک برده کارهایش را براساس محبت انجام نمی‌دهد، او مجبور به خدمت است,

لذا انجام هر کاری برایش تحقیر است و کوچکی.‍!
دقت کنیم تا یادمان نرود خدمات ما برای فرزندانمان به اختیار و علاقه خودمان صورت می‌گیرد و لذا باید با عشق (و نه تلخ‌کامی) همراه باشد.

اگر این چنین باشد فرزند ما هم ناخودآگاه ما را به بزرگی می‌شناسد.

هر چه بیشتر به او خدمت کنیم، در چشم او جایگاه بالاتری می‌یابیم.

اما اگر انجام کار برای فرزندمان همراه با غر و ناله و اکراه باشد،‌ هیچ‌یک از اثرات فوق را ندارد و اصلا ابراز محبت نیست.

خدمت معامله نیست!

اگر به فرزندمان بگوییم این‌کار را بکن تا من هم آن کار را انجام دهم:

اگر می‌خواهی مانتویت را اتو کنم باید شامت را کامل بخوری یا اتاقت را مرتب کن تا من به تو دیکته بگویم یا… با فرزندمان داریم معامله می‌کنیم.

او کاری را انجام می‌دهد که ما می‌خواهیم، ‌در مقابل ما هم کاری را انجام می‌دهیم که او می‌خواهد.

پس برای ابراز محبت به فرزندمان باید خدمات بدون چشم‌داشت صورت گیرد, تا او کرامت را ببیند!

محبت را نمی‌‌توان خرید و فروش کرد, وقتی محبت ارزشمند و سازنده است که فرزندمان آن را بدون هیچ پیش شرطی به طور مطلق دریافت کند.

فرزندم تو را دوست دارم چه نمره ات ۲۰ باشد چه ده! تو را دوست دارم چون پاره تن من هستی!

مواظب باشیم شخصیت فرزندمان کودک نماند.

چندسال پیش مستاجری داشتیم که بعد از چند ماه کارشان به جدایی کشید.

یکی از مشکلات اصلی این جا بود که عروس خانم قادر به انجام کارهای ساده‌ی منزل هم نبود. کارهایی از قبیل گوشت شستن و غذا پختن و جارو کردن!

متاسفانه زندگی این تازه داماد و عروس به دلیل حمایت‌ها ‌و عدم توانمند شدن عروس خانم از هم پاشید.

اگر دختران ما کارهای منزل را از همان کودکی آموخته باشند, در زندگی مستقل خود کمتر دچار مشکل خواهند شد. (البته این مسئله به نوعی دیگر برای آقا پسرها هم مطرح است.)
در اولین روزهای تولد والدین مسئولیت انجام تمام کارهای نوزاد را دارند.

از تغذیه، تعویض پوشاک، حمام بردن،‌ حفظ نوزاد از گرما و سرما و…

هر چه می‌گذرد فرزندمان در انجام امور خودش تواناتر می‌شود. لذا باید بار بیشتری از کارهای خودش را به عهده او بگذاریم. کارهایی که او توانایی انجامش را دارد.
از طرفی با رشد فرزندمان دایره‌ی نیازهایش نیز رشد می‌کند.

نیازهای یک نوزاد در حد خوردن و عوض کردن پوشاک است و تامین لباس مناسب برای او, ولی نوجوان ۱۵ساله‌ی ما نیازهایی بسیار فراتر از این را دارد.

لذا باید سطح خدمات ما به تدریج رشد نماید.

به عبارت دیگر باید فضا را برای ابراز توانایی‌های فرزندمان باز کنیم.

به عنوان مثال به مرور زمان مسئولیت پهن و جمع سفره را به عهده فرزندمان بگذاریم, یواش یواش شستشوی ظرف‌ها ‌را به او بیاموزیم, و بعد از یک سن کار با اجاق گاز و آشپزی را. خود این آموختن هم یک خدمت به فرزندمان هست.
این گونه فرزندمان می‌‌آموزد که چطور مسئولیت‌های ‌آینده‌ی خود را انجام دهد. فرزند ما (چه پسر و چه دختر) باید آماده زندگی مشترک در آینده‌ای ‌نزدیک باشد.

بخوانید: چگونه با فرزندمان دوست باشیم؟ وقت­ بگذاریم!

مادر نمونه

چگونه مادر نمونه باشیم : با یاددادن خدمت به دیگران

فرزند ما از ما یاد می‌گیرد که به دیگران خدمت نماید. اگر ما با عشق و علاقه به او خدمت کنیم،‌او هم می‌آموزد که به دیگران (درخانواده و در اجتماع) محبت کند.

اینچنین او بیشتر قدردان محبت‌های ما می‌شود.(چون خودش هم دارد از این طریق محبتش را به دیگران ابراز می‌کند)

برای تمرین دادن فرزندمان می‌توانیم فهرستی از کارهایی که او می‌تواند انجام دهد را آماده نماییم و او از میان آن‌ها انتخاب نماید که الان کدام کار را می‌خواهد انجام دهد! مثلا

  • شستن ظرف
  • آماده کردن ظرف¬های شام و پهن کردن سفره
  • آماده کردن مواد غذایی برای پختن غذا (مثلا پوست گرفتن یا تکه کردن سیب¬زمینی)
  • جمع کردن وسایل و مرتب کردن خانه
  • جارو زدن
  • مرتب کردن کمد خودش
  • خالی کردن ماشین لباس¬شویی و پهن کردن لباس¬ها
  • رسیدگی و آب دادن به گلدان¬ها
  • با توجه به توانایی¬ها و سن و سال فرزندمان فهرستی از کارهایی که می¬تواند انجام دهد را بنویسیم.

بخوانیم: راه‌های دیگر ابراز محبت به فرزند

نمونه‌ای ‌از خدماتی که می‌‌توانیم به فرزندانمان ارائه کنیم:

چگونه مادر نمونه باشیم
ما به عنوان مادر نمونه باید چه خدماتی را به فرزندمان ارائه دهیم؟

خدماتی که او قادر به انجام آن نباشد.

فرزند ما بعد از یک سالگی مقداری از کارهای خودش را باید خودش انجام دهد, سعی کنیم انجام آن کارها را به او واگذاریم.

مثلا فرزند شش ساله ما می‌تواند لباسش را کامل بپوشد, این کار را به خودش می‌سپاریم, ولی ممکن است دکمه‌ی سرآستینش را نتواند ببندد در اینجا ما کمکش می‌کنیم.

قانون خدمت به فرزند این است: کارهایی را برای فرزندمان انجام دهیم که خارج از توان او باشد. مثلا موارد زیر توصیه می¬شود:
• کمک به فرزندمان در انجام تکالیف سخت مدرسه
• درست کردن غذای مورد علاقه‌ی فرزندمان در روزهای خاص (مثلا روزهایی که امتحان سختی را داشته است)
• کمک کردن و پرستاری از فرزندمان هنگام بیماری
• راهنمایی به دخترتان در انتخاب لباس مناسب برای مهمانی
• تعمیر اسباب بازی‌های ‌فرزندتان

 

راهکارهایی برای مادر نمونه بودن و انجام خدمت ارزشمند به فرزندان در این نوشته ارائه شد.
امیدوارم با انجام این راهکارها فرزندتان شما را مادر نمونه بداند و قدردان زحمات و خدماتی که برایش می‌کشید باشد.

چگونه فرزندی با ادب داشته باشیم

چگونه فرزندی با ادب داشته باشیم ؟

چگونه فرزندی با ادب داشته باشیم ؟

همه ما دوست داریم فرزندانمان با ادب باشند،‌حرف‌شنوی داشته باشند و لااقل در برابر ما جبهه‌گیری نکند.
چکار کنیم تا فرزندمان اخلاق و رفتار بهتری داشته باشد؟

 

وقتی می‌خواهیم فرزندمان راه رفتن را بیاموزد، باید نوع رفتارش را از چهار دست و پا رفتن به راه رفتن تغییر دهیم،

چه کار می‌کنیم؟

او راه رفتن ما را دیده است: یعنی نمونه‌‌های مناسب برای الگوگیری دارد!

ما او را تاتی می‌کنیم،‌ ولی قبل از آن موانع را از جلوی پایش بر می‌داریم،

در راه‌پله راه رفتن را به او نمی‌آموزیم،‌ تمرین را در آسان‌ترین موقعیت آغاز می‌کنیم،

تغییر رفتار فرزندان

‌کمکش می‌کنیم تا آنجا که می‌تواند روی پای خودش بایستد و  بعد با کمک ما آهسته آهسته قدم برداشتن را آغاز کند!

در طی این مسیر هم فقط موفقیت‌هایش را تحسین می‌کنیم، هر جا زمین خورد کمکش می‌کنیم و…

اگر همین مراحل را در تغییر رفتارهای دیگر فرزندمان انجام دهیم،‌ اخلاق و رفتار او بهبود می‌یابد.

در این مقاله این مراحل را بیشتر بررسی می‌کنیم.

 

 

چگونه فرزندی با ادب داشته باشیم ؟ راه اول: ایجاد فضای سالم

یکی از دوستان نزدیک من دارای دو پسر دوقلو شد،‌ حدود شش‌ماه بعد از تولد فرزندانش،‌ مبلمان و میز نهار‌خوری و تعدادی از اثاث منزل (مانند گلدان‌های چینی تزئینی کنار پذیرایی) را به خانه‌ی پدرزنش انتقال داد و فضای خانه را برای بازی و تحرک فرزندانش باز نمود.

تا دیگر نگران از مبل بالا رفتن یا کثیف شدن صندلی‌ها و یا افتادن وسایل روی بچه‌ها نباشد. این روش صحیح و معقولی است.

ما باید فضای مناسبی را برای رشد و تربیت شدن فرزندمان ایجاد کنیم.

موانع رفتار درست را از پیش پای فرزندمان برداریم و راه را برای عادت کردن او به رفتارهای صحیح هموار کنیم.

ما وسایل خطرناک (مواد شوینده،‌چاقو‌ها و…) را از دسترس فرزندان کوچکمان دور می‌کنیم،‌

به همین صورت باید فرزندمان را از فضاهای مسموم نیز دور کنیم.

همینطور که ما اجازه نمی‌دهیم فرزندمان با افراد بی‌تربیت و نااهل (مثلا یک معتاد کارتن‌خواب) به صورت رودر رو صحبت کند، وظیفه داریم در فضاهای مجازی هم او را کمک کنیم!

در نوجوانی وسایل خطرزا برای فرزندانمان می‌تواند جنسش فرق کند.

در یکی از کلاس‌هایم تمام شاگردها (در سنین دبیرستان) موبایل هوشمند داشتند، در آن جمع فقط پرهام موبایل هوشمند نداشت. وضع مالی خانواده‌اش هم بد نبود، ولی والدینش از زمره والدین هوشمند بودند،‌ می‌گفتند فرزند ما در این سن نیاز به موبایل هوشمند ندارد.

جالب اینجاست که پرهام هم این موضوع را کاملا پذیرفته بود. این پذیرش در اثر ابراز محبت‌های متعدد والدینش شکل گرفته بود.

در مورد ابراز محبت به فرزند مقالات زیر را بخوانید: مقالات روش‌های ابراز محبت به فرزند

 

ما موظفیم تا حد امکان فضای سالم را در منزلمان حاکم کنیم،‌ اگردوست داریم فرزندمان اهل مطالعه باشد،

ولی تلویزیون مدام در منزلمان روشن است، فرزندمان وقتی برای کتاب خواندن پیدا نمی‌کند!

اثرات جسمانی صفحت نمایش موبایل و تبلت و تلویزیون را در این مقاله ببینید: تبلت و کودکان

موارد زیادی از این فضاسازی‌ها را باید برای فرزندانمان ایجاد کنیم:

مثلا در احادیث بسیاری گفته شده است که محل خواب دختران و پسرانمان باید بعد از ده سال جدا باشد . یا فرزندان در اطاق خواب والدینشان نخوابند.

لطفا لحظاتی را به این فکر کنید که:

چه فضاهایی را می‌توانیم برای فرزندمان سالم‌سازی کنیم؟

چه موانعی را از پیش پای فرزندمان برداریم؟

 

چگونه فرزندی با ادب داشته باشیم ؟ راه دوم  : خودمان آن طوری باشیم که توقع داریم فرزندمان باشد!

من به شما و فرزندتان تبریک می‌گویم!

وقت‌گذاری شما خواننده‌ی عزیز برای مطالعه و بهبود عملکردتان، موجب می‌شود که فرزندتان هم به مطالعه و آموختن و به کارگیری مهارت‌های زندگی علاقه‌مند باشد.
ما از فرزندمان توقعاتی داریم:

به مسائل دینی پایبند باشد.
• دچار انحرافات اخلاقی و جنسی نشود.
• دخانیات استعمال نکند.
• برای بالا رفتن سطح علمی خودش تلاش کند.
• به والدینش احترام بگذارد.
• فداکار باشد.
• عمرش را در شبکه‌های اجتماعی تلف نکند،
• برای زندگی‌اش هدف داشته باشد و برنامه‌ریزی کند.
• …

خود ما در هر یک از این موارد چطور رفتار نموده‌ایم؟ متوقع نباشیم فرزند ما در هر یک از این موارد بهتر از ما باشد.

مثال روشن و ملموس این سخن را می‌توانید در نوع پوشش دخترها و مادرانشان ببینید.

(فرض ما براین است که پوشش یک خانم در برابر بیگانگان ارزش است!)

کافی است نگاهی به دور و برتان بیاندازید. در اغلب موارد دختر‌ها آزادتر از مادرشان پوشش دارند.

یا به زندگی اطرافیانتان نگاه کنید،

مادر شوهرهایی که با خانواده‌ی همسرشان مشکل داشته‌اند اکنون با عروسشان هم مشکل دارند.

 

لطفا همین الان بنویسید که برای بهبود رفتارهای فرزندتان چه تغییراتی را باید در زندگی خودتان بدهید؟

 

آیا رفتارهای جنسی خود ما به عنوان والدین، رفتارهایی صحیح و سالم است؟ اگر نیست اول رفتارهای خودمان را اصلاح کنیم،‌ خواه یا ناخواه فرزندانمان از ما الگو می‌گیرند.

چگونه فرزندی با ادب داشته باشیم ؟ تحسین و تقبیح دیگران

ما هر وقت با یک صحنه خوب مواجه باشیم یا صحنه‌ی بد عکس العمل نشان دهیم!

لااقل بگوییم این کار بد است, آن کار خوب است!

الگوها می‌توانند مثبت یا منفی باشند. یادم هست هر وقت پدرم فردی سیگاری را می‌دید،‌ به او تذکر می‌داد که این دود چیه که داری می‌خوری؟ یک آب‌نباتی،‌آجیلی چیزی بریز تو جیبت به جای سیگار کشیدن، بخور! اگر هم مثلا در ماشین بودیم و فرد سیگاری صدایش را نمی‌شنید،‌ باز همین حرف‌ها را می‌گفت.

این رفتار پدرم باعث شد تا خیلی‌ها با همین تذکرات ساده سیگارشان را ترک کنند،

علاوه‌بر این پسرهایش نه تنها سیگاری نشوند، بلکه تصویر منفی از سیگار در ذهنشان شکل بگیرد.

همین روش در مورد رفتارهای خوب هم اثر دارد.

اگر یک نفر دارد کار خوبی را انجام می‌دهد، آن کار را تحسین کنیم.

این تحسین یا تقبیح باعث شکل گرفتن ارزش‌ها و ضد ارزش‌ها در نظر فرزندمان می‌شود.

این راه کار وقتی فرزندمان دارد تلویزیون می بیند, هم موثر است.

اگر ما با فرزندمان تلویزیون ببینیم, و وقتی یک بازیگر کار اشتباهی انجام می‌دهد,

مثلا با بزرگ‌ترش بد صحبت می کند, ما بگوییم این رفتار اشتباه بود, اثر تخریبی آن صحنه بسیار کم می‌شود.

البته باید دقت کنیم, اگر فرزندمان رفتار اشتباهی را دارد, و ما هم به او تذکر داده ایم و او نپذیرفته است, از این روش استفاده نکنیم.

استفاده از این روش برای پیشگیری است نه درمان!چگونه فرزندی با ادب داشته باشیم

لطفا یکی –دو موضوع را پیدا کنید و در مورد آن از این روش استفاده کنید.

دقت کنیم بعضی وقت‌ها با بی‌دقتی والدین مطلب دقیقا برعکس رخ می‌دهد.

اگر نماز خواندن را یک ارزش می‌دانیم به هیچ وجه نباید از نماز خواندن بد بگوییم.

اگر فرزندمان جای نامناسبی دارد نماز می‌خواند،‌ یا زیاد نماز می‌خواند یا تند، نباید از نماز خواندنش ایراد بگیریم.

وقت دیگر به طور غیر مستقیم به او یاد بدهیم که جای مناسب نماز خواندن کجاست! و…

 

چگونه فرزندی با ادب داشته باشیم ؟ ارجاع فرزندمان به منابع دیگر

وقتی فرزندمان دارد راه رفتن را می‌آموزد، بعد از کمی تمرین ‌می‌توانیم به او بگوییم که یک دستش را به دیوار بگیرد و یک دستش را ما بگیریم.

این‌طوری وابستگی او به ما کمتر می‌شود،‌ می‌یابد که اگر ما هم نبودیم از دیوار کمک بگیرد و راه برود.
همین‌طور در تربیت هم فرزندانمان لازم نیست همه چیز را از زبان ما بشنوند.

خیلی وقت‌ها می‌توانیم از یک دوست خواهش کنیم آنچه را که می‌خواهیم به فرزندمان بگوید. یا او را به یک کتاب خوب ارجاع دهیم.

اگر فرزند ما مطلبی را در یک کتاب بخواند (مثلا اثرات بازی‌های رایانه‌ای)‌ پذیرش بیشتری نسبت به این‌که همان مطلب را ما مستقیما به او بگوییم، دارد.
دقت کنیم فرزندمان را نباید به فرد یا نوشته‌ای که از صلاحیت آن مطمئن نیستیم ارجاع دهیم.

 

چند لحظه تامل کنید: چه منابعی در این سن و سال  به درد فرزندتان می‌خورد؟

آنها را پیدا کنید،‌و در یک فرصت مناسب به فرزندتان معرفی کنید!

 

چگونه فرزندی با ادب داشته باشیم ؟ کار مفید پیشنهاد بدهیم

خیلی وقت ها فرزند ما نمی‌داند به جای استفاده از تلویزیون و موبایل و شبکه‌های اجتماعی و وب‌گردی در اینترنت چه باید بکند! لذا دنبال این وسائل می‌رود.

برای کاهش اثرات مضر اینترنت به این مقاله مراجعه نمایید: روش‌های کاهش مضرات اینترنت برای کودکان

 

چگونه فرزندی با ادب داشته باشیم

به عبارت دیگر ما نتوانسته‌ایم زمان‌های خالی او را با کارهای مفید پر کنیم و او از بی‌کاری به کارهای غیر مفید و حتی اشتباه روآورده است.

برخی وقت‌ها فرزندمان شروع می‌کند به دعوا کردن با برادر یا خواهرش،‌ یا بهانه گرفتن و شیطانی کردن یا خراب کردن وسایل خانه  فقط به خاطر اینکه نمی‌داند وقتش را چطور بگذراند!

در این‌جا فهرستی از کارهایی که می‌توانیم فرزندمان را با آن مشغول کنیم ارائه نموده‌ایم، تا بر اساس جنس ، سن، روحیات و… فرزندمان جایگزین‌های مناسبی را برای او بیابیم.

۱٫ ورزش کردن: از ورزش‌های درون منزل استفاده بکنیم،‌ (مثل طناب زدن، استفاده از تردمیل یا…) یا اگر فرزندمان را به باشگاه می‌فرستیم از سلامت محیط باشگاه مطمئن باشیم.
۲٫ انواع کارهای هنری مانند: خطاطی،‌گلدوزی، منبت‌کاری، عکاسی حرفه‌ای از طبیعت و…
۳٫ درست کردن روزنامه‌ی دیواری برای اهل منزل،‌ می‌توانید درون واحد خودتان یا در تابلوی آپارتمان نصب کنید.
۴٫ انجام کارهای شخصی: مثل مرتب کردن کتابخانه و کمد خودش و…
۵٫ (مخصوص پسران) کمک به پدر در محل کار، اگر بتوانیم فرزندمان را در مغازه‌ای، شرکتی، یا… که زیر نظر خودمان یا آشنایانمان هست مشغول به کار کنیم (به شرط آن‌که از فضای اخلاقی آن مطمئن باشیم) بسیار در آینده‌ی فرزندمان موثر است. او برای پولی که خودش بابت دست‌مزد گرفته است ارزش قائل است، علاوه‌بر آن احساس شخصیت می‌کند.
۶٫ (مخصوص دختران) خیاطی،‌ قالی‌بافی و کاموا بافی

کارهایی که مناسب فرزندتان می‌باشد و می‌تواند در زمان فراعت خودش به آن کارها بپردازد چیست؟

 

در این مقاله راه‌هایی برای تغییر رفتار فرزندانمان را بررسی نمودیم. امیدوارم با انجام اقدامک‌های این مقاله ضمن حفظ رابطه‌ی محبت‌آمیز با فرزندانمان، رفتارهای آنان نیز بهتر و بهتر شود.

برای خانواده وقت بگذاریم

چگونه با فرزندمان دوست باشیم؟ وقت­ بگذاریم!

با فرزندمان دوست باشیم و مهمتر از آن فرزندمان هم بداند دوستش داریم!

قبلا هم در این خصوص مطالبی را نوشته بودم:

بخوانید:هدیه دادن راهی برای ابراز محبت به فرزندمان  

بخوانید:سریع‌ترین راه ابراز محبت: محبت فیزیکی

 

این نوشتار هم راهکارهای دیگری برای ابراز محبت به فرزند را ارائه می‌دهد

 

بهتر از اعتکاف در مسجدالنبی!

بهتر از اعتکاف در مسجد پیامبر

جالب است که طبق احادیث خداوند دوست دارد ما در کنار خانواده­ی خودمان بنشینیم تا در مسجد النبی اعتکاف کنیم.

جُلُوسُ الْمَرْءِ عِنْدَ عِیَالِهِ‏ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى مِنِ اعْتِکَافٍ فِی مَسْجِدِی هَذَا(مجموعه ورام، ج‏۲، ص: ۱۲۲)

خیلی مهم است که ما  زمانی را برای حضور در خانه و در جمع فرزندان و همسر داشته باشیم.

متاسفانه در این زمانه اگر همه اعضاء خانه در منزل هم باشند, خیلی کم پیش می­آید که دور هم بنشینند و با هم هم کلام شوند.

فرزندمان باید سر تکالیف مدرسه بنشیند,

مادر باید دنبال غذا پختن و کارهای خانه  باشد و پدر هم اگر موبایلش اجازه دهد, به اخبار تلویزیون گوش بدهد.

اگر هم دور هم جمع شویم,

باید تلویزیون روشن باشد و سریال مورد علاقه­ی خانواده پخش شود!

پس کی می­خواهیم با فرزندمان دوست باشیم ، همدیگر را ببینیم و با هم حرف بزنیم؟

 

با فرزندمان دوست باشیم: حداقل نگاهش کنیم!

به فرزندمان نگاه کنیم!

آنقدر این دستور ساده و بدیهی است که نمی‌دانم باید در موردش بنویسم یا نه!

نگاه کردن ساده‌ترین کاری است که می‌توانیم بکنیم.

یک لحظه چشم از موبایل و تبلت و تلویزیون و…بر داریم و به فرزندمان چشم بدوزیم.

با محبت به او لبخند بزنیم.

فکر کنید امروز او به دنیا آمده است.

نه ­تنها چشم به فرزندمان بدوزیم بلکه‌ با احساسمان هم به او رو کنیم،‌

یعنی قسمتی از وقتمان را به او اختصاص دهیم.

توجه یعنی رو کردن! به فرزندمان توجه کنیم یعنی صورتمان را به طرف فرزندمان بگردانیم،‌

هم سرمان را و هم روی فکرمان را!

کافی نیست به فرزندمان نگاه کنیم ولی دل و فکرمان دنبال موضوع دیگری باشد.

هر نگاه ما به فرزندمان (نگاهی محبت آمیزی که موجب خوشحالی او شود) معادل آزاد کردن برده در راه خداوند ارزش دارد.

إذا نظر الوالد إلى ولده فسرّه کان للوالد عتق نسمه (مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج‏۱۵، ص: ۱۶۹)

یعنی یک نگاه محبت آمیز مانند آزاد کردن یک برده ارزش دارد!

نگاه ما می­تواند فرزندمان را تغییر دهد!

نگاه ما می­تواند بهترین مشوق فرزندانمان باشد.

حس دیده شدن آن­قدر قوی است که خیلی وقت­ها فرزند ما ترجیح می­دهد با انجام کار اشتباه هم توجه ما را به خود جلب کند, ولو با دعوا کردنش!

یعنی کار اشتباه می‌کند، با خواهرش دعوا می‌کند،بهانه‌می‌گیرد، غذا نمی‌خورد و… تا ما نگاهش کنیم!

بیاییم این نیاز را با محبت کردن و نگاه محبت ­آمیز داشتن پاسخ گوییم.

امروز یک ربع همه­ رسانه‌­ها (تلویزیون, موبایل, شبکه­‌های اجتماعی, کامپیوتر, …) را خاموش کنید,

دور هم جمع شویم و به همدیگر توجه کنیم!

برای خانواده وقت بگذاریم: با فرزندمان دوست باشیم

وقت گذاری عمومی

در هفته گذشته چند ساعت با خانواده بوده‌اید؟

لطفا زمان­‌هایی که سرمان توی موبایل یا نوت بوک و تبلت است را به حساب نیاوریم,

زمانی که فرزندمان در اتاق خودش است و ما در حال پای تلویزیون نشسته­‌ایم را هم حساب نکنید!

مادرها معمولا زمان بیشتری برای بودن با فرزندان دارند،‌

ولی فرزندان هم به محبت پدر و هم به محبت مادر نیاز دارند! برای بودن باهم باید برنامه‌ریزی کنیم،

مثلا زمان صرف غذا از بهترین زمان‌هایی است که می‌توان در جمع خانواده با هم بود.

با فرزندمان دوست باشیم : سر سفره پیش هم باشیم!

اگر ممکن است یک وعده­ غذایی را در نظر بگیرید (مثلا شام)‌ که تمامی اعضاء‌خانواده دور هم جمع شوند.

در زمان صرف غذا قانون‌های زیر را اجرا کنید:

  • رسانه‌ها تعطیل: تلویزیون خاموش، ‌موبایل‌ها خاموش یا بی‌صدا و دور از دسترس، تبلت‌ها و نوت‌بوک‌ها هم مزاحم نباشند!
  • در زمان صرف‌غذا هیچ‌کس حق عیب‌جویی ندارد! نباید هیچ حرفی که دیگر اعضاء خانواده را ناراحت می‌کند به زبان بیاوریم!
  • هر کس یکی دو اتفاقی که در طول روز برایش رخ‌داده است را تعریف می‌کند!

“امروز صبح که داشتم می‌رفتم مدرسه سر راه یک گربه‌ برای گرفتن کبوتر کمین ‌کرده بود من پریدم و کبوتر را فراری‌اش دادم.”

از این فضا استفاده کنیم برای گفتن سخنان محبت آمیز به فرزندان!

در همین زمان ظرف محبت فرزندانمان را لبریز از مهر خودمان بکنیم.

 

در این نوشتار راهکارهایی برای دور هم بودن و توجه به فرزندمان ارائه دادیم:

از ارزش بودن با فرزندامان گفتیم و روش‌هایی که برای این کار می‌توانیم به کار ببندیم.
در مقاله‌ای جداگانه در مورد وقت گذاری مخصوص یک فرزند صحبت می‌کنیم.

 

 

کاهش مضرات اینترنت

روش‌های کاهش مضرات اینترنت برای کودکان

مضرات اینترنت در نوشتارهای مختلف بررسی و نقد می‌شود.
ولی عموما دستورالعملی برای کاهش آسیب‌های اینترنت بیان نمی‌شود.
در این مقاله به روش‌های کاستن ضرر‌های جسمی دستگاه‌های دیجیتال پرداخته‌ایم.
به عبارت دیگر در این نوشتار به محتوا و اثراتی که آن محتوا بر کودکان ما می‌گذارد،‌ نمی‌پردازیم،
فقط نگاه ما به روش‌های کاهش مضرات جسمی استفاده از دستگاه‌های دیجیتال معطوف است.

بخوانید:تبلت و کودکان

6راه کاهش ضرر موبایل

۱٫ مهاجرت از موبایل و تبلت به کامپیوتر شخصی برای حداقل کردن ضرر امواج: دوری و دوستی

امواج به صورت کروی منتشر می‌شوند.
هرچقدر از منبع انتشار موج دور شویم، شدت موج بسیار کمتر می شود.
مثلا اگر فاصله ما با صفحه نمایش دوبرابر شود، امواج نصف نمی‌شود بلکه یک‌چهارم می‌شود.
از این جهت استفاده از کامپیوتر رومیزی نسبت به لپ‌تاپ و موبایل بسیار ارجح است.
حتی اگر شما مرتب از لپ‌تاپ استفاده می‌کنید،
پیشنهاد می‌کنم از صفحه کلید و موس جداگانه استفاده کنید ، ‌لپ‌تاپ را روی میز قرار دهید و با آن مانند یک رایانه رومیزی کار کنید!
به این ترتیب فاصله ما از دستگاه بیشتر می‌شود. علاوه‌برآن هارددیسک و باتری و مادربرد هم با بدن و دست ‌های ما فاصله می‌یابد.
یادمان باشد یک قدم دورتر،‌دوبرابر سالم‌تر!

انجام این راهکار در خانه و برای فرزندانمان انجام‌پذیر و آسان است.
یک دستگاه کامپیوتر شخصی برای منزلمان تهیه کنیم و فرزندانمان از آن استفاده نمایند.

۲٫ کاهش آسیب‌های اینترنت : نور صفحه نمایش را تنظیم کنیم.

چشم‌ها یکی از آسیب‌پذیرترین اعضاء بدن انسان است.
در مورد اثرات نگاه کردن به صفحه نمایش‌ها بر چشم در مقاله‌ای دیگر صحبت خواهیم نمود.
برای کاهش آسیب صفحه ‌نمایش‌ها بر چشم‌ها می‌توان نور صفحه نمایش را کاهش داد.
با کاهش نور صفحه نمایش‌ها،‌ آن‌ها مشابه محیط اطراف می‌شوند و اضطراب،‌تحریک چشم‌ها و تغییر ساعت بیولوژیک بدن کم‌تر می‌شود.
خصوصا زمانی که در شب، از صفحه نمایش‌ها استفاده می‌شود،‌ مشکلات خواب با کاهش روشنایی صفحه نمایش کم‌تر خواهد شد.
علاوه‌بر روشنایی با استفاده از برخی نرم‌افزارها (مانند f.lux) می‌توانید صفحه نمایش را از رنگ آبی به رنگ قرمز تغییر دهید.
این نرم‌افزار با توجه به موقعیت جغرافیایی و زمانی شما،‌ روشنایی و رنگ صفحه نمایش را تغییر می‌دهد.

۳٫ کاهش مضرات اینترنت : با سیم‌‌ها آشتی کنیم!

استفاده از تجهیزات بی‌سیم در حال افزایش است،‌ اینترنت وای‌فای تقریبا فراگیر شده است، تبلت‌ها و موبایل‌های هوشمند برپایه‌ی امواج کار می‌کنند و این فن‌آوری در حال فتح بازارهای دیگر است،
اگر نگاهی به اطرافمان بیاندازیم، وسایل بسیاری را یمی‌بینیم که با ارتباط بیسیم کار می‌کنند:
• تلویزیون‌های هوشمند،
• کی‌بردهای بی‌سیم،‌
• موس بی‌سیم
• …
استفاده از فن‌آوری‌های بی سیم، در عین این‌که سهولت دسترسی را ایجاد می‌کند،‌ باعث مشکلاتی هم می‌باشد.
این دستگاه‌ها از طریق ارسال و دریافت امواج الکترومناطیس کار می‌کنند.
مثلا وقتی از یک موس بی‌سیم استفاده می‌کنیم، موس به طور دائم اطلاعات را از طریق امواج به کامپیوتر ارسال می‌کند.
لذا دست ما مرتبا در معرض امواج الکترومغناطیس قرار می‌گیرد.
تک تک دستگاه‌های بی‌سیم این مشکل را دارند. مضرات اینترنت بی‌سیم بسیار بیش از اینترنت سیمی است.
اگر بتوانیم اینترنت بی‌سیم را در منزلمان حذف کنیم، بسیاری‌از ضرر‌های اینترنت کاهش می‌یابد.
– از مضرات امواج وای‌فای خلاص می‌شویم.
– در هر زمان و هر مکان نمی‌توان از لپ‌تاپ و تبلت استفاده نمود: کاهش میزان استفاده
– نظارت و کنترل بیشتر، راحت‌تر و بدون دلخوری روی محتواهایی که فرزندمان در حال استفاده است!
– دسترسی به اینترنت از طریق یک کامپیوتر در یک محل عمومی منزل

۴٫ کاهش ضرر موبایل : اتاق خواب را از وسایل دیجیتال پاک نگه‌داریم!

یکی از مشکلات مهم و گسترده استفاده از اینترنت،‌و مضرات اینترنت به هم خوردن برنامه‌ی خواب و بیداری فرزندانمان است.
عموم افرادی که معتاد به اینترنت هستند،‌شب‌ها تا دیر وقت بیدار می‌مانند و صبح هم تا دیر وقت در رخت‌خواب!
در حالت ایده‌ال اتاق خواب (خصوصا برای کودکان) باید محلی برای استراحت و آرامش باشد!
البته معمولا فرزندان ما از اتاق خوابشان برای بازی، انجام تکالیف مدرسه و گذراندن اوقات فراغت استفاده می‌کنند.
با این وجود پیشنهاد می‌کنم اتاق خواب فرزندتان را از وسایل یجیتال خالی نگه‌دارید.
موبایل،‌تبلت،‌ وسایل بازی دیجیتال،‌ تلویزیون لپ‌تاپ و… را از اتاق خوابش دور کنید!
(البته اگر این کار را نسبت به اتاق خواب خودتان هم انجام دهید خوب است!)
در اتاق خواب‌ها (هم خودتان و هم فرزندتان) از موبایل برای بیدار شدن استفاده نکنید.
به جای موبایل از یک ساعت زنگ‌دار برای بیدار شدن استفاده نمایید.

سعی کنیم فرزندمان کارهای فیزیکی را هم در تخت‌خواب انجام ندهد!
به این صورت مغز ما شرطی می‌شود که هنگام رفتن به تخت‌خواب باید بخوابد!

 

 

۵٫ محدود کردن مضرات اینترنت : زمان و مکان بدون دیجیتال

واقعیت این است که ما نمی‌توانیم (لااقل سخت است که) وسایل دیجیتال را کاملا کنار بگذاریم،
ولی می‌توانیم زمان‌های خاصی را بدون نگاه کردن به صفحه‌های نمایش بگذرانیم،‌ زمان‌هایی که در آن‌ها می‌توانیم با فرزندانمان ارتباط بهتری داشته باشیم:
مثلا هنگام صرف غذا معمولا زمان مناسبی است که اعضاء خانواده دور هم جمع شوند و با هم صحبت کنند!
اجازه ندهیم موبایل‌ و تبلت و … این فرصت ارزشمند را از خانواده ما بدزدند!
معمولا کودکان دوست دارند درون خودرو با پدر و مادر صحبت کنند.
درون ماشین (خصوصا در مسیرهای طولانی) فضای مناسبی برای صحبت با فرزندان می‌باشد.
این زمان را با استفاده از وسایل دیجیتالی از خانواده نگیریم.
وقتی خودمان یا فرزندمان می‌خواهد از صفحه نمایش استفاده کند(مثلا تماشای تلویزیون یا استفاده از اینترنت یا گشت و گذار در تلگرام و …)
با استفاده تایمر آشپزخانه زمان را محدود کنیم.
چقدر می‌خواهیم تلویزیون نگاه کنیم،‌ یک ربع،‌خوب تایمر را روی ۱۵دقیقه بگذاریم و با به صدا درآمدن آن تلویزیون را خاموش کنیم!
به این ترتیب می‌دانیم چقدر وقتمان را پای تلویزیون گذرانده‌ایم!

 

 

در این مقاله به برخی راهکارهای کاهش مضرات اینترنت و دستگاه‌های دیجیتال پرداختیم:

با استفاده از این راهکارها می‌توانیم با کمترین ناراحتی و دلخوری از فرزندانمان در مقابل آسیب‌های جسمی و فیزیکی صفحات نمایش محافظت کنیم.

تبلت و کودکان

تبلت و کودکان

تبلت و کودکان  : وقتی کودک ما با تبلت کار می‌ کند،

خواه نا خواه جسم او تحت تاثیر قرار می‌گیرد،‌ مثلا چشم به یک نقطه خیره می‌ماند، تحرک جسمی کاهش می‌یابد و…

علاوه بر آن تعاملی که فرزندمان با تبلت دارد،‌موجب آثار فرهنگی و روانی است:

تبلت و کودکان: مقایسه‌ای  بین تبلت‌ها  و کامپیوترها

تا همین چند سال قبل اثرات تلویزیون و بعدتر کامپیوترها بر فرزندان مورد توجه بود،‌

اما اکنون تبلت‌ها و موبایلهای هوشمند دارند جای کامپیوتر و حتی تلویزیون را می‌گیرند.
تبلت و کودکان
موبایل‌ها و تبلت‌ها نسبت به تلویزیون و کامپیوترها تاثیر بیشتری بر  فرزندانمان دارند،

در ادامه برخی از این تفاوت‌ها را با هم بررسی می‌کنیم

تبلت و کودکان: فاصله‌ی کمتر

وقتی داریم از تبلت استفاده می‌کنیم فاصله کمی از آن داریم،

نزدیک بودن به تبلت، یعنی اینکه بیشتر در معرض امواج قرار داریم.

اگر فاصله ما از یک موبایل یا تبلت یا هر منبع موجی دو برابر شود،‌

میزان امواجی که به بدن ما می‌رسد یک چهارم می‌شود، و اگر فاصله ما سه برابر شود،‌میزان امواج یک نهم.

پس وقتی موبایل یا تبلت ما در فاصله نزدیک از بدن قرار می‌گیرد، اثرات امواج آن بر بدن ما بیشتر می‌شود.

از این دیدگاه خطرات این دستگاه‌ها به مراتب بیش از کامپیوترهای رومیزی و تلویزیون است.

 

تبلت و کودکان: ساعت‌های بیشتر

ازطرفی فرزندانمان ساعت های محدودی پای تلویزیون و کامپیوتر می‌نشینند،

ولی موبایل‌ها و تبلت‌ها می‌توانند در تمام ساعت‌های روز همراه آنان باشند.

 

تبلت و کودکان: شروع زودتر

عامل دیگری که اثرات استفاده از تبلت را تشدید می‌کند،‌ سن شروع استفاده از این وسایل است،

به طور معمول کودکان بعد از سن ۷-۸ سالگی پای کامپیوتر می‌نشینند،‌

درحالیکه برخی وقت‌ها تبلت‌ها وسیله‌ی  سرگرمی فرزندان زیر یک سال هم می‌باشد!!

 

عوامل بالا باعث شده است توجه ویژه‌ای به تبلت‌ها و نوع استفاده آن توسط فرزندانمان داشته باشیم!

 

تبلت و کودکان: اثرات جسمی

صرف نظر از محتواهایی که در  تبلت فرزندمان را به خود مشغول نموده است،‌

کار با تبلت بر روی بدن ما نیز تاثیر می‌گذارد. این تاثیرات بر اندام‌های مختلف بدن تاثیر می‌گذارد،

تحقیق‌ها و پژوهش‌های متعددی در این خصوص توسط دانشگاه‌های مختلف جهان صورت گرفته است،‌

برای علاقه‌مندان لینک برخی مقالات (البته به زبان اصلی) قرار داده شده است.

 

بدن انسان برای تحرک و فعالیت ساخته شده است،

وقتی بیش از نیم ساعت در یک محل بنشینیم خونرسانی در بدن ما مختل می‌شود. (برای مطالعه بیشتر به این مقاله مراجعه نمایید)

یکجا نشستن در کودکان بیشتر مشکل ایجاد می‌کند. بیماری‌هایی  نظیر سندرم متابولیک با زمان استفاده از صفحه نمایش در ارتباط است.

در برخی تحقیقات دیگر بیان شده است:

نگاه کردن و گذراندن وقت در مقابل صفحه نمایش‌ها (صفحه نمایش تبلت،‌موبایل، تلویزیون، مونیتور،‌ و…) موجب تضعیف سیستم عروقی بدن می‌شود.

 

تبلت و کودکان: اثرات روانی اجتماعی

ما درخانواده زمان‌هایی را داریم که گفتگوی بین اعضاء در آنها راحت‌تر صورت می‌گیرد.

مثلا هنگام خوردن غذا،‌یا زمانی که همراه خانواده با ماشین به جایی می‌رویم و…

متاسفانه تبلت وموبایل دارند این زمان‌ها را هم می‌گیرند.

در ماشین پیش هم هستیم ولی  فرزندمان در حال بازی با تبلت است!

اثرات ناخواسته‌ی این وسایل بر روابط بین اعضاء خانواده غیر قابل انکار است.

با ورود تبلت‌ها به خانه،‌زمان با هم بودن ( ونه فقط در کنار هم بودن) کاهش می‌یابد.

نتیجه‌ی این امر تغییر در روابط خانوادگی است.

زمان با هم بودن ما و فرزندانمان کمتر و کمتر می‌شود،‌

رابطه‌یما و فرزندمان سست‌تر و سست‌تر می‌شود!

تبلت و کودکان: اثر محتوای مشاهده شده

بیایید اول  ببینیم فرزند ما با تبلتش چه کارهایی می‌تواند انجام دهد:

۱- بازی کردن:

۲- دیدن فیلم و عکس

۳- رفتن و گردش در شبکه‌های اجتماعی

۴- ارسال پیامک

۵- گردش در اینترنت

اجازه دهید در این نوشتار فقط به مورد اول بپردازیم.

 

لطفا چشمتان را ببندید و  یک لواشک ترش را تصور کنید، ناخودآگاه دهانتان آب می‌افتد.

یعنی مغز ما تفاوت بین تصویر ذهنی و واقعیت را درک نمی‌کند.

این واقعیت را در کنار نوع بازی های دیجیتال بگذارید:

عموم بازی‌ها لااقل یکی از دو حس ترس و خشم را تحریک می‌کنند:

یا می‌خواهیم از مشکلی فرار کنیم یا بر چیزی غلبه کنیم.

 

وقتی فرزند ما در حال بازی است و این احساسش تحریک می‌شود، ناخودآگاه تغییراتی در بدنش رخ می‌دهد.

بدن برای مواجهه با دشمن آماده می‌شود:

  • ضربان قلب و فشار خون افزایش می یابند
  • مردک چشم ها گشاد می شود تا نور ورودی به چشم افزایش یابد
  • رگ های موجود در پوست تنگ شده و خون رسانی به عضلات اساسی افزایش می یابد. تنگ شدن رگ های پوست صورت سبب گرم شدن و سرخ شدن صورت می شود که اتفاقی متداول هنگام عصبانیت و خشم است.
  • سطح گلوکوز خون افزایش می یابد
  • عضلات منقبض می شوند و انرژی آن ها با ازدیاد آدرنالین و گلوکوز افزایش می یابد
  • عضلات صاف بدن به حالت استراحت می روند تا اکسیژنی که به ریه ها می رسد افزایش یابد
  • دستگاه های کم اهمیت _ با توجه به موقعیت_ نظیر دستگاه گوارش و سیستم ایمنی بدن فعالیت خود را به شدت کاهش می دهند تا انرژی بدن اختصاصا در اختیار عملکردهای ضروری جنگ و گریز قرار گیرد
  • تمرکز بر روی موارد جزئی کاهش می یابد و مغز گستره ی توجه خود را افزایش می دهد تا در صورت بروز خطر به سرعت مکان آن را تشخیص دهد

این اتفاقات برای زمانی است که فرزندمان دارد یک بازی دیجیتالی را انجام می‌دهد.

تکرار هر روزه این اتفاقات موجب فرسودگی جسمی و  روحی فرزندمان می‌شود.

در مقاله‌ی دیگری به  راهکارهای کاهش مشکلات جسمی استفاده از صفحات نمایش پرداخته‌ایم.

 

 

ادراک متفاوت

سوء برداشت فرزند

چگونه از سوء برداشت فرزند مان جلوگیری کنیم؟

ادراک متفاوت

برخی مواقع فرزندم از یک گفتار یا رفتار من، برداشت ‌های اشتباه می‌کند،‌

چطور این برداشت‌های اشتباه را کاهش دهم؟

مثلا فرزندم فکر می‌کند من دوستش ندارم،‌

در حالی که من واقعا خیلی دوستش دارم و به داشتنش افتخار می‌کنم.

من به خاطر مشکلات کاریم خسته‌هستم،‌

ولی دخترم فکر می‌کند به خاطر نمره‌ی ۱۵ که دیروز گرفته است با او گرم و صمیمانه برخورد نمی‌کنم!

من می‌خواهم اخبار ببینم،‌

فرزندم برداشت می‌کند که به خاطر این کانال تلویزیون را عوض کردم که او برنامه‌ی دلخواهش را نبیند!

….

درصد بالایی از فرزندان معتقدند که پدر و مادرشان دوستشان ندارد!

درحالی‌که پدر و مادر واقعا آن فرزند را دوست دارند.

کم نیست مواردی که رفتار ما اشتباه تحلیل می‌شود!

برداشت اشتباه فرزندمان موجب دلخوری او از ما یا ناراحتی‌اش می‌شود

و در کل رابطه‌ی ما خراب می‌گردد.

برای جلوگیری از صدمه خوردن به رابطه‌ی ما و فرزندمان باید تا آنجا که می‌توانیم از سوء برداشت فرزند مان جلو گیری کنیم.

برخی وقت‌ها ما هم دچار سوء‌برداشت می‌شویم این مقاله را ببینید!

راهکارهایی برای جلوگیری از سوء برداشت فرزند ان

راه‌کارهای زیر برای این موضوع پیشنهاد می‌شود:

  1. به فرزندمان در مورد تفاوت برداشت ما از رفتار دیگران با واقعیت آن رفتار توضیح دهیم.

خیلی وقت‌ها برداشت ما با واقعیت تفاوت دارد.  

اگر به این خطای شناختی آگاه باشیم، راحت‌تر می‌توانیم با آن کنار بیاییم.

اگر فرزندم بداند  برداشتش از رفتار من لزوما همان رفتار من نیست،‌

راحت‌تر می‌پذیرد که ممکن است اشتباه برداشت کرده باشد.

برای تذکر این نکته باید در جلسات خانوادگی در این مورد صحبت کنیم.

  1. تلاش کنیم واضح و روشن صحبت کنیم.

خیلی مواقع سوء برداشت فرزند ما ناشی از دوپهلو صحبت کردن ماست.

کمی روی صحبت‌های خودمان دقت کنیم و تمرین کنیم صریح و واضح و شفاف مقصودمان را بیان کنیم.

خوب است در خانواده مطرح کنیم که هر وقت از چیزی ناراحت شدم به صورت صریح بیان می‌کنم،

ادراک و برداشت مختلف

ادراک

واقعا هم این اصل را رعایت کنیم.

  1. اگر به هر دلیل ناراحت هستیم ، به فرزندمان بگوییم که مثلا من به علت مشکلات شغلی امروز فکرم درگیر است یا …

این حق من به عنوان یک انسان است که برخی وقت‌ها ناراحت باشم،

خسته باشم، فکرم درگیر مسائل شغلی یا اقتصادی یا … باشد. (البته برخی اوقات نه همیشه!!!)

در این مواقع خوب است به فرزندمان هم بگوییم که استثناا

امشب یا امروز فکرم مشغول است و نمی‌توانم مثل همیشه با شما باشم!

البت باز هم تاکید می‌کنم نباید این رویه‌ی ما باشد که هر روز هفته به یک بهانه‌ای رابطه‌ی خوب و صمیمی با فرزندانم نداشته باشیم!

۴٫سعی کنیم بیش‌تر از اعداد استفاده کنیم.

به جای این‌که بگویم همیشه تکلیف‌هایت را آخر شب انجام می‌دهی،‌

بگویم دو شب است تکلیف‌هایت را بعد از ساعت ده شب انجام می‌دهی! 

وقتی با اعداد صحبت می‌کنیم،‌ امکان سوء برداشت کمتر می‌شود.

ادراک و برداشت

۵٫در صورت پیش آمدن سوء برداشت،‌با فرزندمان گفتگو کنیم و آنچه در ذهن ما می‌گذرد را بیان کنیم.

اگر فرزندمان از رفتار و گفتار ما برداشت اشتباهی داشت،‌

با او صحبت کنیم،‌ بگوییم که دچار اشتباه است.

 

در مجموع باید بدانیم که برداشت و ادراک فرزندانمان ما لزوما با واقعیت یکسان نیست،‌

و ما باید تلاش کنیم برداشت آن‌ها از رفتار و گفتار ما با آنچه منظور ما بوده است نزدیک باشد.

 

برداشت ما از رفتار فرزندمان

آیا برداشت ما از رفتار فرزندمان با واقعیت یکسان است؟

برداشت ما از رفتار فرزندمانبرداشت ما از رفتار فرزندمان ممکن است مطابق واقعیت نباشد.

ما انسان‌ها در موقعیت‌های گوناگون براساس تجربه‌هایی که از قبل دارند،

دانسته‌هایشان، ارزش‌هایی که در ذهنمان داریم و

خواسته‌های خودمان دریافت‌هایشان از محیط را پردازش می‌کنیم

و ادراکی جدید برای خودمان می‌سازیم.

مثلا خیلی وقت‌ها فرزند ما رفتاری می‌کند، و ما از رفتار او برداشتی می‌کنیم،

که ممکن است با واقعیت فاصله داشته باشد.

بیایید چند موقعیت را باهم بررسی کنیم:

  • دختر نوزاد من گریه می‌کند، و من فکر می‌کنم که گرسنه شده است.
  • پسر دوازد ساله‌ی من وقتی از مدرسه می‌آید، بدون اینکه با من حرف بزند داخل اتاقش می‌رود و در را می‌بندد، برداشت ما از رفتار فرزندمان این است که  از دست من، ‌به خاطر اینکه دیشب غذای مورد نظرش را تهیه نکرده‌ام، دلخور شده است.
  • دختر پانزده ساله‌ی من امشب شام نخورد،‌ فکر می‌کنم می‌خواهد مانند دختر همسایه‌مان، رژیم لاغری بگیرد.

برداشت ما از رفتار فرزندماندر حالیکه وقتی بررسی می‌کنم:

نوزادم بی‌قرار است چون جایش را خیس کرده است.

پسرم از باختن تیمشان در بازی فوتبال مدرسه ناراحت است.

 دخترم  به خاطر اینکه عصر  شکلات و کیک خورده است، اشتها ندارد.

برداشت ما از رفتار فرزندمان

برای توضیح دادن اجازه دهید در ادامه مثال نوزاد را با هم مرور کنیم:  

چه اتفاقی افتاد؟من چطور به برداشت اشتباه رسیدم؟

بیایید قدم به قدم مرور کنیم:

قدم اول یافتن: گوش من صدای گریه‌ را شنید، 

      متوجه نوزادمان شدم و  دیدم که گریه می‌کند،

ادراک و برداشت ما

قدم دوم پردازش: گریه‌ی نوزاد دلیلی دارد،‌

از آخرین دفعه ی که شیر خورده است بیش از دو ساعت می‌گذرد،

معمولا نوزاد هر دو ساعت یکبار باید شیر بخورد.

قدم سوم ادراک: نوزاد ما گرسنه است.

 

این روال را می‌توان در مورد برداشت‌های دیگرمان هم تکرار کنیم:

یک چیزی را می‌یابیم (حس می‌کنیم)،‌

بر روی آن پردازش انجام می‌دهیم و

سپس نتیجه‌گیری می‌کنیم. در کدام مرحله من اشتباه می‌کنم؟

  • حس به ما دروغ نمی‌گوید،‌ وقتی من می‌بینم که نوزادم گریه می‌کند،واقعا نوزادم گریه می‌کند. اگر چیزی را ببینم،‌ واقعا دیده‌ام!
  • در پردازش معمولا ما دانسته‌های قبلی را کنار هم می‌گذاریم،‌ ولی آیا به همه‌ی ابعاد واقعه اشراف داریم؟ و ایا تمام دانسته‌هایمان را به کار می‌گیریم؟ خیلی وقت‌ها یا اطلاعاتمان محدود است و یا از تمام دانسته‌های خودمان استفاده نمی‌کنیم! در همین مثال آیا به زمان عوض کردن نوزادمان هم دقت کرده‌ایم؟ شاید هم به صورت ناخودآگاه (چون از تعویض نوزادمان خیلی خوشمان نمی‌آید) گزینه شایدنوزادمان نیاز به تعویض دارد از ذهنمان رفته است!!!
  • در قدم سوم ما با اطلاعات دستکاری شده روبرو هستیم!‌ لذا نمی‌توانیم نتیجه‌گیری درست داشته باشیم.

 

ما در این جهان مرتب داریم پردازش می‌کنیم،

داده‌های خودمان را کنار هم می‌گذاریم و نتیجه گیری می‌کنیم،

فکر کردن یعنی همین!

ما تا زمانی که در این جهان هستیم داریم این پردازش‌ها را انجام می‌دهیم.  

صبح که از خواب بیدار می‌شویم فکر می‌کنیم و فکر می‌کنیم

و فکر می‌کنیم تا لحظه‌ی خواب! این طبیعت انسان است!

پس چه کار کنیم تا برداشت ما خیلی با واقعیت فاصله نداشته باشد؟

برداشت فرزند ما از رفتار ما نیز ممکن است بارفتار ما مطابق نباشد. برای مطالعه بیشتر به این مقاله مراجعه کنید.

راهکارهایی برای تصحیح برداشت ما از رفتار فرزندمان

چکار کنیم که از رفتار فرزندمان برداشت درستی داشته باشیم؟

راهکارهای زیر می‌توانند از سوء برداشت ما جلوگیری کند:

۱- قبول کنیم که برداشت ما چیزی متفاوت از واقعیت می‌تواند باشد!

دانستن و اطلاع داشتن از خطاهای شناختی می‌تواند قاطعیت ما را در صدور حکم کاهش دهد.

اگر پسرمان رفت داخل اطاقش و در را هم بست،‌ فورا  نگوییم با من مشکل دارد!

شاید از چیز دیگری (در مثال ما: باختن تیمشان در بازی فوتبال)‌ ناراحت است.

بپذیریم که برداشت من ممکن است اشتباه باشد.

 

۲- بدون پردازش به آنچه را حس می‌کنیم (می‌یابیم) نگاه کنیم.

کار بسیار سختی است. وقتی ما تصوری از چیزی داشته باشیم،

یعنی از آن چیز برداشت داریم، به عبارت دیگر خود آن چیز نیست!

وقتی من تصور می‌کنم فرزندم به من بی‌احترامی می‌کند،‌

این نتیجه‌ی پردازش ذهن من است، من فقط سلام کردن او را نشنیده‌ام

(شاید سلام کرده است ولی آهسته! شاید آن‌قدر غرق در افکار خودش هست که واقعا یادش رفته سلام کند، ‌شاید…)

دقت کنید، نمی‌خواهیم خودمان را گول بزنیم، ولی

می‌خواهیم واقعیت را ببینیم نه پردازش‌های فکری خودمان را!

 

۳- ‌ به سوی اعداد برویم!

اگر برداشت من و فرزندم از یک موضوع متفاوت است،‌

مثلا او می‌گویدخیلی کم،‌ فقط در حد ضرورت به تلگرام سر می‌زند

و من می‌گویم “چرا از صبح تا شب سرت توی موبایلت هست؟”.

در حقیقت برداشت فرزندم این است که موبایلش خیلی کم وقتش را می‌گیرد و

برداشت من این است که موبایل خیلی از او زمان می‌گیرد. 

خیلی راحت با نصب یک برنامه می‌توان میزان ساعت‌های استفاده از موبایل را اندازه‌گرفت!

آن‌وقت دعوای ما و فرزندمان از برداشت به عدد تبدیل می‌شود.

حالا راحت‌تر می‌توان در مورد استفاده از موبایل صحبت نمود.

درصورتی‌که اگر متوجه تفاوت برداشت ما و فرزندمان از یک واقعیت خارجی (میزان زمان استفاده از موبایل)‌نباشیم،‌

شروع می‌کنیم به نصیحت کردن و او شروع به توجیه می‌کند.

ولی وقتی زمان استفاده از موبایل را به دست آوردیم به راحتی می‌توان برایش قانون وضع کرد

و بدون دلخوری و اوقات تلخی اختلاف را حل نمود!

 

از این به بعد با رعایت این راه‌کارها سعی کنیم

برداشت صحیحی از واقعیت داشته باشیم تا روابط بهتری را با فرزندانمان داشته باشیم.